مرجانه گلچین: مردم این روز‌ها به خندیدن نیاز دارند

بخش‌هایی از مصاحبه مرجانه گلچین بازیگر سریال شب عید را با «صبا» بخوانید:

شما در چند پروژه تلویزیونی با سعید آقاخانی همراه بوده‌اید و در سریال‌هایی که او کارگردانش بوده ایفای نقش کرده‌اید. آقاخانی چه ویژگی‌‌هایی دارد که برای چندمین بار با ایشان همکاری کرده‌اید؟

موضوع مهمی که در نوع همکاری من و سعید آقاخانی وجود دارد این است که با او به زبانی مشترک رسیده‌ایم.

درباره این زبان مشترک کمی توضیح دهید.

زمانی هست که کارگردان از پشت مانیتور با یک نگاه و اشاره به بازیگر می‌گوید که از او چه می‌خواهد و بازیگر نیز متوجه منظور او می‌شود. خوشبختانه این اتفاق برای من و آقای سعید آقاخانی افتاده است. ایشان از سبک و سیاق بازیگری من خوششان می‌آید و من نیز از کار کردن با ایشان لذت می‌برم.

اولویت شما در انتخاب یک اثر چیست؟ البته به‌جز نقش و کارگردان.

برای من اولویت در راحت بودن است و ترجیح می‌دهم پروژه‌ای را انتخاب کنم که در آن راحت باشم، اتفاقی که در خیلی از پروژه‌‌ها رخ نمی‌دهد. البته من جزو بازیگران خوش‌شانس هستم زیرا تاکنون در پروژه‌‌هایی حضور یافته‌ام که فضای صمیمانه‌ای دارد و بازیگر می‌تواند در آن راحت باشد. خدا را شکر میان من و کارگردان‌‌ها و عواملی که طی این سال‌ها با آن‌ها همکاری کرده‌ام ارتباط متقابلی برقرار شده است.

فیلمنامه «شب عید» چه ویِژگی‌‌هایی دارد؟

فیلمنامه به موضوعات اجتماعی و به مسائلی می‌پردازد که در جامعه رخ می‌دهد و به‌نوعی درباره خانواده‌‌هاست. مثلاً خانواده‌ای را می‌بینیم که به مشهد می‌روند در حالی که مکانی برای اسکان ندارند. این وضعیت ممکن است برای خیلی‌‌ها اتفاق بیفتد تازه آن‌هم در شهری مثل مشهد مقدس که مملو از هتل و مهمانسراست.

قصه در مشهد می‌گذرد و کار به گونه‌ای تحت تاثیر فضای مذهبی این شهر مقدس قرار گرفته است. چقدر سریال «شب عید» را سفارشی می‌دانید؟

این اثر به سفارش شهرداری مشهد تولید شده است. به هرحال تولیدکننده به سرمایه نیاز دارد و در چنین شرایطی که هزینه لازم برای ساخت آثار مختلف وجود ندارد، طبیعتا سازنده نیز از این موضوع استقبال می‌کند. به‌طور مثال شخصاً دستمزد چند پروژه قبلی را دریافت نکرده‌ام و درگیر مسائل مالی هستم، حال در چنین شرایطی عوامل و سازندگان به‌دنبال بودجه هستند و هر جایی که این بودجه را تامین کند مورد استقبال قرار می‌گیرد. درباره سریال «شب عید» نیز باید بگویم از آن‌جایی که قصه‌‌ها پتانسیل آن را داشتند که در مشهد رخ دهند روند تولید در این شهر اتفاق افتاد وگرنه قصه‌‌ها می‌توانست در شهرهای دیگر نیز رخ دهند.

کمی از دشواری‌‌های نقش‌تان بگویید.

همان‌طور که گفتم در یک اثر ۳۰قسمتی مجال پرداختن به نقش وجود دارد و بازیگر این فرصت را دارد که در زمانی طولانی به پرداخت شخصیت بپردازد و آن را رشد دهد و مخاطب لحظه به لحظه شاهد این روند است. اما در یک مینی‌سریال که روند آن شبیه داستان کوتاه است اتفاق‌‌ها باید سریع‌تر رخ دهند و و فاصله آغاز و پایان قصه بسیار کم است. لذا برای بازیگری که این ریسک را پذیرفته تا در مینی‌سریال حضور پیدا کند زمان کمتری برای پرداختن به نقش وجود دارد. در «شب عید» نیز که فضایی شاد و طنز دارد طبیعی است من بازیگر که قرار است طی سه قسمت شخصیتی را به مخاطب ارائه دهم، آن هم باتوجه به محدودیت‌‌هایی که سر راه بازیگران زن هست، با سختی‌‌هایی مواجه باشم.

در سریال «شب عید» لهجه شما شمالی هست و به شخصیت شما نشسته است؛ آیا شما شمالی هستید و در بیان اصطلاحات و واژه‌‌ها چه نکاتی را رعایت کردید؟

خودم تهرانی هستم اما پدر و مادرم اهل خطه شمال هستند. تلاش کردم لهجه و گویش به گونه‌ای نباشد که به بعضی‌‌ها بربخورد؛ زیرا در بسیاری از سریال‌ها دیده‌ام که بازیگران گویش شمالی را غلط صحبت می‌کنند و نوع لهجه‌شان بیشتر حالت ادا دارد.

ایجاد تفاوت در نقش‌ها و حضور متفاوت در آثار مختلف چقدر برایتان اهمیت دارد؟

بعد از حضورم در سریال «شاهگوش» ساخته استاد میرباقری سه سال از فضا دور بودم و پس از آن نیز برای حضوری متفاوت و جدی در سریال «نفس گرم» حضور پیدا کردم و نقشی سخت را پذیرفتم. در این اثر کاراکتر خانم جلسه‌ای و مذهبی را بازی کردم که بسیار جدی است و برای من ریسک محسوب می‌شد به این دلیل که مخاطبان صرفاً مرا به‌عنوان بازیگر طنز نشاسند. من که در دهه۶۰ ایفاگر نقش‌‌های جدی بودم، تلاشم این است که در آثار مختلف نقش‌‌هایی متفاوت ایفا کنم و به طنز نیز بپردازم زیرا معتقدم مردم این روزها به خندیدن نیاز دارند.

طی سال‌های اخیر تلویزیون با کمبود بودجه مواجه بوده است چقدر با این معضل مواجه بوده‌اید؟

برای ما ایده‌آل و مطلوب در سطح خیلی بالاتری است اگر می‌گویم خوب، معنی‌‌اش این نیست که خروجی‌مان بدون نقص است زیرا در شرایط فعلی کار بدون نقص وجود ندارد و به‌نوعی رویا محسوب می‌شود. من نیز از آن‌جایی که قسم‌خورده حرفه‌ام هستیم کم نمی‌گذارم اما ناخودآگاه مسائل پشت دوربین بر اتفاق‌های جلوی دوربین تاثیر می‌گذارد و کیفیت کار را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مثلا در حین تولید، من بازیگر که نقش زنی چادری را دارم باید مراقب باشم که حرکات صورتم و نوع بازی‌ام به گونه‌ای نباشد که به عده‌ای بربخورد و همین محدودیت باعث می‌شود که پلان‌های من از زاویه‌ خاصی گرفته شود و همین روند بر کیفیت بازی‌ام تاثیر می‌گذارد.

البته بازیگران زن در ایران با محدودیت‌‌های زیادی مواجه هستند. نوع پوشش و محدویت در گریم، برخی از این محدودیت‌هاست.

بله، در چنین شرایطی حتی یک بازیگر خوب خارجی نیز نمی‌تواند آن‌گونه که باید در نوع بازی‌‌اش موفق عمل کند. حال در این میان به گفته شما بازیگران زن با محدودیت‌‌های بیشتری مواجهند. ما اگر عاشق مردم نبودیم نمی‌توانستیم کار کنیم آن‌هم در شرایطی که وضعیت مالی بسیار بد است و بازیگران پس از مدت‌ها و به‌سختی به دستمزدشان می‌رسند.

در حال حاضر به چه کاری مشغول هستید؟

سریال «آرماندو» را آماده پخش دارم و اثر دیگری نیز آماده پخش دارم که کارگردان آن آقای شاه‌حسینی هستند و به نظرم در پاییز به روی آنتن برود.

و سخن آخر؟

از مخاطبان و عزیزانی که به دیده انتقاد به آثار می‌نگرند می‌خواهم شرایط موجود را مد نظر قرار دهند. مردم را دوست دارم و از انرژی مثبت آن‌ها ممنونم و از بازخوردهای خوب‌شان نسبت به حضورم در سریال «شب عید» متشکرم و از آن‌ها بابت کاستی‌‌ها عذر می‌خواهم.