ابهام در پرونده مردی که همسرش را مسموم کرد

روزنامه شرق: اوایل شهریور سال ۹۳ مردی با مأموران پلیس تماس گرفت و گفت خواهرش را درحالی‌که از حال رفته، در خانه‌اش پیدا کرده ‌است. وقتی مأموران به محل رسیدند، با جسم نیمه‌جان زنی روبه‌رو شدند که آثار جراحت و سوختگی روی بدنش مشهود بود.

این مرد به مأموران گفت: من در خانه‌ام بودم که همسر صیغه‌ای شوهرخواهرم با من تماس گرفت و گفت ملیحه بدحال است؛ من هم بلافاصله خودم را به خانه خواهرم رساندم. شوهرخواهرم و ملیحه با هم مشکلاتی داشتند و من این موضوع را می‌دانستم اما خواهرم به‌خاطر بچه‌هایش از شوهرش جدا نمی‌شد با اینکه شوهرش همسر دیگری هم داشت.

مأموران به دستور بازپرس پرونده جسم نیمه‌جان این زن ۲۹ساله را به بیمارستان منتقل کردند اما او چند روز بعد جان خود را از دست داد.

زمانی که پرونده با اتهام قتل عمد مطرح شد و مأموران برای دستگیری حسن، شوهر ملیحه، اقدام کردند، متوجه شدند این مرد و همسر صیغه‌ای‌اش، ناهید، متواری شده‌اند.

چند روز بعد از تشکیل پرونده درحالی‌که حضانت بچه‌ها به عمویشان سپرده شده ‌بود، برادر متهم به مأموران مراجعه کرد و گفت برادرش شبانه از بالای دیوار وارد خانه‌اش شده و یکی از بچه‌ها را با خودش برده‌ است و از آنجا که برادرش فردی عصبی است، می‌ترسد برای بچه‌ها خطر جانی ایجاد ‌شود.

به‌این‌ترتیب تحقیقات با دقت بیشتری انجام شد و یک ماه بعد مأموران حسن و ناهید را درحالی‌که در خانه خواهر ناهید پنهان شده‌ بودند، شناسایی و بازداشت کردند.

حسن در بازجویی‌های اولیه منکر قتل همسر عقدی‌اش شد و گفت: من و همسرم با هم مشکلاتی داشتیم اما هیچ‌وقت قصد کشتن او را نداشتم. روز حادثه او از خانه پدرش به خانه خودمان آمد؛ ناهید هم در خانه بود. من به‌خاطر اینکه بدون اجازه من از خانه پدرش به خانه آمده، عصبانی شدم و گفتم باید با من تماس می‌گرفتی و خودم دنبالت می‌آمدم؛ سر این موضوع با هم جروبحث کردیم و ملیحه جلوی ناهید با من بدرفتاری کرد و می‌خواست با حالت قهر خانه را ترک کند.

برای اینکه جلوی این کارش را بگیرم او را کتک زدم اما این موضوع مربوط به سه روز قبل از بدحال‌شدن ملیحه بود و بعد از آن اتفاقی نیفتاد. تا اینکه روز حادثه ناهید با من تماس گرفت و گفت به خانه من و ملیحه رفته و دیده‌ ملیحه بدحال شده و روی زمین افتاده‌ است.

من هم به او گفتم با برادر ملیحه تماس بگیر و از او کمک بخواه تا من خودم را برسانم. اما برادر ملیحه اجازه نداده‌ بود ناهید با اورژانس تماس بگیرد و با کلانتری تماس گرفته‌ بود. متهم درباره اینکه اگر مرتکب قتل نشده ‌است چرا فرار کرد، گفت: من ترسیده‌ بودم چون ملیحه بدحال بود و به من گفتند تو مقصر هستی؛ به‌همین‌دلیل ترسیدم و فرار کردم.

گفته‌های این مرد در حالی بود که پزشکی قانونی اعلام کرد علاوه بر ضربات کشنده‌ای که به سر ملیحه وارد شده ‌است، آثار سوختگی‌ روی بدن او نیز دیده می‌شود که مربوط به آتش نیست و به‌نظر می‌رسد بدن این زن به یک ماده شیمیایی آغشته و سوزانده شده ‌است. ضمن اینکه آثار جراحت‌های دیگری هم روی بدنش وجود دارد.

این‌بار ناهید مورد بازجویی قرار گرفت؛ او گفت: روز حادثه من و حسن در خانه بودیم که ملیحه آمد؛ به‌هرحال ما هوو بودیم و ملیحه از دیدن من خوشحال نمی‌شد؛ حسن به او پرخاشگری کرد که چرا بدون اینکه بگوید، از خانه پدرش به خانه آمده ‌است و سر این موضوع با هم جروبحث کردند؛

ملیحه می‌خواست قهر کند و به خانه پدرش برود که حسن عصبانی شد و با چوب ملیحه را زد و بعد هم من را کتک زد؛ من که دیدم دعوا بالا گرفت، خانه را ترک کردم اما موضوع فقط این نبود؛ حسن فکر می‌کرد ملیحه با مردی رابطه دارد و می‌گفت شنیده‌ است یکی از جوان‌های محل به ملیحه نظر دارد و برایش مزاحمت ایجاد کرده‌ است. اما ملیحه زیر بار نمی‌رفت و حسن را به بدبینی متهم می‌کرد.

این زن در مورد اینکه آثار سوختگی و زخم روی بدن هوویش به چه دلیل بوده ‌است، گفت: این‌طور که متوجه شدم، حسن سم کشاورزی به بدن او زده‌ بود تا تنبیهش کند.

حسن گفته‌های همسرش را انکار کرد تا اینکه روز گذشته متهم یک بار دیگر پای میز محاکمه رفت و باز هم گفت قصد نداشته همسرش را بکشد و این گفته‌ها دروغ است؛ این در حالی بود که پزشکی قانونی که پیش از اين علت مرگ را خونریزی مغزی و سوختگی اعلام کرده بود، اعلام کرد در خون مقتول مرفین پیدا شده و احتمالا علت مرگ مصرف مرفین بوده‌ است.

وکیل متهم نیز با تأکید بر انکار متهم و نظریه پزشکی قانونی درخواست تبرئه موکلش را کرد. این در حالی بود که یکی از دختران مقتول به‌طور کلی گذشت کرده و رئیس قوه قضائیه از سوی دختر دیگر مقتول که صغیر است، درخواست دیه کرده‌ بود اما پدر مقتول درخواست قصاص کرد و پذیرفت تفاضل دیه و سهم صغیر را هم بپردازد.

با پایان جلسه رسیدگی قضات وارد شور شدند و متهم را که آزاد بود، بازداشت کردند و با توجه به اینکه قتل را از موارد لوث تشخیص دادند، از اولیای ‌دم خواستند در مهلت قانونی ۵۰ نفر از اقوام نسبی خود را برای شهادت علیه متهم به دادگاه معرفی کنند تا مراسم قسامه انجام شود.