شیرزاد: روح کلی تغییرات در کابینه مثبت است

احمد شیرزاد در روزنامه آرمان نوشت: طبق شنیده‌ها گزینه‌های قطعی دولت برای وزارتخانه‌هایی که قرار است تغییراتی در آنها حاصل شود مشخص شده، اما مطلوب این است که منتظر باشیم تا این انتخاب‌ها در مجلس مورد بررسی نمایندگان قرار گیرد.

دو گزینه از این انتخاب‌ها ناگزیر بوده، چراکه باید اشخاصی را برای وزارتخانه‌های اقتصاد و کار معرفی می‌کردند. بدین صورت که طبق شنیده‌ها آقای فرهاد دژپسند برای وزارت اقتصاد انتخاب و آقای محمدشریعتمداری نیز برای وزارت کار جابه‌جا شوند. این در حالی است که بحث استیضاح وی به عنوان وزیر صمت همچنان مطرح است و اگر آقای روحانی اقدامی در راستای جابه‌جایی وی انجام نمی‌داد کار به استیضاح می‌کشید و اگر مجلس آقای شریعتمداری را می‌انداخت تبدیل به سومین وزیری می‌شد که به‌واسطه استیضاح از قطار دولت پیاده شده است.

حال اگر آقای شریعتمداری برای وزارت کار رأی نیاورد طبیعتا اتفاق مشابه استیضاح و برکناری تلقی نمی‌شود، هرچند این مساله ناهماهنگی مجلس نسبت به دولت را نشان می‌دهد، اما شدت آن در فضای مجلس خیلی کمتر از کنار رفتن با استیضاح است.

بنابر این خود این امر روشی دفاعی است و این جابه‌جایی تاکتیکی محسوب می‌شود که چنانچه مجموع نظر مجلس نسبت به آقای شریعتمداری مثبت باشد، به عنوان وزیر پیشنهادی کار رأی می‌آورد و اگر نظر مجلس منفی باشد طبیعتا وزارت کار بی‌وزیر خواهد ماند. در این میان آقای رضا ویسه با وجود اینکه در رده جوانان نیست، اما گزینه‌ای تمام عیار برای وزارت صنعت است و کارنامه بسیار موفقی در مدیریت‌های گذشته داشته است.

به نظر می‌رسد در این مجموعه انتخاب‌ها، انتخاب وی می‌تواند تحول جدیدی در این حوزه باشد. هر چند ترجیح این بود که از چهره‌های جوان استفاده شود، اما اگر در کنار جوانان از چهره‌های کارآزموده‌ای که توانمندی خوبی از خود نشان دادند استفاده شود حرکت مثبتی تلقی می‌شود. از طرف دیگر انتخاب چهره‌ای جوان برای وزارت راه و شهرسازی در کنار وزیر ارتباطات را می‌توان به عنوان گامی رو به جلو در نظر گرفت و امید می‌رود که این روند ادامه پیدا کند و در آینده شاهد حضور بیشتر نیروهای جوان باشیم.

نفس این تغییرات می‌تواند خون تازه‌ای در رگ‌های دولت بدمد، چراکه هیچ دلیلی ندارد کابینه تا آخر یکدست بماند. در ورزش هم می‌بینیم که برخی اوقات مربیان بهترین بازیکنان خود را بیرون می‌کشند تا فضای بازی را تغییر دهند. از این رو تغییر کابینه نیز فضای مدیریت را نو کرده و تغییر خواهد داد. همان‌طور که تغییر رئیس بانک مرکزی کاملا وضعیت تازه‌ای در جامعه ایجاد کرد و وضعیت جدیدی ایجاد شد.

گرچه باید کارنامه این افراد یک به یک در مجلس بررسی شود، اما نگاه به این تغییرات مثبت است. نکته دیگر بحث جابه‌جایی در دولت است که صرفا در مورد آقای شریعتمداری است. به نظر می‌رسد این استدلال که چرا جای وی تغییر کرده خیلی استدلال مناسبی نیست مگر اینکه ایرادهای وارد بر او به نحوه عملکردش بازگردد نه ایرادهایی که به کارایی و توانمندی برمی‌گردد.

با اینکه بعضا گفته می‌شود جابه‌جایی و انتقال وزیر صمت به وزارت کار به دلیل فرار از استیضاح است، اما انتخاب رئیس‌جمهور نمی‌تواند صرفا برای پرهیز از استیضاح باشد. گرچه ممکن است که این مساله زمینه‌ای برای این جابه‌جایی باشد، اما اینکه بخواهند کسی را جابه‌جا و به عنوان وزیر معرفی کنند تا استیضاح را از سر بگذرانند چندان دلیل موجهی نیست. تحلیل‌ها براین مساله اشاره دارد که آقای شریعتمداری در جای خوبی قرار نگرفته است.

وی در وزارت بازرگانی دولت اصلاحات عملکرد خوبی داشت و کلا به لحاظ اجرایی مدیر موفق، قوی و سرد و گرم چشیده‌ای است. نباید از یاد برد که گزینه اصلی رئیس‌جمهور برای وزارت کشور نیز شریعتمداری بود، اما بعدا بنا به دلیلی در جایی دیگر به کار گرفته شد.

همان‌طور که گفته شد وی در جای مناسبی به کار گرفته نشده و شاید در وزارت کار بتواند بیشتر توانایی‌های خود را نشان دهد. در مجموع روح کلی تغییرات مثبت است، شاید مجلس به تمام گزینه‌های پیشنهادی رأی ندهد، اما شرایط کشور ایجاب می‌کند که هماهنگی دولت با مجلس بیشتر باشد تا دوره بلاتکلیفی وزارتخانه‌ها هرچه سریع‌تر به پایان برسد.