باقری لنکرانی: مشکلی با احمدی نژاد نداشتم

‌كامران باقري‌لنكراني؛ وزیر بهداشت دولت احمدی نژاد گفتگویی با روزنامه شرق انجام داده است که بخشی از آن را می خوانید.

‌زمان وزارت خودتان، اصلی‌ترین مشکل و مانع پیشبرد کار وزارتخانه و اجراکردن برنامه‌ها و طرح‌ها چه چیزی بود؟ معروف است که آقای احمدی‌نژاد در دولتش حتی در جزئی‌ترین مسائل و موضوعات هم دخالت و اعمال نظر می‌کرد. در وزارتخانه بهداشت هم موردی بوده که او اعمال نظر کند که فلان موضوع باید انجام شود یا فلان چیز را نباید انجام داد؟

هنگامی که من وزیر بهداشت شدم، با معاونان وزیر پیشین جلسه گذاشتم تا وزارتخانه را تحویل بگیریم. یکی از سخت‌ترین چیزهایی که با آن رو‌به‌رو شدم، این بود که معاون وقت غذا و داروی وزارت بهداشت به من گفت آقای دکتر مشکل داروی شما از این هفته شروع می‌شود. گفتم چطور؟ پاسخ دادند بودجه‌ای که مربوط به یارانه دارو بوده، طبق نامه‌ای که دو، سه ماه پیش از ورود من به وزارتخانه، وزارت بهداشت و وزارت رفاه وقت امضا کرده بودند، به وزارت رفاه اختصاص داده شده بود؛ درحالی‌که وزارت رفاه تازه ‌تأسیس شده بود و زیر‌ساختی برای اینکه بتواند تأمین دارو انجام دهد، نداشت و عملا سفارش دارویی با یک تأخیر چند‌ماهه روبه‌رو بود.

خب این یکی از چالش‌های بسیار مهم در چند هفته اول پذیرش مسئولیتم بود. ما آن زمان بالاخره موضوع را به هیئت دولت بردیم و آقای دکتر احمدی‌نژاد به‌عنوان رئیس‌جمهور از نظر ما دفاع کردند و باعث شدند این بودجه به وزارت بهداشت برگردد و جلوی یک بحران دارویی که می‌توانست کشور را فلج کند، گرفته شد.

یادم هست چند ماه پیش از اینکه وزیر شوم دکتر شیبانی به من گفت شرایط طوری شده که استامینوفن هم درست گیر نمی‌آید خوشبختانه تا آبان همان سال توانستیم اقلام کمبودی دارو را که تا سقف حدود 350 قلم رفته بود به زیر 50 قلم برسانیم و این تجربه خوبی بود که باعث شد در حوزه دارو دقت بیشتری کنیم و با توجه به اساتید علوم اجتماعی، علوم دارویی و علوم پزشکی یک برنامه آینده‌پژوهی برای آینده دارو انجام دادیم. در این برنامه سؤال ما این بود که چه‌کار کنیم دسترسی مردم به دارو باقی بماند و مختل نشود.

‌در این مسائل آقای احمدی‌نژاد چقدر اعمال نظر می‌کرد؟

در حوزه مسئولان من تقریبا مشکلی از این جهت نداشتم. ما تنها گلایه‌ای که داشتیم و خدمت ایشان می‌گفتیم، عدم هماهنگی بین ما و وزارت رفاه بود که ایشان چند بار جلساتی گذاشتند که این هماهنگی صورت بگیرد، اما بالاخره اتفاق خاصی رخ نداد مثل همین الان که این هماهنگی نیست و از قبل که این هماهنگی نبود.

روزی که مسئولیت را قبول کردم به ایشان گفتم حوزه‌ای که من مسئولیت آن را می‌پذیرم حوزه تخصصی است. با آقای احمدی‌نژاد آشنایی قبلی نداشتم اما دوستان مشترک داشتیم. من نمی‌دانستم سلیقه مدیریتی ایشان چطور است اما گفتم این حوزه تخصصی است و شما چقدر می‌خواهید در این حوزه اعمال نظر کنید که ایشان گفتند من کاری به حوزه شما ندارم و فقط شما گزارش‌های کلی را به من بدهید و از این جهت من مشکل خاصی را در ایام وزارت با ایشان نداشتم البته پیش می‌آمد مثلا در یک استانی با رئیس دانشگاه ما مخالف بودند و نامه می‌نوشتند که رئیس دانشگاه آدم خوبی نیست یا مثلا طرفدار دولت نیست.

اینها پیش می‌آمد که ما بررسی می‌کردیم و در برخی موارد می‌دیدیم عملکرد رئیس دانشگاه خوب است و حمایت می‌کردیم و باقی می‌ماند برخی اوقات می‌دیدیم رئیس دانشگاه از ظرفت ریاستش درست استفاده نمی‌کند و مشکلاتی را که باید حل کند، حل نمی‌کند. تعدیل می‌کردیم اما مجموع تغییراتی که در ریاست دانشگاه‌ها بعد از انتصاب اول دادم شاید دو یا سه نفر بودند که مجبور شدم تغییرشان دهم. برخی از آنها تا همین دولت یازدهم ادامه دادند.