مارال فرجاد: سانسور‌ها جانِ «شهره» را گرفت

مارال فرجاد یا شهره یا همان محبوبه سریال رهایم کن، دختری جسور و تا حدی خط‌شکن است، گفتگوی جام جم با مارال فرجاد:

* می‌گوید نقش شهره را به من بده. واقعا نقش جذابی بود و خوشحالم مرا برای بازی کردنش انتخاب کردند.

* وقتی شنیدم آقای تارخ همبازی‌ام است، جذابیت این کار برایم دوچندان شد.

*از ابتدا در فیلمنامه حضورش (شهره) به همین اندازه بود و قرار بود با حذف شدن او، سوءظن‌ها به سمت حاج رسول برود. با این حال به نظرم حتی آقای عسگرپور هم در میانه کار این تمایل و علاقه را داشتند و بدشان نمی‌آمد نقش پررنگ‌تر شود. اما از آنجا که کار کلید خورده بودیم و باید به پخش رمضانی می‌رسید، فرصتی برای تغییر در فیلمنامه وجود نداشت و نمی‌شد چیزی را براحتی عوض کرد.

*لحنی که ابتدا برای این شخصیت در نظر گرفته بودم، کمی شیطنت‌آمیزتر بود و رفتارهای اغواگرانه بیشتری داشت. اما تاکید آقای عسگرپور و آقای تارخ، این بود که این رگه‌های شیطنت و رفتار اغواگرانه‌اش را کمتر کنم. می‌گفتند شهره، شخصیت بی‌اصل‌ونسبی نیست که چنین رفتاری داشته باشد، او خانواده دارد و به جایی وصل است. گرچه جلوی حاج رسول قلدربازی درمی‌آورد اما دربین خانواده‌اش، لحنش معمولی می‌شود. عاملی که شهره را به چنین رفتارهایی سوق داده بود، هدف پول‌پرستی و کسب اموال بود.

* اگر شهره در دنیای واقعی بود، قطعا اغواگری‌های بیشتر و بارزتری داشت اما در تلویزیون نباید این‌طور باشد. اگر من چنین نقشی را ایفا می‌کنم، نباید گریم و نوع لباس پوشیدنم با بازیگر نقش مثبت کار یکی باشد، بلکه لازم است تغییراتی در او ایجاد کنم تا متمایز از کار دربیاید. باورپذیری، دلیلی است که موجب می‌شود مردم مجموعه‌ها را دنبال کنند. همین الان از مردم بپرسید چرا پایتخت را می‌بینند؟ پایتخت دیده می‌شود چون هم طنز است و هم آزادی بیان دارد. ما در این مجموعه لحظاتی از سیگار کشیدن پسر جوان داستان، مو رنگ کردن او و حتی نوع صحبتش با خانواده‌اش دیدیم یا بیوه‌زنی را دیدیم که خواستگار داشت و ازدواج مجدد کرد. این لحظات به واقعیت نزدیک‌تر هستند و همین‌ها برای مخاطبان جذاب است.