سرقت مسلحانه از صرافی در خیابان فردوسی

روزنامه شرق: سارقان مسلح صرافی خیابان فردوسی که با شلیک گلوله باعث زخمی‌شدن مردی شده و میلیون‌ها تومان پول سرقت کرده بودند، در حالی پای میز محاکمه رفتند که هر دو اتهام را قبول کردند و خواستار بخشش شدند.

متهمان که روز گذشته برای محاکمه به شعبه ۲ دادگاه کیفری استان تهران برده شد‌ه بودند، اتهام را قبول کردند و جزئیات سرقت‌هایی را که انجام داده بودند، توضیح دادند. در ابتدای جلسه رسیدگی نماینده دادستان در جایگاه حاضر و خواستار صدور حکم قانونی برای هر دو متهم شد.

با توجه به اینکه دو نفر از سه شاکی رضایت داده بودند و نفر سوم نیز در دادگاه حاضر نشده بود، فرزاد متهم ردیف اول در جایگاه قرار گرفت. او اتهامات را قبول کرد و گفت: من و عباس با هم فامیل بودیم. من بدهکار بودم و همسرم هم باردار بود. روز‌های سختی را می‌گذراندیم. عباس هم قرار بود تا چند ماه دیگر عروسی کند و پول نداشت.

در خانه نشسته بودیم و داشتیم فیلم فرار از زندان را تماشا می‌کردیم که تصمیم گرفتیم سرقت کنیم. فیلم ما را هیجان‌زده کرد و فکر کردیم مانند شخصیت‌های فیلم می‌توانیم کار‌های خطرناک کنیم و دستگیر هم نشویم. به همین خاطر نقشه سرقت را کشیدیم. ابتدا یک اسلحه تهیه کردیم؛ باید ماشین هم تهیه می‌کردیم به همین خاطر اولین سرقتمان سرقت ماشین بود.

به عنوان مسافر سوار ماشین پرایدی شدیم و در راه بود که من خودم را به مریضی زدم و این‌طور وانمود کردم که حالم بد است و باید استفراغ کنم. مرد راننده ماشین را نگه داشت، من پیاده شدم، به سمت در جلو رفتم و عباس هم به سمت راننده رفت. او را پیاده کردیم و ماشین را دزدیدیم؛ بعد از دزدیدن ماشین نقشه سرقت دیگری را کشیدیم.

متهم درباره اینکه چطور صرافی مورد نظر را انتخاب کردند، گفت: خیلی اتفاقی این صرافی را انتخاب کردیم. با ماشین پراید رفتیم و جلوی آن توقف کردیم؛ بعد با عباس وارد مغازه شدیم. سلاح دست من بود. وقتی کارمند صرافی مقاومت کرد من به پای او شلیک کردم و بعد هم عباس همه پول‌ها را داخل ساک ریخت و رفتیم.

پول‌ها دست عباس بود. بعد از اینکه فرار کردیم، ماشین را جایی رها و با هم به سمت ده‌مان حرکت کردیم که همان‌جا هم دستگیر شدیم. فرزاد در توضیح اینکه از چه سلاحی برای سرقت پراید استفاده کرد، گفت: من از هیچ سلاحی استفاده نکردم. اینکه گفته شده من با سلاح سرد ماشین را دزدیدم، درست نیست؛ هرچند خودم در بازجویی‌ها تأیید کردم، اما من سلاحی نداشتم.

در ادامه عباس متهم دیگر پرونده در جایگاه قرار گرفت؛ او گفت: اتهام را قبول دارم. هرچه فرزاد گفت: درست است؛ من هم پول‌ها را برداشتم. ما به خاطر فقری که دچارش بودیم؛ این کار را کردیم. همسر فرزاد باردار بود و حالا آن‌ها فرزند کوچکی دارند. من هم می‌خواستم ازدواج کنم و پول نداشتم. ما از کرده خود پشیمان هستیم و من درخواست بخشش دارم.

در این هنگام قاضی گفت: پس با توجه به صحبت‌هایی که کردید، اتهام فرزاد معاونت در سرقت‌هاست و اتهام تو مباشرت در سرقت؛ آیا این اتهام را قبول داری؟ عباس گفت: بله قبول دارم حرف‌هایی که زدیم واقعی بود. در ادامه وکیل مدافع متهمان در جایگاه قرار گرفت. او گفت: رضایت شاکیان گرفته شده و فقط یک شاکی هنوز رضایت نداده است؛ آن هم به این دلیل که ما هنوز نتوانسته‌ایم او را پیدا کنیم و می‌خواستیم در دادگاه او را ببینیم که در این جلسه حاضر نشده است.

با توجه به پشیمانی متهمان و گذشت شاکیان من هم درخواست دارم تخفیف در مجازات متهمان داده شود. با پایان گفته‌های متهمان و بیان آخرین دفاعیاتشان و پایان دفاعیات وکیل مدافع آن‌ها هیئت قضات برای صدور رأی دادگاه وارد شور شدند.