جعفری جوزانی: سینما را مطرب خانه کرده‌اند!

بانی فیلم: عصر روز چهارشنبه هفته گذشته مراسم «شبِ مسعود جعفری جوزانی» در تالار فردوسی واقع در خیابان نجات‌الهی برگزار شد.

مراسم «شبِ مسعود جعفری جوزانی» به همت مجله بخارا با حضور جمعی از شخصیت‌های فرهنگی و جمع کثیری از علاقمندان فرهنگ‌و‌هنر کشور در تالار فردوسی برگزار شد.

در این مراسم جواد طوسی، تورج منصوری، علیرضا رییسیان و سحر جعفری جوزانی در باره شخصیت فرهنگی و سینمایی مسعود جعفری جوزانی سخن گفتند.

در ابتدای این مراسم جواد طوسی منتقد سرشناس کشورمان در سخنانی در باره جایگاه سینمای مسعود جعفری جوزانی گفت: جعفری جوزانی فیلمسازی است که از ابتدای فعالیتش در سینمای ایران به شدت نسبت به مفهوم «سینمای ملی» مقید بوده و تلاشش برای هویت بخشی به این سینما باعث شده آثارش جایگاه رفیعی در گنجینه سینمایی ایران داشته باشند.

در ادامه مراسم تورج منصوری که مدیریت چهار فیلم سینمایی جعفری جوزانی را برعهده داشته در باره این سینماگر گفت: من برخلاف دوستان دیگر می خواهم از نگاه یک دوست به بیان شخصیت مسعود جعفری جوزانی بپردازم.

این مدیر فیلمبرداری با ذکر خاطره ای از زمان تولید فیلم «در مسیر تندباد» در ادامه افزود: آنچه که من از عموجان یاد گرفتم، بردباری و تحمل در برابر بروز مشکلات بود. پیش می آمد مواقعی که بنا به دلایلی آستانه تحملم تمام می شد و آنجا بود که بزرگ منشی و بزرگوارانه رفتار کردن و تحمل نمودن مصائب را از مسعود جعفری جوزانی می دیدم و می آموختم.

دیگر سخنران این مراسم علیرضا رییسیان فیلمساز کشورمان بود که به ذکر خاطراتی از دوران ساخت فیلم «جاده های سرد» پرداخت.

رییسیان در این باره گفت: یادم هست که اولین فیلم عموجان یعنی «جاده های سرد» نخستین تجربه سینمایی من، تورج منصوری به عنوان مدیر فیلمبرادری و محمود کلاری به عنوان فیلمبرادر بود. یعنی شما در هیچ پروژه ای نمی توانید پیدا کنید که تا این میزان از اعتمادسازی و سپردن کار به اشخاصی که تجربه نخست شان در سینما در آن وجود داشته باشد.

در این مراسم محمدحسین یزدانی راد که کتابی را در باره سینمای جوزانی تالیف کرده در سخنانی به جایگاه فرهنگی و هنری این فیلمساز شناخته شده کشورمان پرداخت.

سحر جعفری جوزانی نیز در سخنانی ضمن ابراز تاسف از وجود حسادت ها و مانع تراشی ها بر سر راه تولید آثار مهم در عرصه سینما گفت: بسیار متاسفم از اینکه در سینمای ایران شاهد تولید انبوه فیلم های موسوم به آپارتمانی هستیم که ارزش چندانی ندارند و در برابرش برخی مانع تراشی ها بر سر راه ساخت فیلم های فرهنگی که بخشی از هویت این مملکت هستند می بینیم.

در ادامه مسعود جعفری جوزانی پشت تریبون قرار گرفت و در سخنانی ضمن انتقاد شدید نسبت به اوضاع اقتصادی حاکم بر جامعه کارگری از شرایط ناگواری که درسینما وجود دارد مطالبی بیان کرد.

کارگردان «شیر سنگی» گفت: چرا باید اوضاع اقتصادی را برای کارگران تا این اندازه دشوار کنیم که آنها معترض شوند. چرا آن کارگری که شش ماه حقوق نگرفته و سفره اش خالی ست را مورد تمشیت قرار می دهید اما با ان سرمایه داری که موجب پیش آمدن چنین اوضاع نابسامانی شده هیچ برخوردی نمی شود؟

جوزانی در بخش دیگری از حرف هایش با انتقاد شدید از وضع فعلی سینما گفت: سینما را تبدیل به مطرب خانه کرده اند. خب اشکالی ندارد یک عده ای را هم بیاورید برایتان برقصند. دیگر چرا با ما کار دارید؟

کارگزدان «در مسیر تندباد» در بخش دیگری از سخنانش گفت: ما در این مملکت انقلاب کردیم و دنبال عدل بودیم اما آیا این همان شرایطی ست که ما برایش به میدان آمدیم و انقلاب کردیم؟

جعفری جوزانی در ادامه گفت: یکی از اعضای خانه سینما مدتی پیش احتمالا با نیت خیربه من گفت «مسعودجان شما انقد انتقاد نکن تو را می زنند. چون آسیب پذیر هستی!» می خواهم بپرسم چکار می توانید با من کنید؟ من بچه ایل هستم ما در این مملکت قوم لر داریم، آذری داریم، بلوچ و عرب داریم. ما را از چه می ترسانید؟ در پیش گرفتن همین رویه هاست که سینمای ایران را که برایش زحمت های زیادی کشیده شد متاسفانه به چنان وضعیت اسف باری انداخته اید که سینما شده محل فعالیت جمعی دو - سه نفره که سکان تولید و اکران را به دست گرفته اند و فیلم های روی پرده هم که همه می دانند. در چنین سینمایی ست که امثال بهرام بیضایی ها نمی توانند کار کنند و ناچار به مهاجرت می شوند. شما ببینید با کیانوش عیاری ها و خسرو معصومی ها چه کردید که برای اکران فیلم هایشان هم یتوانند اقدامی کنند. چرا مانع اکران فیلم کارگردانان جوان می شوید؟

در این مراسم لوح تقدیری برای ساخت فیلم های فرهنگی از جمله ساخت فیلم «پشت دیوار سکوت» توسط نماینده یونسکو در ایران به جعفری جوزانی اهدا شد. در پایان نیز فیلم مستند «عموجان» ساخته مهدی امامی به نمایش درآمد.