کرباسچی: باید بر سر منافع ملی به توافق برسیم

خبرگزاری فارس: غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران در پنل تخصصی کنگره حزب ندای ایرانیان اظهار داشت: از سالها قبل که کسانی در مملکت برای مبارزه قدعلم کردند، فکر می کردند برای منافع مردم کار می کنند.

دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ضمن اشاره به اینکه برخی احزاب اسم حزب را دارند و مدرن هم هستند ولی یک نوع قوم گرایی بر آنها حاکم است، گفت: آیا منافع ملی را یک مرجع تقلید یا علمای جمع شده در مجلس خبرگان یا مجمع تشخیص تعیین و یا سازمان ها تعیین می‌کنند؟

وی با اشاره به عدم حضور دبیردکل حزب موتلفه در این مراسم، با بیان اینکه اگر آقای حبیبی بودند مناقشه ای با ایشان داشتیم، گفت: مناقشه در این بود که زمانی در این کشور یک سازمان محرمانه قیام می کرده که اینها یا معتقد بودند و یا مسلمان یا غیر مسلمان بودند، به هرحال فکر می کردند که منافع ملی در این است که شروع به ترور افرادی کنند که به زعم آنها خلاف منافع ملی کشور بودند.

وی افزود: کتاب هایی از سازمان مجاهدین خلق منتشر شده که نفرات اولیه آن به نفع مردم کار می کردند و شاید برخی هایشان هم انگیزه دینی و ملی داشتند ولی جمع بندیشان بر این بود که منافع ملی در ترور افراد است.

دبیرکل حزب کارگزاران اطهار داشت: یک وقتی موتلفه اسلامی مدعی هست و زمانی فداییان اسلام فکر می کردند اگر فردی از عناصر خاص را ترور کنند منافع ملی تامین می‌شود. ریشه های این اندیشه ممکن است به زمان های معاصر هم برسد و جمع هایی فکر کنند که ترور فیزیکی یا شخصیتی در کشور منافع ملی را تامین می‌کند.

کرباسچی تاکید کرد: گاهی دیدگاه های مذهب هم اینطور است. مثلا فکر کنیم که یک هژمونی کامل برای دیدگاه خاص مذهبی جدای از اعتقادات داشته و آن حاکم شود و بقیه را حذف کنیم.

وی افزود: حتی مسائل دینی و اعتقادی منهای بحث اعتقاد شخصی برای تامین منافع ملی است و مهم است که به این توافق برسیم که منافع ملی چیست.

کرباسچی با بیان اینکه تجربه امروز دنیا نشان می دهد منافع ملی را نه یک فرد به عنوان حاکم یا رئیس جمهور یا نخست وزیر و نه حتی یک حزب به تنهایی تعیین نمی‌کند، گفت: برخی متفکرین غربی می گویند احزاب مانع حاکمیت عمومی اند و می گویند وقتی یک حزب حاکم می شود منافع دیگران را تامین نمی کند.

وی افزود: برای رسیدن به وحدت ملی، راهی غیر از انتخابات آزاد وجود ندارد. نباید فقط حاکمیت بگوید انتخابات آزاد است. از همه زبان ها و حیطه های جغرافیایی کسانی باید بیایند و در یک بحث کارشناسی شرکت و نهایتا با رای آزاد و بدون فشار انتخاب شوند.