مردان دولت روحانی، تاریخ مصرف گذشته‌اند؟!

روزنامه جوان نوشت: عملکرد آذری جهرمی وزیر دهه شصتی دولت نشان می‌دهد در شرایط بحرانی مدیران جوان تا چه اندازه می‌توانند عملکرد دولت در مقابل مشکلات را بهبود بخشند.

شاید اگر کابینه حسن روحانی جوان‌تر از شرایط فعلی بود، امید بیشتری به برخی اقدامات جدی‌تر از سوی آنان می‌رفت.

متأسفانه استفاده از مدیران تاریخ گذشته یکی از مهم‌ترین نقایص دولت‌های یازدهم و دوازدهم بوده است. به عنوان مثال چرت‌زدن وزیر صنعت و تجارت دولت یازدهم در یک همایش تبدیل به یک جوک در محافل سیاسی شده بود. در مقابل تا آخر دولت یازدهم کوچک‌ترین اقدامی در این باره از سوی روحانی انجام نشد و در نهایت در معرفی کابینه جدید بود که نوبت به جایگزینی وی با وزیری جوان‌تر رسید.

بحث جوان‌گرایی در سیستم مدیریتی موضوعی است که بار‌ها از سوی مقام معظم رهبری به عنوان یک اصل اساسی در چینش مدیران کشور مطرح بوده است.

ایشان در سال ۹۵ و به مناسبت فرارسیدن روز بسیج و در جمع بسیجیان می‌فرمایند: جوان پیش‌ران است، موتور حرکت است. اگر نسل جوان نمی‌بود و نمی‌خواست و اقدام نمی‌کرد، حرکت متوقف می‌شد؛ اندیشه پیران و فکر و تجربه آن‌ها آن وقتی به کار می‌آید که حرکت جوانانه جوانان وجود داشته باشد؛ پیشران این حرکت، جوان‌ها هستند. بنابراین امروز، شما جوان‌هایی که امام را ندیده‌اید مخاطب امامید، امام با شما حرف زده است، امام با شما صحبت کرده است. مراجعه کنید به مطالب امام.

جالب این است که بحث جوان‌گرایی یک مطلب سفارشی یا صرفاً برای سخنرانی‌های عمومی نیست، بلکه امروز در دنیا مدیریت جوانان به عنوان یک اصل راهبردی در تمام کشور‌ها مطرح است. شاید روشن‌ترین نماد آن به قدرت رسیدن دو سیاستمدار ۴۰ و ۳۱ سال به بالاترین سمت‌های سیاسی در کشور‌های اتریش و فرانسه است. زمانی که ماکرون ۴۰ ساله توانست گوی سبقت را از بقیه برباید، بر همه روشن شد که عصر سیاستمداران پیر به پایان رسیده است.

این مطلب حتی در بررسی‌های کارشناسی و تحقیقاتی نیز به اثبات رسید. جک زنگر در مجله کسب و کار هاروارد با اشاره به مطالعه‌ای که در همین باره داشته است، می‌نویسد: ما اطلاعات مربوط به ۶۵ هزار رهبر و مدیر مشهور را جمع‌آوری کرده و از میان این داده‌ها، اطلاعات مربوط به مدیران زیر ۳۰ سال را در یک گروه و اطلاعات مربوط به مدیران بالای ۴۵ سال را در گروهی دیگر قرار دادیم (مدیران زیر ۳۰ سال ۴۵۵ نفر و مدیران بالای ۴۵ سال ۴۲۹۸ نفر)، سپس به مقایسه ویژگی‌ها و وجوه تمایز هر دو گروه پرداختیم.

هنگام مقایسه دو گروه ما تلاش می‌کنیم تا هر دو گروه تا جایی که ممکن است مشابه یکدیگر باشند، اما با توجه به اینکه مدیران جوان این قابلیت را داشته‌اند که در سنین جوانی به سمت مدیریت ارتقا پیدا کنند، ما به این نتیجه رسیدیم که پتانسیل دستیابی به اهداف و موفقیت در این افراد بیشتر است. به هر حال ارتقا یافتن به یک پست مدیریتی در سنین جوانی کار ساده‌ای نیست. نتایج آماری این تحقیقات نشان داد ۴۴ درصد از کارآمدترین رهبران مورد مطالعه ما را افراد زیر ۳۰ سال تشکیل می‌دهند در حالی که افراد بالای ۴۵ سال تنها ۲۰درصد از کل جمعیت مدیران کارآمد را به خود اختصاص داده‌اند.

حالا سؤال این است که با وجود این شواهد آشکار که در مقابل دولت قرار دارد، زمان ترمیم کابینه به نفع جوانان نرسیده است؟

واقعیت این است که وعده استفاده از جوانان بار‌ها به طرق مختلف و به خصوص در انتخابات‌های ریاست جمهوری از جمله انتخابات دوره دوازدهم تکرار شده است.

گویی قرار است چنان از ظرفیت جوانان در مناصب کشور و مدیریت‌های کلان استفاده شود که ممکن است برخی دغدغه خلأ تجربه مدیران باسابقه را مطرح کنند و نگران شوند از بی‌توجهی به تجربه مدیران کارکشته، اما هنگامی‌که زمان اجرای وعده‌ها می‌رسد و همگان منتظر ورود جوانان به عرصه‌های مدیریتی هستند و جامعه، نوید فضای جدیدی را می‌دهد که مملو از شورونشاط خواهد بود، ناگهان همان مدیران پا به سن گذاشته و کم‌رمقی که ابتکار جدیدی برای پیشبرد امور در برنامه‌های خویش ندارند به کار گمارده می‌شوند.

شاید در شرایط فعلی بهترین زمان برای دولت روحانی باشد که خود را از دست مدیران و وزیران پیر خود رها کند. تنها تفاوتی که این بار با گذشته احساس می‌شود این است که ممکن است بار دیگر فرصتی برای این کار فراهم نشود.
هم اکنون با مطالبه گسترده‌ای که در مجلس و همچنین جامعه وجود دارد، روحانی می‌تواند بدون تعارف و رودربایستی نسبت به تعویض مدیران و وزرا با افراد جوان‌تر اقدام کند. روحانی از اعتماد به آذری‌جهرمی دهه شصتی تاکنون ضرر نکرده بلکه حتی نقطه قوت او نیز در شرایط فعلی بوده است.

روحانی باید در شرایط فعلی به دنبال ترمیم کابینه با افراد جوان‌تر باشد تا دولت برای مقابله با موج‌های تحریمی که طی چند ماه آینده سراغ کشور می‌آید بهتر بتواند برخورد کند.