روایت دو قربانی اسیدپاشی از یک زندگی سوخته!

خبرآنلاین: معصومه عطایی و محسن مرتضوی دو قربانی اسیدپاشی می‌گویند: قانون اسیدپاشی مربوط به سال ۱۳۳۹ است و مجازات‌های کمی برای افراد اسیدپاش در نظر گرفته شده است.

آخرین شب سال ۹۶ بود که خبر از وقوع یک اسیدپاشی در تبریز آمد، اسیدپاشی بر صورت یک زن ۲۴ ساله. این حوادث تلخ در شرایطی رخ می‌دهد که در آخرین روزهای پایانی سال هم از مجلس شورای اسلامی، خبر رسیدگی به مجازات‌های سخت‌تر برای اسیدپاش‌ها مطرح شد، چیزی که قربانیان اسیدپاشی بر آن تاکید دارند و البته بر لزوم فرهنگسازی و اقدامات بازدارنده و حمایت از افرادی که قربانی اسیدپاشی شده‌اند.

سال گذشته دو نفر از قربانیان اسیدپاشی با حضور در کافه‌خبر، به مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می‌کنند پرداختند و خواستند مردم و مسئولان، از انجمن قربانیان اسیدپاشی حمایت کنند تا شاید درد و رنج کمتری را متحمل شوند.

خانم عطایی، درباره اتفاق تلخ اسیدپاشی كه درباره‌تان افتاد توضیح بدهید.

عطایی: بعد از جدایی از همسرم، خانواده او حق ملاقات پسرم را داشتند، تقریبا یك سال و نیم از طلاق ما گذشته بود و آنها كه هنوز حاضر نبودند این جدایی را بپذیرند نسبت به من كینه داشتند. تا این كه یك روز پدرشوهرم به بهانه هدیه دادن آمد منزل پدرم و جلوی در اسید را به صورتم پاشید. بعد از آن بینایی چشم‌هایم را از دست دادم و وارد مراحل درمانی و جراحی پلاستیك شدم. حدود هفت سال از این موضوع می‌گذرد اما همچنان برای من زنده است.

پیگیری قضایی این موضوع به كجا رسید؟

عطایی: مجازات‌ها در این زمینه ناعادلانه است، قوانین در این زمینه قدیمی و ناكافی است و خلاء قانونی وجود دارد. كسانی هم كه دست به این اقدام می‌زنند می‌دانند كه مجازات ناكافی است و آنطور كه باید، به سزای عملشان نمی‌رسند. من تقاضای قصاص كردم، یعنی تنها چیزی كه در این قانون برای چنین كاری وجود داشت اما در شرایط خاصی قرار گرفتم و به خاطر گرفتن حضانت پسرم از قصاص صرف‌نظر كردم. اگر حضانت پسرم نبود،‌ تا پای قصاص می‌رفتم ولی ترجیح دادم گذشت كنم و حضانت پسرم را بگیرم. پنج سال زندانی بود به عنوان حكم عمومی، اما بعد از یك سال و نیم عفو گرفت و از زندان بیرون آمد. درواقع نمی‌شود گفت آن شخص مجازات شده است.

آقای مرتضوی، چه شد كه این اتفاق برای شما افتاد؟

مرتضوی: سال ۱۳۹۱ بعد از تعطیلات عید بود كه رفتم سر كار، یك نظافتچی داشتیم كه دچار سوءتفاهم، حسادت و مشكلات شخصی و روحی بود، روز پانزدهم فروردین با چهار لیتر اسید از پشت سر من را صدا كرد و اسید را روی من ریخت، اینطور كه پزشكی قانونی هم تایید كرده شانزده ضربه چاقو هم به من زد. مدتی بیمارستان و در كما بودم، بعد هم كه مراحل درمانی و جراحی‌های دیگر شروع شد. خودش دلایل مختلف و متناقضی را گفته است. یك بار گفته از قیافه‌اش خوشم نمی‌آمد، یك بار می‌گوید رییسم بود و دوستش نداشتم، یك بار دیگر گفته مزاحم تلفنی او بوده‌ام. وقتی قاضی به او گفته چرا اسید ریختی؟ جواب داده چون در روزنامه خوانده‌ام كه هركس اسید می‌ریزد در نهایت بخشیده می‌شود یا مجازات زیادی ندارد. قانون اسیدپاشی مربوط به سال ۱۳۳۹ است، در این قانون تنها به مواد سوزاننده اشاره شده و نامی از اسید نیامده، ممكن است شامل بنزین، نفت، آهك یا هر مورد دیگری باشد و تنها سه سال زندان برای یك اسیدپاش در نظر می‌گیرند. به شدت نیاز است قوانین مربوط به اسیدپاشی بازنگری شود.

شما به کم بودن مجازات‌ها اشاره می‌کنید، اما عده‌ای از افراد می‌گویند مجازات بیشتر نمی‌تواند بازدارنده باشد.

مرتضوی: اگر شخص بداند مجازاتی که در انتظار اوست به قدری سخت است که نمی‌تواند به راحتی از آن فرار کند مطمئن باشید که کمتر اتفاق می‌افتد. کسی که با اسید به من حمله کرد چهار روز اسید خریده بود یعنی فکر کرده بود که این کار را بکند و مصمم بود، اتفاقی نبود که در لحظه رخ بدهد اما او می‌گفت با خودم گفتم چند سال زندانی و بعد آزاد می‌شوم.

عطایی: شخصی هم که روی من اسید پاشید، با این که اعتراف کرده بود و جرم ثابت شده بود، دو ماه بعد با یک وثیقه آزاد شد، بارها به این موضوع اعتراض کردیم ولی کسی توجهی نشان نداد. در دادگاه اعتراض کردیم ولی گفتند زندان جا ندارد، چطور زندان برای افراد دیگر جا دارد ولی برای یک مجرم اسیدپاشی جا ندارد؟ وقتی افراد می‌بینند کسی این جرم را انجام داده ولی با وثیقه پنجاه میلیونی بیرون از زندان است، چه نتیجه‌ای می‌گیرند؟ شش سال طول کشید که پرونده به انجام برسد و حکم صادر شود، ایشان هم در این مدت بیرون از زندان زندگی می‌کرد. بعد از شش سال هم به من گفتند می‌توانی قصاص کنی ولی چون تفاوت دیه زن و مرد وجود دارد باید نصف دیه را به ایشان بپردازی. من تازه بدهکار هم شده بودم. گفتند پانزده میلیون به حساب دادگاه بریز تا حکم را اجرا کنیم. طوری رفتار شد که انگار من مجرم بودم!

انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی که اخیرا تاسیس شده، چه کاری قرار است انجام بدهد؟

عطایی: متاسفانه هزینه عمل‌های جراحی بالاست و بیمه این عمل‌ها را پوشش نمی‌دهد. از طرف دیگر قربانی اسیدپاشی در همان زمان درگیر مراحل قانونی و دادگاه هم می‌شود در حالی كه نمی‌تواند هزینه وكیل را بپردازد، هرچند بسیاری از وكلا به صورت رایگان در این زمینه كمك می‌كنند اما شاید دسترسی به آنها برای این افراد كار ساده‌ای نباشد. فردی كه مورد اسیدپاشی قرار گرفته، احتیاج به مشاوره‌ها و حمایت روانی و اجتماعی هم دارد و همچنین مهارت‌آموزی تا بتواند كاری داشته باشد. همه اینها كاری است كه انجمن می‌تواند در این زمینه انجام بدهد. هرکسی می‌تواند در این زمینه به ما کمک کند. حتما لازم نیست که کمک‌ها با مبالغ کلان باشد و ما در انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی از تمام خیران و نیکوکاران با هر نوع کمکی استقبال می‌کنیم. ۰۹۳۰۴۶۹۰۸۳۳ شماره تماسی است که هرکسی بخواهد به ما کمک کند از این طریق می‌تواند با انجمن ارتباط بگیرد و افرادی هم که قربانی این اتفاق هستند با این شماره ارتباط بگیرند و به عضویت انجمن دربیایند.