عضو پایداری: دیگر جایی برای آزادی بیان نمانده

فارس نوشت: عضو شورای مرکزی جبهه پایداری گفت: امروز در فضای دیکتاتوری که دولت خالق آن است چه برای رسانه ها، کارشناسان و صاحب نظران منتقد و حتی نمایندگان مجلس شورای اسلامی فضایی برای بیان اندیشه و آزادی بیان باقی نمانده است.

حجت الاسلام نصرالله پژمانفر نماینده مردم مشهد و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با اشاره به عدم سعه صدر رئیس جمهور و دولت وی گفت: عملکرد دولت آقای روحانی و شخص ایشان در دولتهای یازدهم و دوازدهم نشان دهنده عدم سعه صدر و تحمل شنیدن صدای مخالف است.

اهم اظهارات پژمانفر عضو جبهه پایداری به شرح زیر است:

* متاسفانه شایعه پراکنی، برخورد شدید با منتقدان و سوء استفاده از قدرت فعالیت مستمر اصلاح طلبان چه در زمان قدرت و غیر از آن بوده است. شاید بهتر است عنوان شود روی کار آمدن و به قدرت رسیدن دوباره اصلاح طلبان ناشی از شایعه پراکنی و زیر سوال بردن نظام در نزد افکارعمومی و برحق دانستن و با مردم خواندن خود بود.

*فضای حاکم بر دولت دیکتاتوری است. امروز در فضای دیکتاتوری که دولت خالق آن است چه برای رسانه ها، کارشناسان و صاحب نظران منتقد و حتی نمایندگان مجلس شورای اسلامی فضایی برای بیان اندیشه و آزادی بیان باقی نمانده است.در موضوعات مختلفی همانند اف ای تی اف که نمایندگان منتقد پذیرش و تصویب آن نقطه نظراتی داشتند همواره خواستار حضور دولت و موافقان آن در مناظره بوده اند تا مردم حرف دو طرف را بشنوند و خود قضاوت کنند اما دولت هیچ گاه از چنین پیشنهادی که در راستای اطلاع رسانی و شفاف سازی است استقبال نکرده است.

* نتیجه عدم اشاعه آزادی و دموکراسی واقعی در جامعه توسط دولت تخریب زیر ساخت های فرهنگی کشور می شود؛ بدین معنا که فرزندان این سرزمین می آموزند که نباید روحیه انتقادی داشته باشند. رفتارهای دولت به دنبال تخریب روحیه پرسش گری و انتقاد سازنده از دولت است که تداوم چنین سیاستی منجر به معضل و آفت فرهنگی بزرگی در آزادی بیان می شود.

* نهادینه شدن آفت عدم پرسشگری و شفافیت در جامعه منجر به گسترش روحیه چاپلوسی و دروغ پراکنی در جامعه می شود، بنحوی که بیم آن می رود این روحیه در رفتارهای جامعه نهادینه شود؛ کما اینکه آقای رئیس جمهور با اینکه به عینه از شدت مشکلات معیشتی و اقتصاد جامعه مطلع هستند متوجه این موضوع نیستند که مردم کف جامعه با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند.

* انتقاد به دولت از سوی هر فرد صاحب اندیشه ای در هر حوزه ای که باشد سیاسی تلقی می شود و دولت به سرعت و با شدت به دنبال بایکوت و خفه کردن منتقد کننده است. دولت تلاشی برای آسایش و رفاه مردمی نمی کند که با اختلاس ها و حقوق های نجومی مدیران دولتی کشتی زندگی اشان به گل نشسته و کارگری که با کمتر از یک میلیون تومان مجبور به گذران زندگی است! یا جانبازی که دیگر داروهای او به دلیل بی تدبیری دولت از طرف بنیاد جانبازان تامین نمی شود! یا زنان مومنه ای که با مراجعه به نهادهای حمایتی عنوان می کنند که برای تامین معاش زندگی به تکدی گری افتاده اند.

* به نظر می رسد دولت گوش خود را در برابر سخنان منتقدین پر از پنبه کرده در عوض شنوا و پذیرای گزارشات کذبی است که از دستاوردهای گل و بلبلی دولت داد سخن می گویند. دولت پذیرای سخنان غیر واقعی است سخنانی که با بی تدبیری دولت زندگی مردم در موضوع پدیده را به خاک و خون کشیده است.: امروز دولت با بی تدبیری تبدیل به یک کارخانه ضد انقلاب، دشمن سازی و ناامید کردن مردم از نظام و حکومت شده است. دولت نه تدبیری دارد نه اجازه تدبیر اندیشی به منتقدین و کارشناسان می دهد. بنده معتقدم عملکرد و رفتارهای دولت در مواجهه با منتقدین ناشی از ضعف دولت، فرار به جلو یا واهمه دولت از منتقدین است.