فرمان‌آرا: هیچ جایی را اندازه ایران دوست ندارم

ایسنا: بهمن فرمان‌آرا به بهانه اکران این فیلم در سینماهای کشور در گفت‌وگویی از ساخت این فیلم و شرایطی اجتماعی‌ای گفت که پس از چند سال هنوز با فیلم «دلم می‌خواد» مطابقت دارد.

او ابتدا درباره اینکه فیلمش پس از چند سال سرانجام به اکران رسیده و آیا پیش‌بینی‌می‌کرد که «دلم می‌خواد» در شرایط اجتماعی فعلی به نمایش درآید؟ گفت:‌ واقعیت این است که ما در سیستم کاری خود برای ساخت یک فیلم، هفت‌خوان رستم داریم و به اکران که می‌رسیم باید از هفتصد خوان رستم عبور کنیم، چون اینقدر مسائل مختلف گروهی، سیاسی یا بحث‌ها و حاشیه‌هایی مثل اینکه چه کسی سرمایه‌گذار فیلم است؟ یا اگر فیلم اکران نشود کارگردانش قهر می‌کند و .... مطرح می‌شود که ترجیح می‌دهی هر موقع فرصت پیش آمد فیلمت را نمایش دهی تا این حاشیه‌ها بیشتر نشود.

وی با اشاره به اینکه هیچ وقت کار دولتی نداشته و فقط درباره سینما صحبت می‌کند، اضافه کرد: من فیلم «دلم می‌خواد» را در اوج دوران بیماری خودم ساختم و به لحاظ جسمی شرایط مساعدی نداشتم اما این حس برایم وجود داشت که چرا مردم نباید خوشحال باشند؟ آیا حتما باید سیزده به در باشد که مردم راحت بیرون بیایند و خوش باشند؟ تمام این‌ها در حالی است که وقتی برای گرفتن مجوز ساخت فیلم اقدام می‌کردم آن آقایی که مسئول بود گفت تا وقتی در اسم فیلم رقص باشد پروانه‌ای صادر نمی‌کند ولی آقای ایوبی گفتند رقصش را برداریم که من هم گفتم با این اسم شخصیت فیلم من می‌داند که می‌خواهد برقصد ولی «دلم می‌خواد» هر کاری را ممکن است دربرگیرد.

او افزود: من 77 سال عمرم را منهای زمانی که مشغول تحصیل بودم، در اینجا گذرانده‌ام و هیچ جایی را هم اندازه ایران دوست ندارم. در هر شرایطی متعلق به اینجا بوده و هستم، چه الان چه آن زمان که برادر همسرم (شهید لبافی ‌نژاد) در 31 سالگی و در زمان قبل از انقلاب کشته شد و با حوادث مختلفی مواجه بودیم. الان هم خود را یک فیلمساز چریک نمی‌بینم ولی مغز و فکرم کار می‌کند و سعی می‌کنم به جای اینکه خودم را بازنشسته کنم تا آخرش کار کنم. حتی آرزو می‌کنم وقتی سر فیلمی هستم سکته‌ای بیاید و خداحافظی کنم البته نه به این معنا که آرزوی مُردن داشته باشم، ولی بازنشستگی را هم اصلا نمی‌فهمم.

وی با تاکید براینکه متنفر است از اینکه پیشکسوت خطاب شود، ادامه داد: در عین حال معتقدم سینما مثل هر حرفه دیگری به خون تازه احتیاج دارد و باید هوای فرهادی، درمیشیان، امیریوسفی و روستایی را داشت، چون این‌ها آینده هستند.