مرگ دردناک یک روباه در سطل ماست!

حالا پنیر بردی از زاغی فدا سرت ان دوره قبل بود
الان عصر دگریست روباه بودن کافی نیست باید انسانیت باهاش قاطی کنید تا به کاسه ماستی برسی.
حال روبه بودن فقط سرت دبه ماست خالی میره
کاش میومدی معامله سکه و ارز میکردی .

حیونکی روباه بیچاره!!! در همسایگی ما یک مردی زندگی میکند که همه اورا روباه می گفتند، از خیلی قبلها چون الان صدسالی دارد، بیست سال پیش به مراسم یک فرد که همسایه بودیم رفته بودیم، که یک دفعه یک نفر هم سن او، او را روباه صدا کرد، که یک دفعه از کوره در رفت و گفت، بلی اون قبل ها شاید من از تعداد بیشتری از شماها زرنگ تر بودم و سر اکثر شما را کلاه میگذاشتم!!! اما امروزه مردم چنان شده اند که من در هیچ کجا معلوم نیستم، من دکان بقالی دارم بچه ها با یک ده تومانی به من می دهند بعد نیم ساعت همراه یکی از والدین می آیند و میگویند نود تومان کم به این بچه داده ای، من با عذرخواهی نود تومان میدهم دو دلیل داره اول اینکه چون بدنام بوده ام قسم هم بخورم، حرف بدون قسم اون بچه را مردم قبول دارند، دوم اینکه برای اینکه این لقب مرا رها کند، تا یک روز که هیچ فروشی نداشتم، بچه ای باز این کار را کرد، من هم دخلم را از کشو بیرون آوردم و گفتم بخدا پیش پای شما درب مغازه را بالا زده ام و یک ریال هنوز دشت نکردم، پدر پسره به او فشار آورد، اون بچه گفت من تنها نبودم کلیه بچه ها برای اینکه ثابت کنند من اصلاً زرنگ نیستم ثروغکی ميگفتند صد تومنی بوده و شما هم فوری بقیه اون را می دادید، پیرمرد گفت حالا بیایید سر مرا از تن جدا کنید، من که بچه های هفت هشت ساله ورشکسته ام کرده اند کجای من روباه است!!!

اون آدم هایی پست و رذل که این طور لوازم و اشغال خود را در بیابانها رها میکنند، الان با نگاه کردن و دیدن این زبان بسته عمق خطا و اشتباه و فاجعه عمل خود را می بینند و اگر وجدان داشته باشند خود را محاکمه میکنند، چون قاتل هستند،

چرا ماست کاله؟؟؟؟؟؟؟
لعنت به کسی که انداخته اونجا سطل رو

مسخره ترازتو ندیدم به مولا