واعظ آشتیانی: ضعف «جمنا» در گفتمان‌سازی است

اميررضا واعظ آشتياني؛ فعال سياسي اصولگرا در مصاحبه با روزنامه اعتماد، به آسیب شناسی تشکل سیاسی «جمنا» پرداخته است.

او نوشت: هر تشكل، فرد يا گروهي در خانواده اصولگرايي كه اين توانايي را داشته باشد، وحدت و انسجام را در مجموعه اصولگرايي حتي به طور نسبي فراهم كند، مي‌تواند زمينه‌ساز يك موفقيت براي اصولگرايان باشد. مهم اين است كه به يك انسجام نسبي براي يك رقابت تشكيلاتي و انتخاباتي برسيم.

هرچند كه آنچه مردم مطالبه كردند، نه از اصولگرايان و نه از اصلاح‌طلبان دريافت نكردند. امروز نيازمند اين هستيم كه گفتمان مردم را داشته باشيم. گفتمان مردم نه يك اقليت است و نه اينگونه است كه فكر كنيم يك اقليت مي‌تواند براي اكثريت تعيين تكليف كند. گفتمان مردم گفتماني است كه مطالبه‌گري در عرصه‌هاي مختلف دارد. از اين رو اگر جمنا اين قابليت را در خود مي‌بيند كه مي‌تواند يك انسجام و وحدت تشكيلاتي نسبي را فراهم كند، بايد اصلاحات دروني جمنا انجام دهد.

افرادي كه در جمنا هستند، قابليت گفتمان سياسي ندارند و در قد و قواره توليد فكر نيستند. اين موضوعي است كه بايد جمنايي‌ها بپذيرند. جمنا موتور محرك قوي ندارد. اگر جمنا محركي قوي بود، مي‌توانست كارهاي بزرگي انجام دهد. براي همين است كه جمنا بايد موتور محرك خود را تقويت كند تا بتواند به عنوان يك لوكوموتيو كارآمد سرعت گيرد و به اهدافش دست يابد. اين است كه جمنا نيازمند اصلاحاتي جدي است. حالا مي‌توان تصميم گرفت كه تحت نام جمنا اين اصلاحات صورت بگيرد يا تحت نام ديگري كار را آغاز كنيم.

مهم اين است كه بتوانيم قواي محركه خود را به كار اندازيم و در عين حال از نيروهايي استفاده كنيم كه يار و ياور اصولگرايي باشند، نه اينكه باري بر دوش مجموعه باشند. اگر قرار بر اين باشد كه عده‌اي تلاش مضاعف كنند و عده‌اي ديگر سر سفره بنشينند و تحت هر شرايطي فقط ارتزاق كنند، جوابگو نيست. جمنا يا هر تشكلي كه تحت عنوان تشكل اصولگرايان مي‌خواهد وارد ميدان شود، بايد قدرت گفتماني‌اش با مردم و قدرت گفتماني درون سازماني و توليد فكرش به روز شود.

جمنا تجربه تشكيلاتي بود كه مي‌تواند بهتر و كارآمد شود؛ مشروط بر اينكه بازسازي‌اي در نيروهايش داشته باشد. اين نكته بسيار حايز اهميت است. اگر بنا باشد كه جمنا يا هر گروه ديگري تحت عنوان جريان اصولگرا مدام بخواهد حرف‌هاي تكراري و نخ نما شده بزند، بي‌فايده است. وقتي مي‌گوييم بايد بازسازي شود، يعني گفتمان جديد و توليد فكر و خوراك كارشناسي شده بدهند؛ نه اينكه مرتبا كليشه‌ها را بيان كنند و نتوانند حرف جديد بزنند و صرفا تماشاچياني باشند كه منتظر هستند تا در واكنش به حرف گروه يا فردي، چيزي بگويند و پاسخ بدهند.

اگر بنا است تشكيلاتي جديد در مجموعه اصولگرايي ايجاد شود، بايد مبتني بر واقعيات جامعه حركت كرده و گفتمان‌سازي كند و براي مردم اين گفتمان جديد باشد. البته همه‌چيز به گفتمان ساختن ختم نمي‌شود. بايد زماني كه مسووليت دارند، اين گفتمان را به صورت عملي به مردم نشان دهند و مردم ببينند كه اين گفتمان مبتني بر يك واقعيت است و فقط يك شعار نيست. اين بحث تنها به اصولگرايان خلاصه نمي‌شود. اصلاح‌طلبان نيز بايد به اين موضوع توجه كنند. اينكه اخيرا گفته مي‌شود كه مردم به افراد معتدل بيشتر گرايش دارند، درست نيست.

چرا كه اصولا كساني در كشور ما تحت عنوان معتدل معرفي مي‌شوند كه افرادي خنثي، بي‌خاصيت، تنبل و فرصت‌طلب هستند و در ادبيات سياسي ما به اشتباه معتدل معرفي مي‌شوند. اين افراد سر هر سفره‌اي مي‌نشينند. به اين طريق ادبيات سياسي كشور هم تخريب مي‌شود. عده‌اي كه خود اينگونه هستند، اين ادبيات را به صحنه سياست و جامعه تزريق مي‌كنند. بايد مراقبت‌هاي لازم به لحاظ فرهنگي و سياسي توسط سياستمداران در ادبيات سياسي به عمل بيايد.

از اين رو اگر ابتداي يادداشت اشاره شد كه مردم از اصلاح‌طلبان و اصولگرايان رضايت كامل ندارند، به اين معنا نيست كه به طيف معتدل متمايل شده‌اند. مردم به هر گروه سياسي كه به واقعيت نظر دارد و گفتماني مبتني بر واقعيت و سازنده و اثرگذار دارد، علاقه‌مند هستند. اگر اين گروه سياسي در واقعيت خود را اثبات كند و اين اجازه را بدهد كه گفتمانش را نقد كنند تا باعث ارتقاي گفتمان شود، نظر مردم را جلب خواهد كرد.

نه اينكه گروه‌ها و احزاب ديكتاتوري راه بيندازند و يك گروه و افرادي خاص تصميم‌گيرنده باشند و توجهي به نقد نشود. نقد درون سازماني و برون‌سازماني لازم است. كساني كه مدعي اعتدال و تدبير هستند، حتي زماني كه به عملكردشان نقد سازنده شد، با الفاظ نامناسب در عرصه سياست ناقدان را خطاب كردند. اصولگرايان و اصلاح‌طلبان نبايد اجازه دهند كه چنين نگاهي در تشكل‌هاي‌شان راه يابد. در اين صورت است كه مي‌توان اعتماد عمومي مردم را جلب كرد.