ماجرای تاثیر شهید رجایی بر انتخابات آمریکا

مجله مهر: ۲۶ مهرماه سال ۱۳۵۹ کمتر از یک ماه بعد از تجاوز رژیم عراق به خاک ایران، محمد علی رجایی رئیس جمهور وقت ایران حین سخنرانی در اجلاسیه سازمان ملل پای برهنه خود را روی میز گذاشت تا آثار شکنجه دوران ستمشاهی را به حضار نشان دهد.

اولین حضور ایران در سازمان ملل در مهرماه سال ۵۹ رقم خورد. هیات ایرانی به مرکب از محمد علی رجایی، رئیس جمهور، بهزاد نبوي وزير مشاور در امور اجرايي، گودرز افتخار جهرمي از حقوقدانان مطرح کشور، چهار خبرنگار و فيلمبردار از صدا وسيما و خبرگزاري پارس عازم نيويورك شد تا در مورد جنگ ايران و عراق در سازمان ملل متحد و شوراي امنيت به گفت‌و‌گو بنشينند.

آن زمان مصادف به ماجرای گروگان گیری و تسخیر سفارت لانه جاسوسی هم بود و قرار بود دو هفته بعد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هم برگزار شود. انتخاباتی که پیوند عجیبی با حل ماجرای گرونگایری هم داشت. در همان مقطع کورت والدهایم دبیرکل وقت سازمان ملل از طرف جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا ماموریت یافته بود تا با شهید رجایی و هیات ایرانی درباره ماجرای گروگان های آمریکایی گفت وگو کند و در صورت امکان مقدمات دیداری بین هیات ایرانی و هیات آمریکایی را فرام آورد.

والدهايم اصرار می کند که دولت امريكا علاقه‌مند به حل مسائل است و هر چهار شرطي را كه امام گفته‌اند حاضرند قبول كنند و از من خواسته‌اند كه شخصاً اين مسئله را به عرض شما برسانم. رجایی پاسخ می دهد که مجلس هنوز نظر خود را نداده است ولي من به عنوان دولت سعي مي‌كنم در اولين فرصت اقدامات لازم را بكنم. قصد من از شركت در شورا، طرح مسئله تجاوز عراق بود. من در اين رابطه به اينجا آمده‌ام نه براي طرح مسائل ما با امريكا.

او می گوید: همانطور كه خبر داريد مجلس شوراي اسلامي دراين باره در حال طرح و بحث است و بزودي نظر كشور ما نسبت به اين مسئله اعلام مي‌شود.

روزنامه کیهان در خبری که همان روز به نقل از خبرگزاری پارس به چاپ رسانده بود، نوشت: «محمدعلی رجایی نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران در ساعت یک و چهل و پنج دقیقه بامداد امروز ۲۶ مهر ۵۹ بوقت تهران در جلسه شورای امنیت سازمان ملل پیرامون جنگ ایران و عراق سخنان مبسوطی ایراد نمود. بر اساس همین گزارش اجلاس شورای امنیت سازمان ملل متحد با ریاست نماینده شوروی در سازمان ملل در ساعت شش و پانزده دقیقه بوقت نیویورک آغاز به کار کرد. قبل از ایراد سخنرانی، محمدعلی رجایی به مدت یک ساعت و نیم با والد‌هایم دبیرکل سازمان ملل ملاقات و گفت‌و‌گو نمود.»

رجایی در آن اجلاس به درخواست آمریکایی ها برای مذاکره درباره ماجرای گروگان گیری پاسخ مفنی داد؛ به سخنرانی خود درباره تجاوز عراق به خاک ایران پرداخت؛ کفش های خود را از پا کند و آثار جنایات ستمشاهی را به حضار نشان داد و فریاد زد: رژیم بعث عراق به خاطر نقض عهد و تجاوز به جمهوری اسلامی ایران باید اعتراف کند که یا ضد انسانی تصمیم می‌گیرد و یا به دستور اربابان ابرقدرت جهانی‌اش، نه به قصد «اصلاح مرز‌ها» بلکه برای «نابودی انقلاب اسلامی» دست به چنین اعمال جنایتکارانه، جنو‌ن‌آمیز و در عین حال ابلهانه‌ای زده است.

شهید رجایی از فرصت پیش آمده در سازمان ملل استفاده کرد تا ظلمی را که سال ها از جانب رژیم پهلوی به ملت ایران روا شده بود به گوش جهانیان برساند. ایشان در این سخنرانی با برشمردن دلایل آغاز جنگ علیه ایران و اهداف صدام از این حمله، از سکوت جامعه جهانی در قبال جنگ به شدت انتقاد کرد. او همچنین ضمن تقبیح نظام حاکم بر جهان، در حین سخنرانی پای برهنه خود را روی میز گذاشت و با نشان دادن آثار شکنجه در زندان‌های دوران شاه، حمایت دولت آمریکا از شاه را مورد انتقاد قرار داد. این اقدام شهید رجایی، از اتفاقات کم‌سابقه در سازمان ملل بود.

کمتر از یک ماه بعد در آمریکا کارتر مستاصل از حل مساله گروگان ها، نتیجه انتخابات را به ریگان باخت تا بعدها اعلام کند که انتخابات را به امام خمینی (ره) باخته است نه به ریگان.