بود و نبود سوئیفت، فرقی برای اقتصاد ایران نمی‌کند

مجیدرضا حریری؛ نایب‌رییس اتاق بازرگانی ایران و چین در روزنامه جهان صنعت می نویسد: حتی اگر تصور کنیم که تحریم‌های آمریکا از بین رفته و دسترسی مجدد ایران به سیستم سوئیفت ممکن شده است، اما صورت‌های غیرشفاف بانکی ایران، عدم رعایت تعهدات مورد تایید ناظران بانکی بین‌المللی همچون FATF و قرارگیری در مظان پولشویی و انجام رفتارهای نامناسب بانکی در جهان، اجازه همکاری بانک‌های بزرگ جهان با بانک‌های ایرانی را نمی‌دهد‌.

اما از آنجا که سوئیفت یک پیام‌رسان جامع است که مورد قبول همه بانک‌های دنیا قرار دارد، امروز کشورها آن را به یک موضوع سیاسی بدل کرده‌اند به طوری که دسترسی ایران به این سیستم مالی باعث افزایش نگاه‌های داخلی به این پیام‌رسان بانکی می‌شود و قطع دسترسی ایران به آن، آمریکا را در قبال سیاست‌هایش مقتدر نشان می‌دهد‌ به طوری که حتی اتصال ایران به این پیام‌رسان مالی در طول دو سال گذشته، امکان استفاده موثر از آن را برای ایران فراهم نکرد چرا که بانک‌های ایران کارگزار خارجی ندارند و حواله‌های بانکی ایران تنها مورد قبول تعداد معدودی از بانک‌های جهان قرار داشت که امروز و بعد از اعمال تحریم‌ها، تعداد این بانک‌ها حتی کمتر از قبل نیز شده است‌.

از سویی ایجاد کانال مالی با اروپا نیز از طریق ایجاد صندوق‌هایی که به انجام روابط مالی با جهان کمک می‌کند، نیاز به سوئیفت را از بین می‌برد‌‌. بنابراین سوئیفت تنها یک ابزار است و مادامی که سیستم بانکی ایران ارتباط پیوسته‌ای با بانک‌های جهان ندارد و تنها ارتباط محدود دوجانبه‌ای بین سیستم بانکی ایران با تعدادی از بانک‌ها و صندوق‌های جهانی وجود دارد، بود و نبود سوئیفت تفاوت زیادی برای اقتصاد ایران ایجاد نمی‌کند کمااینکه همواره اشکالات اقتصاد ایران بسیار عمده‌تر از قطع دسترسی به سیستم پیام‌رسانی همچون سوئیفت است‌‌.