گزارشی از آنچه لودریان در تهران مشاهده کرد

انتخاب: هنگامی که ایران با افتخار مجموعه ای از اثار ‏باستانی خود که از موزه لوور پاریس به تهران رسیده ‏بود را به معرض نمایش گذاشت، فرانسه گمان می کرد ‏که این اقدام می تواند تهران را به سمت اقدامی بی ‏سابقه سوق دهد؛ اما تلاش های لودریان با شکست مواجه ‏شد؛ کسی که در حاشیه افتتاح موزه گفت: «میزان قدرت ‏مذاکره فرهنگی را درک می کنیم. در محیط مضطرب و ‏متشنجی از روابط بین المللی، باید از دیپلماسی ‏فرهنگی محافظت شود».‏

به گزارش «العرب»، ایران نیز از میزان اهمیت دیپلماسی فرهنگی آگاه ‏است، اما نه به همان شیوه ای که فرانسه برای ‏نزدیکی و برقراری روابط در پیش گرفته است.‏

سفر لودریان به ایران و آشکار شدن نقش تهران در منطقه، نشانگر تغییر موضع هم پیمانان ‏اروپایی ایران در مورد توافق هسته ای و خطرات آن ‏است. اظهار نظرهای مسئولان ایرانی پس از سفر وزیر ‏خارجه فرانسه به تهران نشان داد که این دیدار تنها ‏در چارچوب ترتیبات تشریفاتی صورت گرفته است که در ‏زمان نزدیکی موضع رئیس جمهور فرانسه به موضع ایران ‏در مورد توافق هسته ای برنامه ریزی شده بود.‏

امروز، اروپایی ها از خواب بیدار شده اند و به ‏یقین می دانند که بهای توافق هسته ای بسیار گران ‏بوده و با ایرانی مواجه شده اند که با آنچه وزیر ‏خارجه آن، ظریف با لبخند آرام و حسن روحانی با ‏سخنان اعتدال گرای خود مجوّز توافق هسته ای این ‏دولت با کشورهای اروپایی را گرفتند، تفاوت دارد. ‏اما لودریان در حالی به ایران سفر کرد که چنین ‏ذهنیتی داشته و پیش بینی می کرد بار دیگر با ‏روحانی و ظریف مواجه می شود که در مورد سیاست ‏ایران در خاورمیانه و برنامه های بالستیک نتیجه ای ‏متفاوت از صحبتهای ولایتی دارند، کسی که پیش از این ‏به وزیر خارجه فرانسه در مورد موضوع برنامه های ‏هسته ای ایران هشدار داده بود.‏

اما این سفر برای اروپایی ها روشن کرد که اطلاح ‏طلبها به مانند اصولگرایان دو روی یک ایدئولوژی ‏واحد هستند و همگی یک مأموریت را دنبال می کنند.

در میان مسئولان ایرانی، روحانی البته با لحنی آرام ‏تر ضمن اشاره به قدرت ارتش ایران اعلام کرد این ‏قدرت تهدیدی برای هیچ دولتی در منطقه نیست و سلاح ‏ایران تنها برای تقویت صلح، آرامش و امنیت در ‏منطقه به کار گرفته می شود و هیچ نگرانی در این ‏باره وجود ندارد.‏

سخنان مسئولان بلند پایه ایران در مورد حضور ‏قدرتمند در منطقه در واقع انگیزه های زنده کردن شوکت تاریخی خود را آشکار می کند، که از گذشته تا کنون، البته به شکلی بسیار جدی تر، ‏دنبال شده است.‏