دو دلیل حمایت مسکو از تهران در جریان مذاکرات

انتخاب: إيوا كولوريوتي در القدس العربی نوشت: قطعا روابط بین روسیه و ایران مبتنی بر منافع است، نه بیشتر.

در ادامه این مطلب آمده است: پس حمایت مسکو از تهران در جریان مذاکرات مربوط به برنامه های هسته ای ایران، اساسا مرتبط به دو نکته مهم است:

۱-تهران ظاهرا یکی از مهمترین دولتهای مخالف نفوذ آمریکا در خاورمیانه است و نفوذ زیادی در تعدادی از دولتهای منطقه دارد.

۲-رفع تحریمها از ایران به معنای قراردادهای نظامی بیشتر با مسکو و در ادامه، گشایش بازار نظامی مهمی برای دولت روسیه در تهران است؛ چرا که تهران بیش از دیگر دولتهای منطقه به افزایش تعاملات نظامی خود متمایل است.

در مورد سوریه یادآوری یک نکته مهم است و آن اینکه دخالت نظامی روسیه در سوریه نه به دلیل درخواست علی اکبر ولایتی در جریان سفرش به مسکو در سال ۲۰۱۴، بلکه با چراغ سبز آمریکا و اسرائیل آغاز شد. واشنگتن در دوره اوباما سوریه را باتلاق مناسبی یافت برای اینکه توانایی های روسیه را دچار فرسایش کند؛ در حالی که تل آویو وجود روسیه را عاملی برای حفظ امنیت خود و مانعی در برابر حضور تهران و یا عناصر آن علیه اسرائیل می دانست. از این جهت، دیدگاه تهران ومسکو در مورد ماندن بشار اسد در قدرت یکسان است، اما در مورد نفوذ نهایی در میدان سوریه با یکدیگر اختلاف دارند و هر یک در پی آن است که آینده سوریه را از آن خود کند.

تونل تاریک

در ماههای اخیر روابط روسیه و ایران در سوریه وارد تونلی تاریک شده است؛ ایرانی ها از حمایت خود از عملیات نظامی به رهبری مسکو در شرق سوریه کاسته اند. همچنانکه تهران به صورت مستقیم نگرانی خود در مورد افزایش نقش ترکیه در ادلب و اطراف آن را نشان می دهد.

بسیاری از رسانه های غربی به گشودن کانالی برای مذاکره بین مسکو و واشنگتن در خصوص حمله به سوریه اشاره کردند. این مذاکرات که نتایج آنها اعلام نشد، لپ مساله هستند؛ نیروهای گسترده ای که از سوی ائتلاف غربی به خاورمیانه منتقل شده بودند، حکایت از آن داشت که شاهد حمله سطح بالایی خواهیم بود؛ اما آنچه اتفاق افتاد نشان می دهد توافقی در این میان صورت گرفت، که حملات اسرائیل که پس از حمله سه گانه به سوریه اهداف ایرانی را در تیر رس قرار داد، مؤید این امر است. گستردگی این حملات اسرائیل نشان می دهد که طبق یک توافق غیر علنی، اسرائیل باید نفوذ ایران در سوریه را با پوشش مسکو تضعیف کند.

باقی ماندن ایران در سوریه قطعی و بر مبنای مقابله با اسرائیل است. در این میان، قطعا تصمیم نهایی دولت ترامپ در مورد توافق هسته ای مورد رضایت ایران نخواهد بود و در ادامه میدان برخورد از تهران و همدان تا بیروت امتداد می یابد، بدین معنا، صف آرایی روسیه در کنار تهران موجب متاثر شدن روسها از اتش این مقابله می شود؛ آنچه که مسکو را بر آن می دارد امر واقع را در مورد اسد اعمال کرده و او را مجبور کند یا بر روی ارتباط با مسکو را خط بکشد و یا اینکه در ضمن اوراقی جای گیرد که موج بعدی او را از میان خواهد بود.