اختلاف‌ نظر عمیق فرانسه و آمریکا بر سر برجام

انتخاب به نقل از دومينيك مويسي در الجزیره نوشت: رئیس جمهور فرانسه طی سفر اخیر خود به واشنگتن تلاش کرد از تاریخ روابط دو کشور برای تقویت و استحکام رابطه کنونی بهره جوید، تا امید بیشتری برای افزایش نفوذ خود در دولت دونالد ترامپ داشته باشد، ترامپی که تصمیمات او اغلب قابل پیش بینی نیست.

در ادامه این یادداشت می خوانیم: اما اظهار دوستی و صداقت از سوی مکرون نمی توانست این واقعیت را پنهان کند که دو کشور در شرایطی کاملا متفاوت از گذشته قرار دارند؛ علاوه بر اینکه مکرون حتی اشاره ای از سوی ترامپ دریافت نکرد تا بتواند بر آن تکیه کند.

امروز، مکرون می خواهد فرانسه را به پلی بین غرب و ایالات متحده تبدیل کند و این مساله با توجه به پیشینه تاریخی روابط و ارزشهای مشترک ایاالت متحده و فرانسه اسان به نظر می رسد، در همین راستا، رئیس جمهور فرانسه کوشید خود را مدافع دموکراسی لیبرال و جهانی نشان دهد و به گونه ای صحبت کند که به مذاق آمریکا خوش آید.

این اولین بار نیست که یک رئیس جمهور فرانسوی تلاش می کند مانند یک فرمانده آمریکایی رفتار کند، اما نیکولا سارکوزی، که لقب سارکو آمریکایی را به خود داده بود، بیش از دیگران تمایل داشت در کنار بوش پسر باشد، بویژه در زمینه سیاستهای خارجی. البته مکرون به ارزشها و خطاب سیاسی اوباما نزدیکتر به نظر می آید تا ترامپ.

نقاط مشترک زیادی بین مکرون و ترامپ وجود ندارد، ترامپ بیش از آنکه برای جایگاه رئیس جمهور آمریکا مناسب باشد، به روسای مافیا شبیه است، چرا که به ادامه رهبری بین المللی ایالات متحده اهمیتی نمی دهد، بدین معنا، مکرون با چالش بزرگی مواجه است.

صرفنظر از نمایشهای اظهار دوستی و تفاهم بین مکرون و ترامپ در واشنگتن، این سفر مکرون با اختلافات عمیقی همراه بود، که مهمترین آنها اختلافات مربوط به پرونده هسته ای ایران است.

با اینکه رئیس جمهور فرانسه از توافق جدید و گسترده تری با ایران صحبت کرد، ترامپ بی توجه به این مساله، از نظرات رادیکالی وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی خود، پمپئو و بولتون پیروی کرد. تلاش مکرون برای داشتن روابط دوستانه مستحکم با ترامپ، او را در معرض خطر قرار می دهد؛ چرا که اگر مکرون به شکل جدی هم پیمان ترامپ شود، آثار تصمیمات فاجعه بار رئیس جمهور آمریکا می تواند فرانسه را هم در لابلای چنگالهای نظام آمریکا خُرد کند. رفتارهای ترامپ قابل پیش بینی نیست و به همین دلیل داشتن هر گونه رابطه استواری با او می تواند بار سیاسی سنگینی برای فرانسه داشته باشد.

این نزدیکی-که باعث راضی کردن غرور ترامپ می شود- می تواند نتایج مثبتی هم برای فرانسه داشته باشد؛ از این رو، تلاشهای مکرون در این راستا تا حدی ضروری به نظر می رسد، اما تملق گویی مکرون از ترامپ در یک طرف قرار دارد و تلاش برای تحقق دستاوردهای دیپلماتیک و تجاری در رابطه با واشنگتن، نکته دیگری است و بدین معنا ظاهرا مکرون تنها در یک جبهه از روابط خود با ترامپ موفق عمل کرده است.

رئیس جمهور فرانسه تلاش کرد با مطرح کردن خود بعنوان یک شخصیت منطقی، معتدل و مسئول، عاملی برای ایجاد تغییراتی در روابط فرانسه با آمریکا باشد، پس او نمی خواهد میراث سیاسی او تنها از سخنرانی های قدرتمند تشکیل شود، بلکه به دنبال حل مسائل مهم فرانسه و اروپا و جهان است. اما مشخص نیست این تاکتیکهای او بویژه در مورد ترامپ جواب می دهد یا خیر.