مکرون، سرگردان میان جلب رضایت ایران و آمریکا

دیپلماسی ایرانی: فرانسوی ها در حالی از تهران خواسته اند که فعالیت های موشکی اش را متوقف کند و دست از آزمایش های موشکی بردارد که در عمل به گونه دیگری رفتار می کنند.

در تلاطم تنش های ایران و امریکا، همانند دیگر کشورهای اروپایی، خود را گرفتار می بیند و از یک سو تلاش می کند رفتارهای یک جانبه گرایانه امریکا را تحمل کند و آن را نرجاند و از سوی دیگر تلاش دارد ایران را حفظ کند و طوری برخورد نکند که تهران از پاریس ناامید شود. برای همین مثل دیگر کشورهای اروپایی شاهدیم که فرانسوی ها نیز رفتارهای متناقضی را از خود بروز می دهند.

شکی نیست که یکی از کشورهای مهم اروپایی که منافع بسیارس، به ویژه منافع اقتصادی در ایران دارد، فرانسه است. پاریس امیدوار است با میزبانی از سازوکار اروپایی ها برای تسهیل مراودات مالی ایران و اروپا بعد از خروج یکجانبه امریکا از برجام، موسوم به SPV همچنان بتواند سهم خود را از تجارت اقتصادی با ایران حفظ کند. شاید یکی از دلایل اصلی که به فرانسوی ها انگیزه داده است تا میزبان این سازوکار باشند، همین مساله باشد. اما از سوی دیگر تحت فشار شدید ایالات متحده هستند که مبادا فشارهای آنها را علیه ایران ناکام بگذارند.

حتی بر سر میزبانی از SPV نیز از سوی امریکایی ها به شدت تحت فشار هستند. به ویژه که امریکایی ها تهدید کرده اند که تحریم های سختی را متوجه این سازوکار و شرکت هایی که با آن تعامل داشته باشند، خواهند کرد. با این وجود فرانسوی ها پذیرفته اند فشارها را تحمل کنند و به همراه آلمانی ها میزبان این سازوکار باشند.

فشارهای امریکایی ها به اروپایی ها از جمله فرانسوی ها از خفا خارج شده و علنی شده است. امریکایی ها دیگر ابایی ندارند که برای حفظ فشارها حتی اروپایی ها را تحقیر کنند. همین چندی پیش بود که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا بعد از آن که امانوئل مکرون بر لزوم استقلال بیشتر اروپا از امریکا تاکید کرد و از تشکیل ارتش واحد اروپایی سخن گفت، با تحقیر در توئیتر خود نوشت اگر امریکا نبود فرانسه استانی از آلمان نازی بود و اکنون در خیابان های پاریس مردم آلمانی صحبت می کردند.

در چنین فضایی فرانسوی ها تلاش دارند هم از فشارهای امریکا بکاهند، برای همین مواضعی در جهت خوشنودی آنها اتخاذ می کنند و مثلا بحث موشکی ایران را به میان می آورند و از لزوم توقف آزمایش های موشکی ایران صحبت می کنند و از سوی دیگر به ایرانی ها پیام می دهند که می خواهند روابط را حسنه حفظ کنند و در جهت ارتقای روابط گام بردارند.

با وجود برخوردهایی که طرف های اروپایی با دیپلمات های ایرانی در اروپا انجام داده اند، اما برخی خبرها حاکی از آن است که فرانسوی ها درصدد بازگرداندن سفیر خود به تهران هستند و تلاش می کنند با حفظ سطح روابط ایران و پاریس، سفیر ایران در این کشور را نیز میزبانی کنند.

یک بار یک دیپلمات اروپایی در تهران گفته بود، کار ما بسیار سخت است از یک سو باید امریکای تندرو و دولت افراطی ترامپ را راضی کنیم از سوی دیگر باید به گونه ای رفتار کنیم که ایرانی ها را نرنجانیم. کاری بسیار سخت که انرژی بسیاری می گیرد و روابط بین الملل را اگر به عقب برنگرداند لااقل وارد رکود می کند.

هر چه فشار امریکایی ها بیشتر می شود تناقض در عمل اروپایی ها نیز بیشتر خواهد شد. اما اروپایی ها باید هنر بسیاری به خرج دهند تا موازنه ها به هم نریزند. اگرچه طرف امریکایی به نظر می رسد گوشش به این حرف ها بدهکار نیست اما منافع اروپا ایجاب می کند که هر چه سریعتر حداقل برای حفظ منافع خود گام های اساسی بردارد. آنها باید این موضوع را درک کنند که کاسه صبر ایرانی ها نزدیک به لبریز شدن است و امکان دارد نتوانند بیش از این صبر کنند.