ترکان: ترکیب تیم روحانی باید تغییر کند

خبرگزاری فارس: اکبر ترکان عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه تغییرات در کابینه دولت روحانی را ضروری دانست.

اهم سخنان اکبر ترکان را با هم می خوانیم:

*مشکل این است که کشور تعدادی مسئله اساسی دارد و هر وقت این‌ها روی میز می‌آید، تصمیم‌گیران عقب‌نشینی می‌کنند. مسئله یارانه، مسئله آب، محیط زیست، صندوق‌های بازنشستگی، سهام عدالت، بحران بانکی. این‌ها مسائل خیلی مهمی هستند که باید نسبت به آن‌ها تصمیم‌گیری شود. هر وقت این مسائل، برای تصمیم‌گیری، به روی میز می‌آید تصیم‌گیران عقب‌نشینی می‌کنند.

*مثلاً درباره یارانه، همه می‌دانند که این مدل یارانه غلط است. همه می‌دانند که این اتلاف منابع ملّی است. همه می‌دانند که به جای این کار، باید سرمایه‌گذاری‌های کشور را تقویت کرد تا بیکاری را جبران کند. ولی هیچ‌کس وارد تصمیم‌گیری نمی‌شود تا این مسئله را درست کند و جهت بدهد به سمت خانواده‌های ضعیف.

*مثلاً می‌گویند نباید به خانواده‌های ثروتمند، یارانه بدهیم. بعد می‌گویند خب حالا ثروتمند را چطور تعریف کنیم؟ چون نمی‌توانند تعریف کنند، عقب‌نشینی می‌کنند. در حالی که اگر به جای این کار، بگویند بیاییم به خانواده‌های فقیر یارانه بدهیم، آن‌وقت می‌توان شناسایی کرد که خانواده‌های فقیر کدام هستند و به بقیه ندهند. امّا این تصمیم گرفته نمی‌شود.

*آب مسئله بسیار مهمی است. این چاه‌هایی که مجوز گرفته‌اند، مقدار برگشت سالانه آن‌ها در مجوزشان قید شده است. 10 سال است می‌خواهیم روی این چاه‌ها کنتور بگذاریم تا معلوم شود بیشتر از مجوز، از سفره‌ها برداشت نکنند. می‌دانید چه می‌شود؟ چون برق چاه‌های کشاورزی مجانی است، فروردین کنتور را روشن می‌کنند و دی‌ماه خاموش می‌کنند. سفره‌ها نابود می‌شود. ما باید تصمیم‌ بگیریم برای چاه‌های غیر مجاز و مجاز، کنتور بگذاریم، ولی کسی تصمیم نمی‌گیرد.

*درباره سوخت؛ ما همه می‌دانیم که این مدل مصرف سوخت، نسبت به بقیه جهان، مدل غیر اقتصادی و نامعقولی است. همه می‌دانیم که مصرف انرژی در کشور ما مصرفانه است. اصلاحش مستلزم یک‌سری تصمیمات است. هیچ کس تصمیم نمی‌گیرد. اینکه بگوییم مقصر این تصمیم‌نگرفتن‌ها، واعظی و نوبخت است، اشتباه است، بلکه اشکال اصلی، تصمیم نگرفتن است.

*مسئله یارانه، مسئله آب، محیط زیست، صندوق‌های بازنشستگی، سهام عدالت، بحران بانکی. این‌ها مسائل خیلی مهمی هستند که باید نسبت به آن‌ها تصمیم‌گیری شود. هر وقت این مسائل، برای تصمیم‌گیری، به روی میز می‌آید تصیم‌گیران عقب‌نشینی می‌کنند.

*همه، مسئله محیط زیست را می‌فهمیم. دریاچه ارومیه را هم می‌فهمیم. این تصمیم‌گیری می‌خواهد. تصمیم‌گیری‌اش هم ممکن است به جاهایی بر بخورد، امّا باید تصمیم گرفت. این تصمیم‌گیری انجام نمی‌شود. همه در مقابل تصمیمات بزرگ، کوتاه می‌آیند. ما می‌دانیم که سیستم بانکی دچار بیماری است، ولی هنگام تصمیم‌گیری عقب‌نشینی می‌کنیم. اینکه در مقابل تصمیمات بزرگ عقب نشینی می‌کنیم، مقصرش آدم خاصی نیست.

* همه می‌خواهند جنّت‌مکان بمانند. مجلس می‌داند که نظام یارانه غلط است، دولت هم می‌داند. امّا دولتی‌ها می‌خواهند مجلس تصمیم بگیرد و مجلسی‌ها هم می‌خواهند دولت تصمیم بگیرد. از جوّ اجتماعی‌ موضوع، نگران هستند. لذا مجلسی‌ها همیشه در فصل بودجه، دوپهلو حرف می‌زنند و دولتی‌ها هم دوپهلو حرف می‌زنند.

*ما باید مردانی که برای مقابله با تحریم‌ها مناسب هستند را به عرصه بفرستیم. بنابراین باید تعدادی به روی نیمکت بیایند و تعدادی وارد میدان شوند که بتوانند با تحریم‌ها مقابله کنند. آن‌هایی که می‌خواهند همه چیز گل و بلبل باشد و از شُرت و زیرپیراهنی تا کاسه و بشقابشان از خارج بیاید، مردان این عرصه نیستند. آن‌هایی که می‌خواهند بازار ایرانی، مملو از جنس خارجی شود و کالای ایرانی سرکوب شود، مردان این عرصه نیستند.