«نامه‌های گمشده» غلامحسین بنان پیدا شد

خبرگزاری مهر: آلبوم موسیقی "نامه‌های گمشده" با آهنگسازی هنرمندان برگزیده موسیقی ایرانی و خوانندگی زنده‌یاد غلامحسین بنان توسط موسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد.

در این آلبوم که تازه‌ترین مجموعه منتشر شده از ترانه های موسیقایی غلامحسین بنان است ۱۴ قطعه از جمله تصنیف "بلبل مست" با شعر و ترانه حسین گل گلاب و آهنگسازی علی نقی وزیری، "ساز و آواز" (سلامی چو بوی خوش آشنایی) با شعر حافظ با پیانوی جواد معروفی، قطعه ای در آواز دشتی، مقدمه تصنیف "دشتی" با آهنگسازی محمود تاج‌بخش است.

"ساز و آواز" (سرو بستانی تو یا مه یا پری) با شعر سعدی، تصنیف "شب" با شعر و ترانه علی صارمی و آهنگسازی محمود تاج بخش، تصنیف "شرط ره" با شعر و ترانه عبدالله الفت و آهنگسازی محمود ذوالفنون، "ساز و آواز" (حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست) با شعر حافظ، تصنیف "شرط ره"، تصنیف "شب شادی" با شعر و ترانه محمود ثنایی و آهنگسازی مهدی مفتاح، تصنیف "نامه‌های گمشده" با شعر و ترانه عبدالله الفت و آهنگسازی عبدالله جهان پناه، "ساز و آواز" (چه ها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم) وحشی بافقی، تصنیف بی کلام "نامه های گمشده" و تصنیف"امروز مها" با شعری از مولوی و آهنگسازی مهدی خالدی از دیگر قطعاتی است که برای علاقه مندان موسیقی ارائه شده است.

در بخشی از توضیح آلبوم آمده است: از ابتکارهای علینقی وزیری در تصنیف‌سازی یکی این بود که برای تصنیف هایش مقدمه می ساخت و جواب های مناسب به ساز می داد. دیگر اینکه نوعی آهنگ بر روی اشعار قدما، مانند حافظ و سعدی و مولوی ساخت که طولانی تر از تصنیف بود.

راه و روش وزیری توسط شاگردش خالقی دنبال شد و او هم آهنگ هایی به این شیوه با مدگردی های غیر معمول، هارمونی و کنترپوان بدیع و پیچیده در ریتم ساخت که اجرای آنها بسیار دشوار بود. بنان به دلیل بالیدن در مکتب وزیری و تعلیم گرفتن از خالقی و به کمک قوه تشخیص ضرب بهترین مجری این آثار شد. او در عین حال مجری ساخته های هنری مرتضی محجوبی نیز بود. نباید از نظر دور داشت که این نوع موسیقی به دلیل تفاوت های بنیادی و ساختاری با تولیدات دیگر رادیو شنوندگان خاص خود را می طلبید.

بنان به صرافت دریافته بود که هنرش به قشر فرودست جامعه رسوخ نکرده است. سال ۱۳۳۷ همزمان با بازگشت از سفر استعلاجی خارج از کشور که برای مداوای چشم رفته بود تصمیم گرفت در مواضع هنری خود بازنگری کند. او می گفت: من از این پس کوشش می کنم آثاری اجرا کنم که واجد وزنی شاد و شعری امیدوارکننده باشد. من واقعا از ادامه شیوه قدیم خسته شده ام. البته در این زمینه سازندگان آهنگ باید با من یاری و همکاری کنند.

او در ادامه این تصمیم از ساخته های نصرالله زرین پنجه، محمود ذوالفنون، حسینعلی ملاح، منوچهر لشگری، عبدالله جهان پناه و شماری دیگری استفاده کرد. حاصل این همکاری اجرای ترانه های دلنشینی است که اتفاقا از خیلی از آثار آن دوره رادیو استوارتر و برازنده خواننده علی مقامی چون او بود. آنچه دراین مجموعه خواهید شنید تعدادی از این ترانه هاست. اشعار این ترانه ها بیشتر مضامین عاشقانه، عاطفی و احساسی دارند که معمولا به همراه آوازی کوتاه دربرنامه موسیقی ایرانی رادیو ضبط شده است.

آلبوم موسیقایی "نامه های گمشده" با مجوز انتشار شماره ۹۲۷۸۲۷ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توسط موسسه فرهنگی هنری ماهور در دسترس علاقه مندان موسیقی است.