چرا اروپا میزبانی کانال تجاری را نمی‌پذیرد؟!

روزنامه کیهان نوشت: مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا می‌گوید برجام را نه به خاطر منافع تجاری بلکه به دلایل امنیتی حفظ می‌کند. همزمان اعلام شد اتریش نیز در کنار بلژیک و لوکزامبورگ از میزبانی دفتر مبادلات مالی ویژه اروپا با ایران مخالفت کرده است!

به گزارش بلومبرگ، فدریکا موگرینی بر لزوم حفظ برجام تأکید کرد و گفت: اتحادیه اروپا توافق هسته‌ای را نه به خاطر تجارت و منافع آن، بلکه به دلیل امنیتی حفظ خواهد کرد.

وی افزود: موگرینی با تأکید بر اینکه اتحادیه اروپا توافق هسته‌ای را نه تنها به خاطر منافع تجاری بلکه به دلایل امنیتی حفظ خواهد کرد. اگر بتوانیم برجام را حفظ کنیم؛ می‌توانیم در مورد موضوعاتی همچون یمن، مسئله موشکی، افغانستان و آسیای میانه هم به توافقی با ایران برسیم.

تأکید کرد: در شرایط فعلی منطقه، مدیران ما حتی نمی‌توانند تصمیم بگیرند که برای ادامه همکاری در حوزه خلیج فارس کجا سرمایه‌گذاری کنند.

پیش کشیدن مذاکره با ایران بر سر موشک‌هایش و همچنین بحران‌های منطقه‌ای در حالی است که اروپا به حداقل تعهداتش در برجام عمل نکرد و حتی وعده راه‌اندازی «نمادین»(!) کانال مبادلات ویژه مالی با ایران (نفت در برابر کالا) را هم عملی نکرده است. به عبارت دیگر، اروپایی‌ها، برجام را صرفاً ابزار فشار به ایران و روند آن‌ را روند امتیازگیری یکطرفه تلقی می‌کنند که در صورت تداوم می‌تواند بهانه اخذ امتیازات جدید باشد.

همزمان و در حالی که برخی رسانه‌های بزک کننده برجام مدعی شده بودند اتریش به عنوان میزبان دفتر کانال مبادلات مالی ویژه (SPV) انتخاب شده، دولت اتریش این موضوع را رد کرد.

پیتر گوشلباوئر، سخنگوی وزارت خارجه اتریش با اعلام این مخالفت تأکید کرد اتریش به‌دلیل شک و تردیدهای متعدد درباره این کانال مالی، میزبانی آن را نمی‌پذیرد.

وی گفت: «ما با مطالعات مفصل به این نتیجه رسیده‌ایم که قصد نداریم میانجی مبادلات میان ایران و کشورهای عضو اتحادیه اروپا باشیم.» این مقام وزارت خارجه اتریش همچنین گفت درباره کارآیی کانال مالی شک و تردیدهایی وجود دارد و اتریش نمی‌تواند خطر میزبانی آن را بپذیرد.»

به گزارش رادیو فرانسه، اتریش سومین کشوری است که از میزبانی این دفتر سر بازمی‌زند و چنین به نظر می‌رسد که دیگر کشورها نیز تمایلی به این کار نشان نمی‌دهند.

پیش از این بلژیک و لوکزامبورگ نیز از میزبانی این دفتر سر باز زده و از همین رو فرانسه، آلمان و انگلستان به اتریش رو آورده و به گفتۀ منابع آگاه، این کشور را تحت فشار قرار داده بودند. فرانسه که در بررسی‌های اولیه، یکی از کشورهای ممکن برای «اسکان دادن» این سازوکار ارزیابی شده بود، هنوز در این زمینه نظر خود را اعلام نکرده است، اما بگفتۀ برخی دیپلمات‌های آگاه، از آنجا که پاریس، همراه با دو کشور بزرگِ دیگر، به «تشویق» اتریش در قبول این میزبانی پرداخته، نشان می‌دهد که خود تمایلی به این کار ندارد.

یکی از نگرانی‌های اصلیِ مقامات سیاسی و نیز بانکی کشورهای اروپائی این است که بانک‌های شرکت کننده در مراودات با این دفتر، مورد مجازات ایالات متحده آمریکا قرار گیرند. به گفتۀ یک منبع آگاه، اتحادیۀ اروپا هنوز سازوکاری برای محفوظ داشتن بانک‌های اروپائی که پرداخت خرید از ایران و فروش به ایران باید از طریق آنان انجام گیرد، نیافته است. به گفتۀ همین منابع، حتی بانک‌های کوچک که دارای فعالیت خاصی در آمریکا نیستند، ممکن است تحت بیمۀ موسساتی باشند که به نحوی با ایالات متحده سر و کار دارند.

از همین روست که حتی کمیسر اروپا در امور تجارت، خانم سِسیلیا مالمستروم، نیز روز چهارشنبه اذعان کرد تدوین این سازوکار که از آن با عنوان SPV یاد می‌شود، «بر روی کاغذ انجام شدنی است، اما ایجاد آن [در عمل] دشوار است». نمایندۀ آمریکا در اتحادیۀ اروپا، گوردُن سوندلند، روز دوشنبه این تمهیدات را «ببر کاغذی» توصیف کرده بود.

اکنون یک سؤال روشن از وزارت خارجه و تیم ظریف و عراقچی این است که چرا غیر از بقیه کشورهای اروپایی، ۳ کشور عضو متعهد برجام (شامل انگلیس، فرانسه و آلمان) میزبانی دفتر «کانال مبادلات ویژه مالی» را نمی‌پذیرند؟! آیا هرگز این سؤال را از خود پرسیده‌اند؟