انتظامی: انگار نه انگار که ما بودیم و هستیم

من واقعا نمی دونم چرا بازیگرا فکر می کنن تمام جامعه بهشون مدیونن؛ هر کاری کردن که خوب البته پولشو گرفتن بعد ما این همه دانمشند و فیلسوف و ... داریم که مقالات علمی شون در سطح دنیا مطرحه، به سرشون قسم می خورن، تو تنهایی و عزلت به رحمت خدا می رن یه بار طلبکاری نکردن از دیگران، بعد ایشون که خب البته مجسمه اشونو ساختن کلیییییی ازشون تقدیر شده ( والبته بسیار قابل احترامن) خودش می گه برام دستگاه رو فرستادن خونه، مشکلی هم ندارم با بخور حله، آقای فلانی و فلانی و فلانی هم حالم رو می پرسن پس چرا بقیه نمی پرسن! ای بابا... ما به ایشون واقعااا بیشتر مدیونیم یا جانبازای شیمیایی که در تنهایی و بی پولی
می میرن؟ اونا پول هیچی رو نگرفتن کسی نازشون رو نکشیده جوونیشون رو گذاشتن کف دستشون الانم رو تخت بیمارستان ذره ذره دارن می میرن
یا اون دانشمندای بزرگ ما که هیچ کس نمی شناستشون...

آخی عزیزم
حق داره بنده خدا
ایشالله هر چه زودتر حالتون خوبه خوب بشه .

کلا روزگار خیلی بی معرفته اقای انتظامی. من بعد از 25 سال کار بازنشسته شدم . یک مسئول نگفت دستت درد نکنه که عمرو جوانی ات را بابت کار دادی. انگار جای اونها رو تنگ کرده بودیم. در هرصورت باید از خدا فقط عاقبت به خیری خواست.....