روحانی دست به تغییر کابینه می‌زند؟

نامه نیوز؛ با مرتضی مبلغ،فعال سیاسی اصلاح طلب و معاون سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات درباره تغییرات احتمالی کابینه دولت روحانی گفتگویی انجام داده است.

*آقای روحانی در مراسم روز کارگر گفتند که وزرای دولت را در ذهن خود به دو دسته امیدوار و ناامید تقسیم می کنند و در ادامه هم از ضرورت امیدوار ماندن سخن گفتند. به نظر شما این اظهارات را می توان مقدمه یا نشانه ای از قصد رئیس جمهور برای ترمیم کابینه تلقی کرد؟

به نظر می رسد که آقای رئیس جمهور از ابتدای سال جاری متوجه برخی مسایل مهم و اساسی در پیرامون خود شده اند. از قبل هم به کرات هشدار داده می شد که مجموعه مدیران ارشد دولت در تراز آنچه روحانی به دنبالش است و به مردم وعده داده است؛ نیست. اظهارات و گلایه های روحانی در جمع مدیران ارشد دولت مبنی بر اینکه برخی روزه سکوت گرفته اند یا از فشارهای می ترسد یا صحبت هایی که در مراسم روز کارگر بیان شد نشان می دهد که بالاخره تصمیم گرفته اند فرایند جدیدی را دنبال کنند.

*یعنی ایجاد تغییراتی در کابینه؟

اگر تذاکرات او موثر واقع نشود و مدیران نتوانند خود را با تراز جامعه و تراز سیاست ها و برنامه های رئیس جمهورتطبیق دهند حتما باید به سمت تغییر و تحول این مدیران حرکت شود. دلیل این ضرورت نیز روشن و بدیهی است. آقای رئیس جمهوری که به کرات اعلام کند من وعده ها را فراموش نکرده و بر میثاق خود با مردم ایستاده ام، بدون مدیران لایق، کارآمد، شجاع و امیدوار نمی تواند این کار را انجام دهد. بنابراین راهی نیست مگر آنکه مدیرانی که نمی توانند خود را تغییر دهند؛ تغییر دهند. من فکر می کنم که این حرف های آقای روحانی نشانه خوبی برای تحولات مثبت و سازنده است.

*بر مبنای عملکرد و نقاط قوت و ضعف دولت فکر می کنید که کدام بخش ها در فهرست تغییرات احتمالی باشند؟

بنا ندارم اسم خاصی بیاورم اما فکر می کنم از صحبت های آقای رئیس جمهور می توان سه ویژگی را استخراج کرد و بر مبنای آن دریافت که در کدام بخش ها نیاز به تغییر است. نخست کسانی هستند که روزه سکوت گرفته و هیچ نوع حضور فعالی در عرصه ها مختلف به خصوص در زمینه فشارهایی که به دولت وارد می شود، ندارند. دوم مدیران منفعلی که به قول آقای رئیس جمهور از یک تلفن و نامه می ترسند و جا می زنند. ویژگی سوم نیز بحث امیدواری یا ناامیدی است. امیدواری یک شعار نیست و باید در تمام رفتارهای مدیران موج بزند. از جمله اینکه با جامعه ارتباط دوسویه داشته باشند و با صحبت کردن مسایل را برای جامعه تبیین کنند. مشکلات را ترسیم و یک حرکت فعالانه و گفت و گوی سازنده با مردم داشته باشند. به نظر من با در نظر داشتن این سه ویژگی به راحتی می توان مدیرانی که باید تغییر کنند را مشخص کرد.

*زمزمه هایی شنیده می شود مبنی بر اینکه اصلاح طلبان مشخصا خواستار تغییر 5 عضو کابینه شده اند. این موضوع را تایید می کنید یا توضیح تکمیلی دارید؟

این ادعاها باید با مستندات همراه باشد. این که اصلاح طلبان همواره خواهان توانمند و شجاع بودن کابینه هستند، روشن است. همیشه خواسته ایم که وزرا و مدیران ارشد در زمینه های مختلف فعال باشند و از لاک دفاعی و انفعالی خارج شوند. این موضوع بدیهی است و بارها گفته شده است و گفته می شود. اما این طور نیست که اصلاح طلبان به طور موردی بگویند فلان وزیر تغییر کند و فرد خاصی را پیشنهاد دهند واقعیت ندارد. بالاخره اصلاح طلبان نیز بنا را بر رعایت یکسری اصول و آموزه های اصلی اصلاح طلبی گذاشته اند. بر همین اساس مصادیق را به رئیس جمهور سپرده اند چون ایشان مسئولیت و تعهد دارد و باید خود این کار را انجام دهد. اصلاح طلبان هیچ وقت از دولت سهم خواهی نکرده و موارد خاصی را برای تغییر به دولت اعلام نکرده اند. ممکن است که برخی افراد از موضع شخصی خود پیشنهاداتی بدهند اما من سراغ ندارم که اصلاح طلبان چنین رویکردی در پیش گرفته باشند.

*آقای حاجی دلیگانی در مصاحبه ای برای این ادعا مثال آورده و گفته بودند در جریان استیضاح های اسفند ماه اصلاح طلبان خواستار استیضاح سه وزیر بودند و حتی در یکی از جلسات فراکسیون امید پیام رساندند که از استیضاح آقای آخوندی منصرف شده اند.

به هیچ وجه اینطور نیست. مواضع فراکسیون امید مشخص است و اگر نظری داشته باشد قطعا اعلام می کند. یک استیضاح می تواند فراکسیونی نباشد و نمایندگان مختلف با گرایش های مختلف فردی در آن حضور داشته باشند. این مساله ای عادی و متصور است. بنا بر این حرفی که زده اند اصلا درست نیست و تعجب هم نمی کنیم زیرا عملیات های روانی جبهه پایداری مسبوق به سابقه است. اصلاح طلبان از تغییر در کابینه و رسیدن مدیران به تراز جامعه و برنامه های دولت استقبال می کنند اما این طور نیست که فراکسیون امید، شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان یا هر جریانی که نماد اصلاح طلبی است، فرد خاصی را معرفی کند و خواستار تغییر فرد خاصی باشد. چنین چیزی تا کنون نبوده و از این پس نیز نخواهد بود.