شاعر پرسپولیسی: از رانت استفاده نکرده‌ام

روزنامه‌ی فرهیختگان به بهانه‌ی چاپ کتاب «پرواز ۶۹» مصاحبه‌ای با شایان مصلح، بازیکن پرسپولیس و شاعر این کتاب داشته که بخش های از آن را بخوانید:

برخی می گویند شایان مصلح از شهرت فوتبالیست بودنش سوءاستفاده کرده است.

رسیدیم به اصل مطلب. مساله همین‌جاست، اصلا ربطی به فوتبالیست بودن من ندارد، همان شاعری هم که فوتبالیست نیست همین روال را طی می‌کند. انتقادهای زیادی شده که شایان مصلح از رانت دولتی برای چاپ کتابش استفاده کرده است؛ اولا انتشارات «نزدیک‌تر» خصوصی است. کتاب هم قیمتش ۱۵ هزار تومان است و بحث من‌ و ‌ناشر همیشه این بوده که تا جایی که امکان دارد قیمت کتاب را پایین بیاوریم، تا مخاطب آن را راحت‌تر تهیه کند. اگر می‌خواستم از رانت دولتی استفاده کنم می‌رفتم با فلان انتشارات دولتی قرارداد می‌بستم، کتاب هم قیمتش چهار هزار تومان می‌شد ‌و کلی هم فروش می‌رفت. اما این کار را نکرده‌ام؛ چون دوست ندارم زیر پرچم هیچ رانت یا ارگان دولتی باشم. مساله بعدی این بود که می‌گفتند از شهرتش در پرسپولیس استفاده و کتاب چاپ کرده‌، چرا مثلا دوسال گذشته کتابش را منتشر نکرده است. اگر از همه دوستان شاعرم بپرسید به همه‌شان گفته بودم تا سال ۹۶ کتابم را منتشر می‌کنم. شاعر باید به خودباوری، نقاط قوت و جمع‌بندی در اشعار خود برسد تا بتواند کتابش را منتشر کند. من اگر می‌خواستم سال ۹۴ کتابم را چاپ کنم با ۴۰ شعر باید این کار را انجام می‌دادم؛ اما شاعر باید شعرهایش به تعدادی برسد تا بتواند کتابش را چاپ کند. سال گذشته هم می‌خواستم این کار را انجام دهم اما یکی از دوستانم گفت باز هم صبر کن. اصلا این مساله به فوتبال ربط نداشت. خنده‌دار است که به چیزی که من فکر نمی‌کنم دقیقا از همانجا قضاوت می‌شوم.

حرف‌هایی هست که در رسانه‌ها زده می‌شود مبنی‌بر اینکه شایان مصلح از مشهور شدنش در پرسپولیس استفاده کرده و اتفاقا قرارداد خوبی با ناشر بسته است و هم اینکه کتابش به واسطه این شهرت خوب به فروش می‌رساند.

برایم عجیب است که من به چیزهایی فکر نمی‌کنم اما مردم به آنها فکر و در این مورد مرا قضاوت می‌کنند. این خودش بزرگ‌ترین گناه است. من از سال‌ها قبل تصمیم داشتم (سال‌های ۹۶ یا ۹۷) کتاب را منتشر کنم و حالا فرقی نمی‌کرد در کدام تیم حضور داشته باشم. من نمی‌توانستم فوتبالم را برای دوسال کنار بگذارم و کتابم را چاپ کنم و‌ دوباره به فوتبال برگردم. خب این کار خنده‌دار است. اتفاقا من در این شهرت، ضررهای زیادی کرده‌ام. در مورد قرارداد هم، قرارداد زیادی نبوده است، من حدود ۳۰ درصد فروش کل کتاب را خواهم گرفت؛ چیزی که در مورد همه شاعران وجود دارد. اگر من دنبال پول بودم، می‌گفتم خودم کتاب را چاپ و توزیع می‌کنم همه پولش هم به جیب خودم می‌رود؛ اما کار را به کاردان سپرده‌ام.

خیلی‌ها گفتند چرا نشر «نزدیک‌تر» کتاب را چاپ کرده است و اینکه پول زیادی هم گرفتی! نه اصلا این‌طور نبوده اولا که انتشارات دیگر، شاید پول بیشتری می‌دادند. اما شاید بین مردم اسمی باشند ولی نه پول خوبی می‌دهند و‌ نه برای هنر ارزشی قائل هستند بلکه فقط به همان تجاری‌سازی خود فکر می‌کنند و دنبال جیب خودشان هستند.

یکی از خبرنگاران آن‌طرف‌آبی مطلبی زده بود مبنی‌بر اینکه شایان مصلح با روزنامه «فرهیختگان» مصاحبه کرده است که مداحی را بیشتر از فوتبال دوست دارم. دو مغلطه کرده بود؛ یکی اینکه تو مداحی را بیشتر دوست داری، اما داری خرجت را از فوتبال در‌می‌آوری. ‌دیگر اینکه گفته بود بچه که بودم فوتبال را دوست داشتم؛ اما الان نه. در جواب باید بگویم اولا وقتی من شایان مصلح، می‌گویم مداحی برای اهل‌بیت را بیشتر دوست دارم‌، نه اینکه فضای مداحی را دوست دارم‌. من مدح اهل بیت را دوست دارم. می‌دانم در بین مداحان هم آدم خوب و بد وجود دارد. شما در مصاحبه قبلی از من پرسیدید کدام یک از اینها را دوست دارید من هم گفتم مداحی را. چون مدح اهل بیت را دوست دارم. من همه‌جا گفته‌ام اولویتم فوتبال است. باید همه تلاش و‌ تمرکزم را روی آن بگذارم و بعد به شعر و اینها بپردازم‌. کما اینکه زمانی که فوتبال حرفه‌ای بازی نمی‌کردم سالی ۳۰ شعر می‌گفتم اما الان شاید چهار شعر؛ چون تمرکزم روی فوتبال است. قبول دارم چون بازیکن پرسپولیس هستم، کتابم بیشتر از شاعران دیگر خوانده می‌شود اما این را قبول ندارم که حتما دلیل شعر خوب گفتن من بازیکن پرسپولیس بودنم است. به هر حال برای انتشار کتابم یا دولتی‌ها یا بخش خصوصی یا چند انتشارات پیشنهاد دادند و من هم ‌نشستم در موردشان فکر کردم. بعد بین دو انتشارات مانده بودم که در نهایت «نزدیک‌تر» را انتخاب کردم. در این چند وقت یک‌سری بی‌انصافی‌ها شد اما می‌خواهم کتابم را به آقایان ساعد باقری و محمدعلی بهمنی بدهم تا بخوانند و نقد کنند. من دنبال این هستم که نقاط ضعف و قوت خودم را بشناسم‌.