افسانه دو برادر؛ یک گام تا مجمع، یک گام تا پاستور

رویداد ۲۴ نوشت: تایید تلویحی خبر ریاست ابراهیم رئیسی بر قوه قضائیه توسط دادستان کل کشور، یعنی پایان حضور ده ساله آملی لاریجانی در دستگاه قضا.

علی و صادق لاریجانی دو چهره‌های مهمی هستند که در این سال‌ها نقش بسیار مهمی در سیاست ایران داشته‌اند؛ دو چهره‌ای که یکی به پایان دوره‌اش در قوه قضائیه نزدیک می‌شود و دیگری به پایان ریاستش بر قوه مقننه. یکی در سودای پاستور است و دیگری به مجمع تشخیص مصلحت نظام نزدیک می‌شود.

این روز‌ها کمتر کسی است که فیلم اعتراض علی لاریجانی را به فردی که فیلم نماینده سراوان را پخش کرده، ندیده باشد. علی لاریجانی یکی از قدرتمندترین چهره‌های لابی کننده ایران است و نفوذ بالایی، به خصوص در میان جریان اصولگرا دارد. این نفوذ به قدری زیاد بود که سال ۸۳ و وقتی احمدی نژاد و ولایتی و حداد عادل و قالیباف و توکلی، بنای ریاست جمهوری داشتند، نام لاریجانی از جلسات اصولگرایان بیرون آمد.

لاریجانی که حدود یک دهه قبل، جانشین خاتمی در وزارت ارشاد شده بود، تمایل داشت جانشین خاتمی در کاخ ریاست جمهوری هم باشد، اما دست روزگار، سال‌هاست او را از رسیدن به این خواسته دور کرده است و کسی این انتخاب را جدی نگرفت و لاریجانی بین هفت نامزد انتخابات، هفتم شد.

لاریجانی بعد از آن مدتی به دولت رفت و بعد به عنوان نماینده قم وارد مجلس شد و حالا دوازده سال است ریاست مجلس را بر عهده دارد. او برای ریاست مجلس همه کار کرده است. از لابی گسترده با جبهه پایداری برای رقابت با عارف تا حمایت همه جانبه از درگیری نماینده سراوان، برای حفظ شان و جایگاه خود در کرسی ریاست.

جدی‌ترین ضعف لاریجانی زمانی بود که در بهمن ۹۱ محمود احمدی نژاد تصویری از برادر کمتر شناخته شده خانواده لاریجانی‌ها نمایش داد. تصویری که در آن فاضل لاریجانی متهم به پیشنهاد رشوه به سعید مرتضوی بود. صادق لاریجانی و علی لاریجانی هر دو بعد از انتشار فیلم احمدی نژاد از رابطه مرتضوی و فاضل لاریجانی، گفتند که ارتباط نزدیکی با برادر گمنام خود ندارند.

لاریجانی بعد از آن باز هم توانست رای مردم قم و صندلی ریاست مجلس را حفظ کند و سال‌های ریاست خود را بر قوه مقننه از عدد ده عبور دهد و از این نظر، از تمامی رئیسان سابق قوه مقننه پیشی بگیرد.

صادق لاریجانی سه سال از علی جوان‌تر است. او که سابقه عضویت در شورای نگهبان و مجلس خبرگان را دارد، در سال ۸۸ و اوج اعتراضات، رئیس قوه قضائیه شد و بلافاصله با استقبال جریان اصولگرا هم مواجه شد که او را جانشینی مناسب‌تر برای هاشمی شاهرودی می‌دانستند.

حالا و بعد از مجموعا ۲۲ سال ریاست دو برادر بر دو قوه، سال آینده هر دو باید با مسئولیت‌های حساس خود خداخافظی کنند.