شرایط کشور برای چه کسانی خاص است؟!

روزنامه ایران: در طول چند ماه گذشته و بخصوص بعد از خروج امریکا از برجام و اعمال فشارهای این کشور علیه ایران، همه مسئولان کشور از شرایط خاص سخن می‌گویند. شرایطی که از آن به جنگ اقتصادی امریکا علیه ایران تعبیر می‌شود.

این شرایط خاص قاعدتاً اقتضائات خاص خود را هم دارد و می‌طلبد که متناسب با شرایط جدید سیاستگذاری‌ها و اعلام مواضع انجام شود. در چند ماه گذشته اگر چه همه در کلام بر تقویت همکاری ملی و خنثی کردن جنگ روانی دشمن بسیار سخن گفته‌اند اما در عمل آنچه انتظار می‌رفته، محقق نشده است.

در حقیقت برخی رفتارها، اعلام مواضع و عملکردها به گونه‌ای است که تفاوت محسوسی با قبل از خروج امریکا از برجام و آغاز یک دوره جدید از اعمال فشارها علیه کشور ندارد. چنان که القای ناکارآمدی دولت از سوی مخالفان همچنان به بهانه‌های مختلف ادامه دارد، روند انتقادها به قوه مجریه بدون آنکه راهکارهایی عملی مطرح شود یا به امکانات و شرایط خاص حادث شده توجهی شود رو به تزاید است.

تسویه حساب‌های سیاسی در رسانه‌ها به همان شیوه‌های گذشته تداوم دارد و در یک جمله ترجیح منافع جناحی بر منافع ملی از سوی برخی جریان‌ها، نهادها و رسانه‌ها همچنان به صورت پررنگ وجود دارد. در این میان البته ممکن است برخی انتقادها به دولت مبنی بر آنکه منطبق با این شرایط سیاستگذاری و عمل نکرده هم وجود داشته باشد که قابل انکار نیست. اساساً بحث این نیست که در این مسیر کدام قوه یا نهاد کم کاری داشته یا انتظارات را برآورده نکرده است بلکه مهم یادآوری این نکته است که اگر شرایط کشور ویژه است سیاست‌ها، مواضع و رفتارها هم باید منطبق با آن باشد.

در چنین فضایی خائن خواندن نمایندگان مجلس به جرم موافقت با یک لایحه دولت، بذر یأس و ناامیدی پراکندن در سرمقاله‌های برخی روزنامه‌ها، توهین به رؤسای قوای مجریه و مقننه و بی‌توجهی به برنامه‌های اعلام شده از سوی شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا به جای تقویت همکاری ملی در مسیر عمیق‌تر کردن شکاف و اختلافات است. پنجشنبه معاون اول رئیس جمهوری اعلام کرد که لوایح مرتبط با اف‌ای‌تی‌اف در شورای هماهنگی دوبار بررسی شده و بین سران قوا در این خصوص هماهنگی وجود دارد.

حال این همه اصرار بر سنگ‌اندازی مقابل این لوایح معلوم نیست قرار است کدام هدف را در مسیر مواجهه با شرایط خاص کشور محقق کند. در حقیقت خاص بودن شرایط کشور شاید بیش از همه برای مردمی که گرفتار تبعات اقتصادی این شرایط شده‌اند محسوس و مشهود باشد و نزد برخی جریان‌های سیاسی و رسانه‌های آنها که اتفاقاً در ظاهر سنگ معیشت مردم را نیز به سینه می‌زنند، گویی هیچ نشانی از این خاص بودن وجود ندارد.