در مراسم عمامه‌گذاری «سید احمد» چه گذشت؟

احمد مازنی، نماینده مجلس دهم درباره مراسم عمامه گذاری فرزند سید حسن خمینی در روزنامه سازندگی نوشت: از قدیم گفته اند که در مثل مناقشه نیست؛ از همین رو باید گفت که سنت عمامه گذاری در ایران شبیه درجه دادن به نیروی نظامی یا شبیه دادن مدرک تحصیلی و ملبس شدن به لباس فارغ التحصیلی و دانشگاه هاست.

معمولا برخی طلاب حوزه علمیه به سطح خاصی از علم حوزوی می رسند که قادر باشند به عنوان معمم در جامعه و بین مردم حضور یابند به صورت رسمی عمامه گذاری خواهند کرد.

شخص عالمی که وظیفه عمامه گذاشتن به او سپرده می شود برای معمم دعا خوانده و او را موعظه می کند؛ یک روحانی آگاه می شود که از این پس نباید به هر مکانی قدم گذاشت یا هر سخنی را به زبان آورد. شخصیت عالم و مرجع تقلید به شخص معمم یادآور می شود که حالا دیگر انتظارات مردم نسبت به او با گذشته تفاوت های بسیار دارد و بهتر است مراقب رفتارهایش باشد. سنت عمامه گذاری به این معناست که طلبه جوان اکنون متعلق به یک صنف دینی و مرتبط با خاندان پیغمبر است.

بنده در مراسم عمامه گذاری آسید احمد خمینی شرکت کرده بودم او از طریق مختلف به خاندان مرجعیت و علم متصل است. از امام خمینی (ره) گرفته تا آیت الله بجنوردی که پدرش از مراجع تقلید نجف و همسطح امام راحل در مسائل دینی بود. سید احمد خمینی همچنین از تبار آیت الله سلطانی طباطبایی است و سید حسن خمینی از بیتی شریف پا گرفته و نزدیک به 8 سال درس حوزوی خوانده است. در این میان شاید بهتر باشد به این نکته نیز اشاره کنیم که او گاهی هم به صورت غیررسمی منبر رفته است.

عمامه گذاری به آیت الله سید علی محقق داماد که البته مجتهدی مسلم هستند سپرده شد. ایشان در ابتدا از پذیرش آن در حضور آیت الله بجنوردی سر باز زدند اما در نهایت زمانی که سید احمد برابر او بر صندلی ساده نشسته بود، عمامه را از روی میز ساده تری برداشت و ضمن نصیحت و خیرخواهی، از انتظارات مردم نسبت به او و خاندانش سخن گفت. پس از آن در نگارستان امام روی زمین سفره ای پهن شد و مهمانان با پلو و خورش قورمه سبزی پذیرایی شدند. به اعتقاد من سخنانی که در انتقاد به بیت امام و مراسم عمامه گذاری سید احمد خمینی مطرح می شود، شیطنت افرادی کینه جو است که تاب نورانیت خاندان خمینی و تاثیرگذاری علمای روشن را ندارند و حرف های بی ربط می زنند.