شفیعی جم: دست بازیگران برای بداهه‌گویی باز بود

روزنامه همدلی: بازی خاطره‌انگیز شفیعی جم در نقش «بامشاد» باعث شد سریال «نقطه‌چین» به یکی از پروژه‌های طنز خاطره انگیز تلویزیون تبدیل شود. هم اکنون «نقطه‌چین» از شبکه «آی فیلم» فارسی در حال پخش است و به همین دلیل گفت‌وگویی با رضا شفیعی‌جم داشته‌ایم که در ادامه می خوانید:

سریال‌هایی که خودتان در آنها ایفای نقش کرده‌اید را از تلویزیون دنبال می‌کنید؟

تا جایی که وقت کنم، سعی می کنم کارهای خودم را ببینم. دلیلش هم این است که به صورت غریزی هر بازیگری دوست دارد کارهایی را که خودش در آنها نقشی ایفا کرده، ببیند. زمانی که شما مقابل دوربین قرار می گیرید، تصور دیگری از خودتان و نقش دارید اما وقتی اثر را در تلویزیون می بینید، می توانید نگاهی جامع تر داشته باشید و نقاط ضعف و قوت خودتان را بررسی کنید. ممکن است بعد از چند سال، دید متفاوتی پیدا کنید و قضاوت دیگری داشته باشید.

پس سریال «نقطه‌چین» را هم در زمان پخش تماشا کردید؟

بله، این سریال را دیدم و بازخوردهای بسیار مثبتی از مردم دریافت کردم. «نقطه‌چین» جزو محبوب ترین مجموعه های زمان خود بود و مردم روی خوشی نسبت به این کار نشان دادند.

در حال حاضر «نقطه‌چین» از «آی فیلم» فارسی در حال پخش است، بازپخش این سریال را هم می بینید؟

گاهی اوقات که تلویزیون روشن باشد و وقت داشته باشم، تماشا می کنم. هر چند خوشحال می شوم وقتی می بینم مجموعه ای بعد از گذشت بیش از یک دهه همچنان مخاطب دارد اما ای کاش با استفاده از نیروهای موجود و بهره بردن از پتانسیل‌هایی که در کشور داریم، مجموعه‌های جدید بسازیم، تا این که بخواهیم سریال‌های قدیمی را بازپخش کنیم. مردم حق دارند مجموعه های جدید ببینند و با شخصیت هایی تازه، خاطره سازی کنند.

نظرتان درباره نقش «بامشاد» در سریال «نقطه‌چین» چیست؟

واقعیتش این است که فقط قصه کلی این سریال نوشته شده و بقیه‌اش بر عهده بازیگران بود تا به صورت بداهه آن را بامزه و جذاب کنند.

یعنی در این سریال تاکید بر این نبود که دقیقاً بر اساس فیلم‌نامه، دیالوگ ها را بگویید؟

خیر، چنین تاکیدی وجود نداشت و به همین دلیل بخش‌های بداهه در آن زیاد است.

بارها در برنامه های تلویزیونی از شما خواسته شده شخصیت «بامشاد» را با میمیک خاص صورت و بدن اجرا کنید ولی از این کار امتناع کرده اید، دلیلش چیست؟

آن میمیک بدن و صورت برای آن نقش خاص و آن سریال خاص است. به نظر من لزومی ندارد این کاراکتر را در کوچه و بازار هم اجرا کنم. کلاً به نظر من هر چیزی یک جایی دارد و نباید هر کاری را در هر مکانی انجام داد. این تُناژ صدا و میمیک خاص صورت و بدن به درد همان سریال می‌خورد و تمایل ندارم آن را هدر بدهم. به نظرم اگر این کار را هر جایی انجام دهم از جذابیتش کاسته می‌شود. تمایل دارم نقش ‌ها همان طور بکر و دست نخورده باقی بمانند، تا اینکه در جاهای مختلف مورد استفاده قرار گیرند.

نظرتان درباره نمایش سریال‌های ایرانی از شبکه «آی‌فیلم» چیست؟

بدیهی است در همه جای دنیا از مهره‌های تبلیغاتی برای نشان دادن شیوه زندگی آن کشور استفاده می‌شود اما متاسفانه این کار در ایران به خوبی انجام نمی‌شود. واقعیت این است که حمایت کافی از سریال سازان صورت نمی گیرد و بنابراین آنها نمی ‌توانند از این پتانسیل به خوبی استفاده کنند. به همین دلیل کارگردانان، تمایل چندانی برای ساخت آثار جدید ندارند. اما پخش سریال «نقطه‌چین» از «آی فیلم» فارسی را که مخاطبان بین ‌المللی نیز دارد باید به فال نیک گرفت چرا که می ‌تواند در نشان دادن نحوه زندگی ایرانی موثر باشد.

چه باید کرد تا اتفاق مورد نظر شما رخ دهد؟

خوب است که حمایت‌ های کافی و لازم از هنرمندان به عمل بیاید و فضایی فراهم شود که کارهای جدید ساخته شود تا پاسخگوی نیازهای هنری جامعه باشد. پخش سریال‌‌های قدیمی چیز بدی نیست، اما اینکه مجموعه ‌های جدید به اندازه کافی ساخته نشود و فقط به پخش سریال‌های قبلی بپردازیم، کار درستی نیست. به طور کلی اینکه از پتانسیل‌های موجود استفاده نشود، خیلی دردناک است.

باید حمایت‌های لازم صورت بگیرد تا عرصه هنری و ساخت سریال‌ ها به صورت پویا به کارش ادامه دهد. هنر نیاز به حمایت مادی و معنوی دارد تا به حیات خود ادامه دهد. هنرمندان اگر دلگرم نشوند، سرخورده می شوند و طبیعتا آثار خوب و جذاب کمتری تولید خواهد شد. همین سریال هایی که حالا بازپخش می شود و مردم دوباره پایش می نشینند، زمانی هزینه و انرژی زیادی برایش صرف شده تا ساخته شود، پس می توان باز هم مجموعه هایی تولید کرد که مردم دوستش داشته باشند.