اعتماد: آلترناتیو ترامپ برای نظام، منافقین هستند

سیدعلی میرفتاح در روزنامه اعتماد نوشت: عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد. شیطنت‌های امریکا و خباثت‌های اسراییل به مرحله‌ای رسیده که نمی‌شود با «سخت سخنی» و «سست‌عهدی» از کنارشان گذشت. ظهور پدیده ترامپ البته معایب بسیار دارد، اما شک نکنید که محاسنی هم دارد.

بی‌پروایی او در بیان مقاصدش، همدستی‌اش با موجودات پلیدی مثل مجاهدین خلق (منافقین) و صراحتش در بیان توقع غیرمنطقی امریکا از دنیا، برای ما فرصت تاریخی بی‌نظیری فراهم آورده،کافی است با دقت بیشتری اخبار را دنبال کنید تا ببینید چیزی که در پی براندازی‌اش هستند ایران قدرتمند است نه درافتادن با حوزه علمیه قم یا انتقام‌جویی از ائمه جمعه وسپاه... اتفاقا این نکته پیچیده‌ای نیست و خیلی از ناظران سیاسی، حتی آن‌ها که اختلاف بنیادی با جمهوری اسلامی دارند، ملتفتش شده‌اند.

نوشته اردشیر زاهدی را دست کم نگیرید و آن را به حساب پیری و احساساتی شدنش نگذارید. چون او از ماهیت نظام سلطه باخبر است و بر موقعیت استراتژی ایران وقوف دارد، توانسته زودتر از بقیه بفهمد که امریکایی‌ها چه سودایی در سرمی‌پرورانند. همان حرف‌ها را - جدی‌تر و حساب‌شده‌تر- چند روز پیش محمد جواد ظریف نیز با ادبیات خودش بیان کرد. او وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی است، اما صریحا بیان کرد که مساله امریکا نه اصولگرایی است و نه اصلاح‌طلبی.

ترامپ نه به دولت تدبیر و امید کار دارد و نه به آلترناتیو‌های روحانی. در چشم نودولتان ایالات متحده، آلترناتیو روحانی مجاهدین خلقند که اولا دست‌شان به خون هزاران ایرانی آلوده است، ثانیا به هیچ عقیده‌ای جز قدرت و دوام باور ندارند.

چنین بیعت و نمایشی این امکان را به ما می‌دهد تا در داخل، پوزیشن جدید بگیریم و حساب‌شده‌تر و دقیق‌تر و بدیع‌تر جلوی امریکا صف‌آرایی کنیم. در این صف‌آرایی جدید نه تنها معنی مبارزه فرق می‌کند بلکه ستون پنجم و جاسوسی و همدستی با دشمن هم معنی متفاوتی پیدا می‌کنند. مهم‌تر از همه این‌ها حضور مردمی نیز لازم است که بازتعریف شود و مطابق با آن از همه دعوت شود تا بیرون از حصر سیاست، دین خود را به کشورشان ادا کنند.

ما چهل سال تجربه داریم و بسیاری از سختی‌ها و ناگواری‌ها را پشت سر گذاشته‌ایم. در این چهل سال خطا هم کم نداشته‌ایم. بسیاری فرصت‌ها را سوزانده‌ایم و بسیاری از سرمایه‌ها را مادی و معنوی هدر داده‌ایم. بدترین نقطه ضعف‌مان در این مدت وضعیت رسانه‌های‌مان بوده است. حقیقتا در این زمینه اگر خون گریه کنیم جا دارد. ما با نظام سلطه درافتاده‌ایم، اما در امر رسانه آنقدر بد عمل کرده‌ایم که خودمان، خودمان را دریبل می‌زنیم و عامدا عالما جا را برای رقبای خطرناک باز می‌کنیم.

باور کنید بیش از اینکه جنگ اقتصادی و سیاسی و نظامی ما با امریکا شروع شود، جنگ رسانه‌ای شروع شده، نه تنها به توفیقی نرسیده‌ایم بلکه عرصه را واگذار کرده‌ایم و عقب نشسته‌ایم. همین الآن هم برای احیای رسانه دیر است و کاش بزرگانی که عرض مرا می‌شنوند هر چه زودتر تا دیر نشده فکری بکنند و تغییری بدهند. بعد از رسانه، رابطه دولت و ملت، بهتر بگویم رابطه مردم و حاکمیت باید اصلاح و ترمیم شود...

دولت باید پوزیشن موقعیت ویژه به خود بگیرد. اولا بحران را جدی بگیریم ثانیا برای عبور از بحران اقدامی همه‌جانبه را آغاز کنیم. از اینکه روحانی به دوربین نگاه کند و طوری همه خبر‌ها را رفع و رجوع کند که آب توی دل مردم تکان نخورد، کاری از پیش نخواهیم برد.

او باید طوری حرف بزند و دستور بدهد و برنامه‌ریزی کند که مردم قوت قلب بگیرند و از جان و دل برای کشور مایه بگذارند. حقیقتا مهم‌ترین اقدام دولت همین است که جبهه مقابله با ترامپ را توسعه دهد و همه را-تاکید می‌کنم همه را- برای مقابله با بدخواهان این ملک اهورایی به میدان بیاورد.