جمله مکرون یعنی پایان رهبری آمریکا بر اروپا؟!

انتخاب به نقل از الحیات چاپ لندن در مطلبی به قلم سليم نصار نوشت: تهدیدات ایران و فشارهای اروپا نتوانست دونالد ‏ترامپ را از وفای به وعده اش در مورد خروج از ‏برجام منصرف کند.‏

به گزارش «انتخاب»، این رسانه عرب زبان ادامه داد: در این میان، مشاوران ترامپ به او توصیه می کردند ‏که خروج از توافق هسته ای را تا پس از دیدار با ‏کیم جونگ اون به تاخیر بیندازد تا این مساله موجب ‏امتناع رهبر کره شمالی از عقد توافقی با آمریکا ‏نشود.‏
‏

موضعی که دولتهای سه گانه اروپایی، فرانسه، آلمان ‏و انگلیس در این مورد اتخاذ کردند، با اعتراض و ‏مخالفت رئیس جمهور آمریکا مواجه بود، که توافق ‏هسته ای را به منزله طناب نجاتی برای ایران می ‏دانست که در دریای بحران انداخته شده ‏است. با این حال، پس از اعلام تصمیم ترامپ، مکرون ‏اصرار داشت توافق باقی بماند و اجرا شود تا آزادی ‏روابط تجاری اروپا با ایران حفظ شود.‏

همچنین مرکل اعلام کرد که برلین، پاریس و لندن به ‏توافق و هر آنچه که ضامن بقای ایران در این توافق ‏باشد، پایبند می مانند.‏

دولت آمریکا این اعلام مواضع دولتهای غربی را به ‏معنی حرکتی در راستای جدایی از موضع آمریکا و تمرد ‏روشنی می داند که می تواند در آینده ایالات متحده ‏را از صف غربی دور کند.‏

در واقع زمانی که مکرون تصریح کرد مخالف آن است که ‏آمریکا «پلیس جهان» باشد، ایالات متحده را از رهبری ‏دولتهای اروپایی به کنار زد.‏

با اینکه بند دوستی بین روسیه و ایران در برخی ‏قسمتهای آن قطع شده است، اما تهران هم پیمان مسکو ‏در جریان حمایت از نظام اسد است. به همین دلیل ‏روسیه به اسرائیل اجازه نمی دهد شراکت استراتژیک ‏مسکو با تهران را تعطیل کند؛ بویژه در زمان حاضر ‏که زمینه برای تضعیف نفوذ آمریکا در سوریه فراهم ‏است و وزیر خارجه روسیه بارها نسبت به این نفوذ ‏معترض بوده و حضور آمریکا در سوریه را غیر قانونی ‏و خطری برای استقرار و آرامش در خاورمیانه دانسته ‏است.‏

یک سوال باقی می ماند در مورد موضع ترامپ نسبت به ‏دولتهای سرکش و نافرمان اروپا؛ ایالات متحده نمی ‏تواند دولتهای اروپایی، چین و روسیه را مجبور به ‏هماهنگی با خود در مورد مخالفت با توافق هسته ای ‏کند، همانطور که در مورد تایید تحریم‌هایی که قصد ‏اعمال آن علیه ایران را دارد، مطمئن نیست. در ‏نتیجه این وضعیت بحرانی، ایران می تواند به ‏استحکام روابط تجاری خود با دولتهای غربی ادامه ‏دهد، در حالی که از تسهیلاتی که زمینه روابط عادی ‏این کشور با دولتهای اروپا، اسیا، چین و دولتهای ‏شرقی را فراهم می کند، اطمینان دارد.‏