ترامپ، سوریه را تحویل پوتین می‌دهد

خبرگزاری ایرنا: «جو ماکارون» پژوهشگر اندیشکده آمریکایی مرکز اعراب در واشنگتن دی سی به مناسبت دیدار سران آمریکا و روسیه، در توئیتی نوشت: همانطور که گورباچف در سال ۱۹۹۰ عراق را در اختیار بوش قرار داد، ترامپ نیز سوریه را تحویل پوتین خواهد داد.

سخنان دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در پایان دیدار با ولادیمیر پوتین همتای روس خود در هلسینکی فنلاند، با انتقاد شدید مقام های بلندپایه سیاسی ایالات متحده به ویژه از حزب جمهوریخواه روبه رو شد و آن را معادل خیانت به کشور تلقی کردند.

پل رایان رئیس مجلس نمایندگان آمریکا از حزب جمهوریخواه در این باره گفت: ترامپ باید بفهمد که روسیه متحد ایالات متحده نیست.

«نیوت گینگریچ» رئیس پیشین جمهوریخواه مجلس نمایندگان آمریکا و از هواداران قدیمی ترامپ، نیز گفت که عملکرد وی در کنفرانس خبری با پوتین، «جدی ترین اشتباه دوره ریاست جمهوری ترامپ» بود.

نشست رئیسان جمهوری آمریکا و روسیه در هلسینکی و جزئیات و نتایج آن در رسانه های جهان نیز بازتاب گسترده ای یافت، به نحوی که اتهام «ضعف» و «خیانت» متوجه ترامپ و افتخار پیروزی نصیب همتای روس او کردند.

اندیشکده بروکینگز در مطلبی نوشت: با توجه به طوفانی که ترامپ برای به متحدان اروپایی خود در بروکسل و لندن به راه انداخت، اگر این هفته در کشورش مانده بود، منافع ملی آمریکا اکنون در شرایط بهتری قرار داشت.

روزنامه 'واشنگتن اگزمینر' نیز روز امروز نوشت: جان کری وزیر امور خارجه پیشین آمریکا، موضع رئیس جمهوری کشورش را در نشست مطبوعاتی مشترک با همتای روس خود در هلسینکی مبنی بر اینکه درباره مداخله روسیه در انتخابات (2016) آمریکا، متقاعد نشده است، محکوم کرده و غیرقابل دفاع دانست.

نیویورک تایمز هم نوشت: ترامپ و پوتین هردو در یک جبهه، رو در روی آمریکا ایستاده اند.

این روزنامه با طرح ادعاها و اتهام هایی علیه رئیس جمهوری روسیه، نوشت: برآیند دیدار هلسینکی، زانو زدن رئیس جمهوری آمریکا در برابر همتای روس بود. تنها رهاورد ترامپ از دیدار با پوتین یک «توپ جدید فوتبال» و دستاورد حاکم آدمکش مستبد روسیه، خروج از انزوا بود.

نشریه آمریکایی نیویورکر همچنین نوشت: نشست روز دوشنبه ترامپ و پوتین، بزرگ ترین عاشقانه و سرسپردگی یک رئیس جمهوری آمریکا به همتای روس خود بود.

نشست پرسرو صدا و جنجالی هلسینکی، پیش از برگزاری دستور کار مشخص و در پایان نیز به جز تکرار سخنان پیشین، نتیجه عملی ملموسی نداشت.