غرضی: دلار ۱۰۰ تومان شد، ستون فقراتم شکست!

جماران نوشت: سیدمحمد غرضی گفت: همان‎گونه که مقام معظم رهبری هم فرمودند، دولت، مجلس و قوه‏‎قضائیه بالاخره عملکردشان مورد قبول مردم نیست و این دستگاه‎ها هر چه تلاش می‌کنند که بگویند ما سالم و خدمتگزاریم مردم از آن استقبال نمی‎کنند.

وزیر نفت دولت اول میرحسین موسوی اظهار کرد: نه تنها در دهه ۶۰ بلکه در همه دوران های مبارزه، از مشروطه تاکنون همیشه دلایل موفقیت این بوده است که اخلاق بر سیاست برتری داشته است؛ وقتی کم کم بر اثر گذشت زمان ارزش ها تغییر می کنند و سیاست جای اخلاق را می گیرد -به طوری که حقوق عامه مردم بابت امتیاز طلبی یک عده ای خاص تلف شود-، دل همه به درد می آید و خود به خود انسان یاد روزگاران خوب می افتد. در این دوره ها، چه پیش از انقلاب و چه در دهه اول انقلاب، قبول مسئولیت همراه با گرفتن امتیاز نبود.

غرضی خاطرنشان کرد: مثلاً وقتی در دهه سی یک عده جوان برای فعالیت های انقلابی دور هم جمع شدیم، بین خودمان قرار گذاشتیم بیشتر از نیازمان هزینه نکنیم و واقعاً این روند را تا انقلاب ادامه دادیم؛ در آن دوران با یک خوراک سیرابی ۱۵ ریالی یک روزمان را سر می کردیم در حالی که امکانات بسیار زیادی مخصوصا بعد از انقلاب در اختیار ما بود.

وی گفت: نگاه قدرت سیاسی باید به رفع گرفتاری های کلیت جامعه باشد نه رفع گرفتاری های طبقات بالای جامعه؛ طبقات بالای جامع هر چه قدر امتیاز بگیرند سیر نمی شوند، دلار را بالا بردند و تا قبل از این اگر یک نفر می توانست یک کیلو گوشت بخرد، الان دیگر برایش سخت شده است.

وزیر پست و تلگراف دولت دوم میرحسین موسوی یادآور شد: در دهه شصت به خدا وقتی دلار ۱۰۰ تومان شد، ستون فقرات ما شکست، اما حالا ۶۰۰۰ هزار تومان شده و اصلا کسی حرفش را هم نمی زند. چرا برای ضعف مدیریتی خودمان دست در جیب فقرا می کنیم؟!

وی در پایان اظهار داشت: در اوایل انقلاب هر دلار ۷ ریال بود بعد جنگ شد و به ۲۰ تا ۳۰ تومان رسید و این صعود ادامه داشت، ولی دولت با کوپن اوضاع را کنترل می کرد. در واقع در دوران مجلس اول و دوم کارها به خوبی پیش می رفت از مجلس سوم به بعد گروه های چپ و راست سر برآوردند و جامعه و سیاست را به خودی و غیر خودی تقسیم کردند؛ همین موضوع باعث شد که آن فضای دلسوزی و اخلاص عمل کم کم جایش را به امتیاز طلبی و سود جویی سیاسی و اقتصادی بدهد. امروز یک عده ای یک نفر را بالا می برند و یک نفر دیگر را پایین می کشند و فکر می کنند کار سیاسی کرده اند.