پاسخ روحانی به مذاکره با امریکا

تو که هست و نیست ما رو توی مذاکره اولت دادی رفت مگه چیزی هم برامون مونده که سرش مذاکره کنی ؟ نکنه چشمت به این چند تا موشکه ؟ اینارو هم بده بره و جاشو بتون بریز تا خیالت راحت شه

خجالت هم چیز خوبی شرم باد بر شما دزدان نخیز

خجالت هم چیز خوبی شرم باد بر شما دزدان نخیز

کاش میشد جاها عوض بشود یعنی این دفعه بجای حرف زدن این اقا مردم حرف و سوال میکردند و این اقا باید جواب میداد . انوقت تازه متوجه میشد تو این کشور چه خبر است . تا حالا که تو این چهل سال همه خودتون رو به خواب زدین. از گرانی لحضه ای.فساد همه جانبه .رانت. رشوه .مافیا. اختلاس. اداره کشور به صورت فامیلی. فسادهای فامیلی. همه مسولین از هم اتو دارن و همه دور این سفره فساد نشسته اند و مستانه به مردم میخندند . و خیلی موارد دیگر که سانسور میکنید . کاش سانسور نکنید شاید کمی با این حرفهای ما الکی خودمان را سبک کنیم .ولی اینم از ما دریغ شدراستی چرا دیشب کسی از این اقا نپرسید همه فساد از شما و دور بر شماست ولی فقط حرف میزنی. من خیلی حرف دارم ولی حیف واگذارتان به خدا

جناب روحانی . حرفهایتان قشنگ بود اما فقط حرف قشنگ زدید . البته جملاتتان بسیار شبیه وعده های انتخاباتیتان بود . در حالی از اسلام و مسلمانی حرف زدید انگار نه انگار که اخوی خودتان با سپردن وثیغه آزاد است و انگار نه انگار برادر جناب عراقچی در زندان است . واقعا مردم به کدام راست گویی شما اعتماد کنند . چرا با مردم مثل بیگانه هستید و با ملل بیگانه مثل برادری مهربان . مگر ما چه کرده ایم که مستحق شنیدن اینهمه دروغ باشیم .

چه انتظاراتی داری ؟؟ بیاد بگه من غلط کردم منو ببخشین !!‌ خودتون میگین برای مذاکره شرط نذاره اونوقت خودتون دارین شرط میذارین !!
اگه نمیخواهید مذاکره کنین و میخواهین به همین منوال ادامه بدین باید روی پای خودمون بایستیم و این هیچ راهی نداره مگه اینکه رانت خواری،‌کلاهبرداری ها ، پولشویی ها، رشوه ها،‌اختلاسها و خیلی فسادهای دیگه توی جامعه برداشته بشه اونوقته که تازه می تونین حرفی واسه گفتن داشته باشین . پس یا کوتاه بیایین و مذاکره کنین یا جلوی این فسادها رو بگیرین چون در هر صورت دودش داره تو چشم مای بدبخت فرو میره

اینم یه سناریوی چرت بیش نبود

من به شخصه یک پدر۳۶ساله ام.با یک فرزند.باحقوق یک میلیون تومان ومستاجر واقساط زیاد،هیچ امیدی برای اینده ی دخترم متصور نیستم.لیسانسم.قدرت خریدم صفرشده.وقتی خانومم لیست کمبودهای خانه رامیدهد شرمنده میشوم که نصفه ان خط میخورد.وقتی دختر۵ساله ام تقاضای تفریح ویا خریدی راازمن دارد شرمنده میشوم...وقتی مهمانی سال بسال پادر خانه ی من نمیگزارد شرمنده میشوم،وقتی حسرت خوشحال کردن ازته دل همسرودخترم را میخورم،شرمنده میشوم.نمیدانم چه کسی مقصراست.کارفرمایم که حقوق کمم راهم دیر میدهد،یا خودم که شاید تلاش بیشتری نکرده ام تا دراین جایگاه نباشم یا مسوللین مملکتم که قانونی برای معیشت کارگران و کم درامدها وضع نکرده اند تا این احساسه میلیونها مثه من نباشد.نمیدانم‌.فقط دیشب رییس جمهورم به هیچکدام ازاین دغدغه های یک پدر پاسخگو نبود.وهمچنان سوالم بیجواب بود.....