شفافیت؛ گام اول جلب اعتماد عمومی

ابراهیم جمیلی، رئیس خانه اقتصاد ایران در روزنامه شرق نوشت: شرایط اقتصادی کشور به‌گونه‌ای شده است که متأسفانه بی‌اعتمادی در جامعه روزبه‌روز، رشد می‌کند. این مسئله بیشتر از بالارفتن نرخ ارز تا ۱۰ هزار تومان یا ۱۵ هزار تومان به اعتماد عمومی آسیب می‌رساند. ما در حال ازدست‌دادن اعتماد عمومی هستیم.

برای آنکه اعتماد عمومی را از دست ندهیم، باید ببینیم چه چیزهایی به این اعتماد عمومی در کشور لطمه می‌رساند. یکی از این موارد، نبود شفافیت است. در زمانی که استفاده از فضای مجازی را می‌توان یک «فرصت» برای کشور تلقی کرد، تبدیل به یک «تهدید» شده است. چرا چنین شده است؟ زیرا مسئولان به ‌جای آنکه اطلاع‌رسانی درست و به‌موقع انجام دهند، فقط دارند با یک‌سری حرف‌های کلی مسائلی را عنوان می‌کنند که مقبول جامعه نیست.

اینکه الان یک نفر ارز چهار‌هزارو ۲۰۰ تومانی بگیرد و کالایش را با ارز بالاتر عرضه کند، قطعا در هیچ کشوری و هیچ اقتصادی جایگاه ندارد. اینکه مشکلات خود را پنهان کنیم و همه تقصیرها را بر سر یک رشته مسائل موجود در کشور بیندازیم، راهگشا نیست و نمی‌تواند پاسخ‌گوی مطالبات کشور باشد. در نهایت باید تلاش کنیم که با شفافیت و با اعلام به‌موقع مطالب، مردم را آگاه کنیم. چه ایرادی دارد که اعلام کنیم چه کسانی از این ارز استفاده کرده‌اند؟ چه ایرادی دارد که اسامی افرادی را اعلام کنیم که بدهی معوقه دارند؟ چه ایرادی دارد که اعلام کنیم چه کسانی درست کار کرده‌اند؟

متأسفانه نمی‌خواهیم این کارها را بکنیم و این امر موجب ابهامات بیشتر در میان مردم می‌شود. اعتماد عمومی را باید احیا کنیم. احیا‌نکردن اعتماد عمومی سبب افزایش ابهامات می‌شود و باعث می‌شود مردم راهی انتخاب کنند که به‌ نفع کشور نباشد.

تلاش ما باید بر این باشد که درست‌کارکردن را در جامعه معیار قرار دهیم و با فردی که تخلف می‌کند، برخورد قانونی شود. باید این را احیا کنیم که درآمد بر مبنای کارکردن تعریف شود. به‌هیچ‌عنوان شاهد ایجاد رانت نباشیم و با کسانی که از رانت استفاده می‌کنند، برخورد کنیم. تا زمانی که این اتفاق در کشور نیفتد، مطمئن باشید که هیجان دلار و سکه همچنان ادامه پیدا خواهد کرد و مطالبات مردم هر روز بیشتر خواهد شد و این مطالبات به جایی می‌رسد که امکانات کشور دیگر جواب‌گوی مطالبات نخواهد بود.

به عقیده من در شرایط فعلی باید سران سه قوه صادقانه با مردم صحبت کنند و از مردم کمک بخواهند و اگر اشتباهی شده، بدون ترس به خاطر آن اشتباه عذرخواهی شود. اگر مطالبه بحقی هست، باید این مطالبات برآورده شود و اگر امکان برآوردن این مطالبات نیست، صادقانه به مردم توضیح داده شود که در این شرایط به این دلیل خاص چنین امکانی وجود ندارد.