چرا معلمان آزاد آماج حمله‌ها قرار می‌گیرند؟

خبرگزاری ایلنا: پس از بروز واقعه دردناک در مدرسه‌ای در غرب تهران و روانه شدن انتقادها به سمت معلمان مدارس غیردولتی، جمعی از این معلمان در نامه‌ای مشترک خواستار این شدند که مسئولان، معلمان آزاد را مقصر قلمداد نکنند و حساب فرد خاطی را از بدنه معلمان جدا کنند.

در این نامه آمده‌‌است:

«در چنین شرایطی رسیدگی به موضوع و در وهله بعدی بازگرداندن آرامش به جامعه وظیفه مسئولان امر است. التیام‌بخشی به احساسات جریحه‌دار شده مردم، اصولی را دربردارد که عذرخواهی مسئولان و حتی استعفای آنان از مسئولیت خود، نمود بارز آن در جوامع مترقی است. وقوع چنین عمل دهشتناکی در دستگاه تعلیم و تربیت، فاجعه کوچکی نیست، اما براساس آنچه شاهد بودیم، مسئولان امر نه‌تنها به خاطر این موضوع از مردم عذرخواهی نکردند، بلکه سعی کردند با مطرح کردن اینکه فرد خاطی نیروی آزاد و غیررسمی بوده است، فرافکنی کنند؛ حال آنکه نیروی غیررسمی هم عضوی از همین دستگاه تعلیم و تربیت است. آنچه مهم است اینکه به‌طور کلی در دستگاه تعلیم و تربیت نباید چنین مسائلی رخ دهد؛ حال توسط نیروی رسمی بوده باشد یا غیررسمی.

اینکه وزیر آموزش‌وپرورش در توئیت خود بعد از ابراز تاثر از جنایت شرم‌آور در دبیرستان مذکور، تاکید کرده‌اند که «فرد خاطی نیروی آزاد و غیررسمی بوده و بدون طی مراحل قانونی به کار گرفته شده بود و همه مسببان آن مسئولند» جای درنگ دارد.

البته به تبعیت از ایشان، از رئیس مرکز اطلاع‌رسانی وزارت آموزش‌وپرورش و مدیر آموزش‌و‌پرورش منطقه ۲ شهر تهران گرفته تا برخی از نمایندگان مجلس، همگی نقطه عطف سخنانشان را تاکید بر نیروی غیررسمی بودن فرد خاطی قرار داده‌اند.»

در ادامه این نامه، معلمان آزاد به توضیح نکاتی در ارتباط با اشتغال در مدارس غیردولتی پرداخته‌اند:

شکی نیست که مدارس غیردولتی هم جزء بدنه دستگاه تعلیم و تربیت است و به اذعان مسئولان سازمان مدارس غیردولتی، قریب به دو میلیون دانش‌آموز در حدود ۱۲ هزار مدرسه غیردولتی مشغول به تحصیل هستند. بدیهی است که اغلب نیروهای این مدارس را معلمان و کارکنان آزاد و غیررسمی تشکیل دهند، به‌طوری که طبق گفته مدیرکل سابق مدارس غیردولتی وزارت آموزش‌وپرورش، بیش از ۲۰۰ هزار نیروی آزاد و غیررسمی با مدارج علمی بالا در سراسر کشور مشغول به ارائه خدمات آموزشی و تربیتی به فرزندان این مرز و بوم هستند که کیفیت آموزشی آن‌ها از خروجی کلاس‌هایشان مشخص است و نیازی به توضیح نیست. این تعداد کثیر از معلمان آزاد از فیلترهای گزینشی آموزش‌وپرورش عبور کرده و سپس در مدارس غیردولتی مشغول به کار شده‌اند، حال اگر عده‌ای به‌واسطه داشتن ژن خوب، بدون فیلتر وارد محیط مقدس مدرسه شده‌اند، دلیل بر کلی‌گویی و زیر سوال بردن نیروهای غیررسمی نیست. طی سالیان مدیدی که از زمان تاسیس مدارس غیردولتی و سپس ورود و فعالیت نیروهای غیررسمی در این مدارس می‌گذرد، این معلمان اگرچه هرگز از حداقل حقوق قانونی خود بهره‌مند نبوده‌اند، اما همواره با وجدان بیدار خدمت کرده‌اند و اتفاقا فعالیت آن‌ها در حوزه آموزشی و تربیتی به مراتب بیش از نیروهای رسمی در مدارس دولتی مورد ارزیابی قرار گرفته و زیر ذره‌بین بوده است.

جناب آقای وزیر! آیا برجسته کردن این نکته که فرد خاطی در جریان دبیرستان مذکور، یک نیروی آزاد بوده، به‌منظور پاک‌کردن صورت مسئله است؟ گویا شما مدارس غیردولتی و خیل عظیم نیروهای غیررسمی را از بدنه آموزش‌وپرورش نمی‌دانید! در حالی که آن‌ها معلم‌اند و تنها تفاوتشان با نیروهای دولتی، بی‌بهره بودن از حداقل حقوق قانونی و حمایتی از ناحیه دستگاه متبوعشان است. در این میان آنچه نباید اهمیت داشته باشد، نیروی رسمی یا غیررسمی بودن فرد خاطی است؛ چراکه موضوع اساسی این است که به‌طور کلی در دستگاه تعلیم و تربیت نباید چنین اتفاقاتی رخ دهد و البته که همه مسئولان، از عالی‌ترین رتبه در دستگاه تعلیم و تربیت تا همکاران آن مدرسه در قبال این موضوع ناگوار مسئولند.

نکته بعدی متوجه نمایندگان مجلس است که برخی از آن‌ها نیز در این جریان، محور سخنان خود را نیروهای غیررسمی قرار داده بودند. آنچه در اینجا برای خیل عظیم معلمان مدارس غیردولتی جای تعجب و حیرت است، اینکه وقتی این نیروها برای رسیدن به حقوق خود، از قانونگذاران کشورشان استمداد کردند و خواستار تصویب قانونی برای سامان دادن وضعیت بی‌سامان شغلی خود بودند، قریب به اتفاق نمایندگان از وجود چنین نیروهایی در بدنه آموزش‌وپرورش اظهار بی‌اطلاعی کردند و سوال مشترک اکثر آن‌ها درباره بیش از ۲۰۰ هزار نیروی آزاد در سطح کشور، این بود که معلمان آزاد به چه کسانی اطلاق می‌شود؟! و حالا شاهدیم که برخی از همین عزیزان برای ارائه مصاحبه و ابراز تاثر از این فاجعه و برخی دیگر به‌منظور زیر سوال بردن عملکرد وزیر آموزش‌وپرورش و نیز مدارس غیردولتی، نیروی غیررسمی بودن فرد خاطی را مستمسک سخنان خود قرار می‌دهند، حال آنکه فرزندان بسیاری از همین نمایندگان و مسئولان در مدارس غیردولتی، دانش‌آموز نیروهای غیررسمی هستند!

و نکته پایانی اینکه ما معلمان مدارس غیردولتی با همه سختی‌هایی که در موقعیت شغلی خود با آن مواجه هستیم؛ همواره با وجدان انسانی و بیدار پای کار بوده‌ایم و با عشق به تعلیم و تربیت، از هیچ تلاشی برای پرورش آینده‌سازان این مرز و بوم فروگذار نکرده‌ایم. فاجعه اخلاقی رخ‌داده در یکی از دبیرستان‌های تهران، قلب ما را به درد آورد و البته همپای آن، عکس‌العمل مسئولان بود که ما را آزرده‌خاطر ساخت.