رمزگشایی موسوی‌لاری از حمله برجامی به روحانی

موسوی لاری در گفت و گو با روزنامه اعتماد:.

اخيرا برخي با خبرسازي‌هايي با عنوان طرح عدم كفايت رييس‌جمهور تلاش در تضعيف دولت دارند. هدف اين افراد چيست؟

جو‌سازي و تحركات اخير جريان دلواپس براي ديروز و امروز نيست. اين افراد در جريان انتخابات ٩٢ باورشان نمي‌شد كه حسن روحاني از طرف جريان تحول‌خواه به عنوان كانديداي رياست‌جمهوري مطرح‌شده، راي بالا بياورد و كانديداي مطبوع خودشان شكست بخورد. تلقي اين جريان آن بود كه با توجه به پاره‌اي از مشكلات اقتصادي كه به دلايل گوناگون براي ملت به وجود آمده و در پاره‌اي موارد دستگاه‌هاي متولي در شكل‌گيري آن وضعيت بي‌تقصير نبودند، با سوءاستفاده از آن وضعيت روحاني را در سال ٩٦ از ميدان خارج كند. اما اين جريان هم در ٩٢ و هم در ٩٦ ناموفق بود.

به نظر شما پشت پرده مخالفت اين جريان با برجام چيست؟

روزي كه بحث مذاكرات ايران با ١+٥ مطرح شد و دولت با جديت تمام پيگير حل مساله مناقشه هسته‌اي به روش مسالمت‌آميز بود كه منتهي به توافقنامه موسوم به برجام شد باز هم اين جريان عصبي و ناراحت بود و نسبت به برجام و دستاورد مذاكرات با قدرت‌هاي جهاني تاختند. اين جريان حركت دولت را هيچگاه برنتابيده و برنخواهد تابيد. فارغ از آنكه نتايج برجام چه بوده و چه كساني از اين مذاكرات متضرر يا منتفع شدند، از روز اول اعلام مخالفت كردند. از همان ابتدا نگاه‌ها نسبت به برجام متفاوت بود. نخست همين جريان راديكال دلواپس بود. نه آنكه اين جريان با برجام مشكل داشته باشد بلكه با اين موضوع كه منشا اين توافق دولت حسن روحاني بود مخالف بودند. گروه دوم در ماهيت برجام را به عنوان حداقل راه تامين منافع قبول داشتند اما نگران بدعهدي طرف‌هاي غربي به ويژه امريكا بودند. نگران بودند كه امريكا پاي اين توافق نايستد و امضاي خود را ناديده بگيرد كه اين گروه دلسوزان نظام و انقلاب بودند. دلسوزاني كه نسبت به صداقت امريكا و متحدانش ترديد داشتند. گروه سوم دولت و مجموعه مرتبط با دولت بودند كه اعتقاد داشتند در يك داد و ستد بين‌المللي يك گام مهم در جهت شكست اجماع بين‌المللي عليه ايران برداشته شده است.

تا قبل از برجام امريكايي‌ها توانسته بودند كشور‌هاي مختلف را عليه ايران تجميع كنند. وضعيت كشور در دوران تحريم مشخص بود و همگان به ياد دارند كه نفت ما خريداري نمي‌شد، در صورت خريداري، پول نفت پرداخت نمي‌شد. بانك‌ها از حواله كردن پول ايران امتناع مي‌كردند، شركت‌ها از سرمايه‌گذاري در ايران مي‌ترسيدند اما برجام توانست بخشي و نه همه مشكل را برطرف كند. عقيده دولت بر آن بود كه اين توافقنامه كه در سطح بين‌المللي انجام شد فشار‌هاي وارد بر ايران را كاهش داد و ايران توانست به مسير توسعه باز‌گردد.

بنابراين به نظر شما نسبت به برجام سه تفكر وجود داشت.

بله. گروه نخست با دولت حسن روحاني مخالفت داشتند. گروه دوم دلسوز و نگران عهد‌شكني امريكا بودند. اين گروه برجام را به عنوان يك معاهده و توافقنامه و در مجموع يك دسترنج بين‌المللي تكريم مي‌كردند اما معتقد بودند امريكا بد‌عهد است و بايد مراقب بود. گروه سوم نيز دولت بود كه اعتقاد داشت برجام اجماع منفي عليه ايران را شكسته و امريكا اگر بخواهد رفتار ديگري از خود نشان دهد، منزوي مي‌شود.

خروج امريكا از برجام منجر به انزواي امريكا خواهد شد؟

قطعا اين نتيجه را دربردارد. بدعهدي و بدقولي امريكا نبايد عامل تشتت در داخل شود و كاري كه دولت صادقانه و با تمام توان پيش‌برد و در اين مسير، تمام اركان نظام دولت را حمايت مي‌كردند بگوييم از اول غلط بوده و درست نيست.

جايگاه امنيت ملي در تفكر جريان تندرو كجاست؟

امنيت ملي امروز در انسجام و وحدت تمامي سلايق است. هركسي حرف از تشتت بزند و از آب گل‌آلود ماهي سياسي بگيرد، منافع ملي را زير پا گذاشته است. ما امروز بايد در برابر امريكا و اين عهد‌شكني و رفتار مستكبرانه و ماجرا‌جويانه امريكا نظر واحد داشته باشيم. موضوع اصلي عهد شكني امريكا است نه اختلافات قوه‌قضاييه با دولت يا اختلافات سياسي احزاب. همه بايد نسبت به كار احمقانه ترامپ كه آبروي دولت امريكا و خود را برد، نظر واحد داشته باشيم. برجام از ابتدا با انتقاد همراه بود اما انتقاد با مخالفت با اصل موضوعي كه مورد تاييد رهبري بوده و اركان نظام بوده، متفاوت است.