سیاسی‌ترین وزارتخانه اقتصادی ایران در انتظار وزیر

خبرآنلاین: از پس سه ماه اداره وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با سرپرست گفته می شود موعد معرفی وزیر از سوی رییس جمهور به مجلس فرا رسیده و نامه ای به امضای روحانی با دو اسم برای وزارتخانه های امور اقتصادی و دارایی و تعاون، کار و رفاه اجتماعی در راه مجلس است.

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در حالی شمارش معکوس برای ورود چهارمین وزیر را آغاز کرده است که پیش از این تغییرات و تحولاتی جدی را پشت سر گذاشت.

این وزارتخانه که از سه وزارتخانه تعاون، رفاه و تامین اجتماعی و کار و امور اجتماعی در دولت دهم تشکیل شد، تا کنون سه وزیر به خود دیده است .

بیراه نیست اگر بگوییم این وزارتخانه همواره به نوعی درگیر سیاست بوده است چرا که از سه وزیری که در اتاق وزارت آن جای گرفته اند، دو وزیر با استیضاح ، مسند قدرت را ترک کرده اند.

شیخ الاسلامی، که در دولت دهم از وزارت کار راهی این وزارتخانه تازه تاسیس شد و سپس با استیضاح نمایندگان جای خود را به اسدالله عباسی داد و ربیعی که در دولت یازدهم چهار سال دوام آورد اما در دولت دوازدهم با استیضاح نمایندگان از این وزارتخانه خداحافظی کرد و حالا آماده می شود تا جانشین خود را بشناسد؛ محمد شریعتمداری، مردی که پیش تر ردای وزارت بازرگانی و صنعت، معدن و تجارت را بر تن کرده بود .

استیضاح وزیر این وزارتخانه در دولت دهم یکی از سیاه ترین روزهای سیاست را در ایران رقم زد . روزی معروف به یکشنبه سیاه.

هر چند فضای اقتصادی و سیاسی ایران با نام وزارتخانه های تعاون و رفاه اجتماعی چند دهه ای بیشتر نیست که آشناست اما وزارت کار و امور اجتماعی وزارتخانه ای دیرپا تلقی می شود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۹ وزیر را به خود دید و در موعد ادغام با دو وزارتخانه دیگر، با هدف کوچک سازی دولت، وزیر کار و امور اجتماعی بود که راهی این وزارتخانه شد .

اولین وزیر کار پس از پیروزی انقلاب در دولت موقت داریوش فروهر بود که شهرتش در سپهر سیاسی ایران نه به ایفای مسئولیت در این وزارتخانه که به خاستگاه سیاسی و پایان تراژیک زندگی اش باز می گردد .

محمد میرمحمدصادقی، احمد توکلی، اقتصاددان اصولگرا، ابوالقاسم سرحدی زاده ، حسین کمالی و سید صفدر حسینی از جمله کسانی بودند که ردای وزارت کار و امور اجتماعی را بر تن کردند . ناصر خالقی زمانی که صفدر حسینی راهی وزارت امور اقتصادی و دارایی شد در این وزارتخانه جای گرفت و محمد جهرمی نیز در دولت دهم عهده دار این مسئولیت بود تا سکان را به دست شیخ الاسلامی سپرد.

اولین وزیر این وزارتخانه محمد شریف زادگان بود، وزارتخانه ای که در دولت اصلاحات با هدفی مترادف با نامش یعنی ایجاد رفاه و تامین اجتماعی ایجاد شد اما عمر چندان طولانی نداشت .

پس از شریف زادگان پرویز کاظمی در دولت نهم برای تصدی این پست به مجلس معرفی شد و رای اعتماد گرفت اما آفتاب بختش زودتر از عمر دولت نهم غروب کرد تا صفت اولین جدا شده از دولت نهم را برای خود ثبت کند.عبدالرضا مصری و صادق محصولی، یار نزدیک به احمدی نژاد دو وزیر بعدی این وزارتخانه تا زمان انحلال بودند .

همان گونه که از نامش پیداست ، با هدف پیگیری امور مربوط به تعاون و ایجاد شرایطی برای افزایش سهم این بخش از اقتصاد ایجاد شد.

در دهه هفتاد بود که با توجه به اینکه قانون اساسی سه شکل دولتی، خصوصی و تعاونی را در اقتصاد پذیرفته بود، این وزارتخانه تشکیل شد و غلامرضا شافعی اولین وزیر این وزارتخانه بود .

پس از شافعی ، در دولت اصلاحات مرتضی حاجی، بر این صندلی نشست و وقتی وزارت تعاون را به مقصد وزارت آموزش و پرورش ترک کرد، علی صوفی عهده دار این سمت شد .

این وزارتخانه مانند بسیاری دیگر از وزارتخانه های دولت نهم در چهار سال دو وزیر به خود دید . محمد ناظمی اردکانی و محمد عباسی. این چنین بود که عباسی آخرین وزیر تعاون پیش از ادغام شد.

محمد شریعتمداری چندان نیازی به معرفی ندارد. وی دو دوره در دولت های اصلاحات وزیر بازرگانی بود و در دولت یازدهم معاون رییس جمهور در امور اجرایی شد.

او حالا وزارت صنعت، معدن و تجارت را به مقصد وزارت تعاون، کار و تامین اجتماعی ترک کرد تا بار دیگر بخت خود را برای ورود به وزارتخانه ای متشکل از سه وزارتخانه بیازماید .