سیاستمدار خوش‌خط اصولگرایان را بشناسید

رویداد ۲۴ نوشت: روزی که محمدحسن رحیمیان به عنوان رئیس تشکیلات «جمنا» انتخاب شد، نسبت به سایر نام‌های این فهرست چهره‌ای ناآشنا بود. با این حال، رحیمیان خیلی زود مشهور شد و اگرچه برای بسیاری اصولگرایان نامی آشنا نبود، اصلاح‌طلبان به خوبی او را می‌شناختند.

اصولگرایان دنبال منجی بودند، جمنا را تشکیل دادند، چهره‌های ناشناس و سرشناس خود را جمع کردند و ریاست شورای خود را به دست متولی مسجد جمکران سپردند. با این حال در ائتلاف جمعیت ایثارگران و موتلفه با یاران احمدی‌‎نژاد، کسی رئیس شد که سابقه فعالیت حزبی او با مسئولیت جدیدش، همسو نبود. او سی سال قبل جز روحانیونی بود که با شعار «حمایت از مستضعفین» و مقابله با «اسلام آمریکایی» از جامعه روحانیت مبارز به رهبری مهدوی کنی انشعاب کرده بود و در کنار کروبی و خاتمی و ابطحی و هادی غفاری، عضو موسس مجمع روحانیون مبارز شده بود.

رحیمیان وقتی سال 92 به عنوان تولیت مسجد جمکران انتخاب شد، خبرگزاری‌های اصولگرا در حرکتی هماهنگ عضویت او در مجمع روحانیون مبارز را فراموش کردند و زندگینامه او را چنین نوشتند «سال 1327 در اصفهان متولد شد و در ده سالگی حوزه را آغاز کرد، سپس به قم مهاجرت کرد و در زمره یاران امام(ره) قرار گرفت و ... بارها دستگیر شد. سال 1345 از تعقیب ساواک به عراق مهاجرت کرد. بعد از پیروزی انقلاب، ایشان به عنوان یکی از اعضاء اصلی دفتر امام (ره) به انجام امور محوله از سوی ایشان مشغول شد و مدیریت امور مالی و وجوه شرعی و مسئولیت امور ارزی مربوط به امام(ره) را به عهده داشت، همچنین مسئولیت بخشی از گزارش‌ها و نامه‌های مربوط به ایشان را تا پایان عمر شریفشان عهده‌دار بود»

نماد تغییر مداوم

کم نیستند سیاستمدارانی که طی سال‌ها فعالیت، الگوی رفتاری خود را تغییر دادند؛ رحیمیان این تغییر را چند بار تجربه کرده است. نقطه اوج آن زمانی بود که قائم مقام مهدی کروبی در بنیاد شهید بود و بعد از رفتن کروبی، به پیشنهاد مرحوم هاشمی و موافقت رهبر انقلاب، جانشین او شد و مشی سیاسی خود را به شکلی انتخاب کرد که تا سال‌ها در آن مسئولیت باقی ماند. چنانچه سال 81 وقتی رسانه‌های اصلاح‌طلب در جلسه انتخاب نماینده مدیران مسئول در هيات نظارت بر مطبوعات از عیسی سحرخیز حمایت می‌کردند، رحیمیان به عنوان مدیرمسئول ماهنامه پاسدار اسلام، گزینه مورد نظر نهادها و نشریات وابسته به جریان تندرو بود که البته از سحرخیز شکست خورد.

علم اصولگرایی در دست سیاستمدار خوش خط باقی می‌ماند؟

رحیمیان زمانی ریاست جمنا را بر عهده گرفت که اختلاف بین اصولگرایان به شدت بالا گرفته بود و ریش و عمامه سفید او می‌توانست دود سفید را از اردوگاه اصولگرایان بلند کند. از طرف دیگر او بیشتر از هر چهره اصولگرایی، رقیب را می‌شناخت؛ از مجمع روحانیون مبارز تا کابینه هاشمی و از بیت امام تا بیت مرحوم منتظری و در نهایت زمانی مسئول تبلیغات و انتشار اعلامیه بود که با حداقل امکانات، بهترین نتیجه را گرفته بود. با این حال نه صلح میان اصولگرایان برقرار شد و نه قهر قالیباف و حضور میرسلیم برنامه‌های آنان را به هم زد. شناخت رحیمیان هم از نسل جدید و جوان آنقدر کافی نبود که بگوید حضور اتفاقی تتلو بیشتر از آنکه برای رئیسی رای بیاورد، او را بی اعتبار خواهد کرد. پوسترهای رئیسی هم البته مقابل تبلیغات تلگرامی روحانی رنگی نداشت. یک سال بعد از انتخابات، برخی او را شکست خورده می‌دانند و برخی رای بالای رئیسی را نتیجه موفقیت او می‌خوانند. باید دید خط خوش رحیمیان چه برنامه‌ای برای آینده جریان اصولگرایی خواهد نوشت و آیا همچنان علم این جریان در دستان او باقی خواهد ماند؟