مظفری: بازیگر خودش باید روی پا بماند

خبرگزاری میزان: بازیگر فیلم "خوب بد جلف" گفت: بازیگر نقش مجید در سریال قصه های مجید یک اعجوبه بود و خیلی خوب بازی می کرد اما وقتی به سن بلوغ رسید دیگر نتوانست آن درخشش را تکرار کند زیرا نتوانست خودش را حفظ کند.

مجید مظفری بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، درخصوص جایگاه بازیگران سینمای ایران در عرصه بین الملل گفت: ادبیات هنرهای نمایشی خواه در سینما و تئاتر یا تلویزیون قابل ارزش است و از نظر من با توجه به امکانات محدودی که ما در سینما داریم بازیگران ما بزرگترین و با کیفیت ترین بازیگران سینما در جهان هستند.

بازیگر فیلم "خوب بد جلف" درباره افت بازیگران ایرانی در سنین میانسالی افزود: بازیگران در سن چهل تا پنجاه سالگی دوره بسیار سختی را پشت سر می گذارند. این دهه زمانی است که بازیگر باید به شدت مراقب رفتار، سلامت و انتخاب های خود باشد. اگر بازیگری این دوره را به خوبی رد نکند نابود می شود.

وی دقت در انتخاب نقش ها را در سنین میانسالی مهم دانست و تاکید کرد: بازیگر نیازمند کار است. متاسفانه در این سنین بیکاری زیاد است و بیکاری باعث افسردگی می شود. البته این را بگویم که ما به عنوان بازیگر باید خودمان در این شرایط حواسمان به خودمان باشد تا راه را اشتباه نرویم.

بازیگر فیلم "کشتی آنجلیکا" درخصوص حضور بازیگران جوان در سینما اضافه کرد: خوشبختانه جوانان زیادی وارد سینما می شوند. جالب آنجاست که این بازیگران هم دوره سخت بلوغ را باید به خوبی طی کنند و اگر نه محو می شوند. به عنوان مثال بازیگری در جوانی در چندین کار موفق شده و می بینیم به یکباره دیگر هیچ نامی از او شنیده نمی شود. دلیل این اتفاق عدم دقت در رفتار، انتخاب ها و همچنین زندگی فردی بازیگر است.

وی با اشاره به سریال "قصه های مجید" افزود: بازیگر نقش مجید در سریال قصه های مجید یک اعجوبه بود و خیلی خوب بازی می کرد اما وقتی به سن بلوغ رسید دیگر نتوانست آن درخشش را تکرار کند زیرا نتوانست خودش را حفظ کند.

مظفری با تاکید بر لزوم وجود فیلمنامه هایی برای میانسالان و پیشکسوتان سینما خاطرنشان کرد: بازیگر در حال حاضر در سینمای ایران برای سنین میانسال متنی نوشته نمی شود. در صورتی که بهترین زمان برای ایفای نقش های بزرگ میانسالی است. زیرا در میانسالی تجربه، گذران روزگار، زشتی و زیبایی، تلخی و شیرینی بهتر درک می شود و قطعاً مخاطب هم آن را باور می کند. بازیگران جهان بهترین دوران کاری خود را در میانسالی داشته اند آن وقت در سینمای ایران در این دوره سنی بازیگر کاملاً کنار گذاشته می شود.