لعیا زنگنه: فضای مجازی برای من ترسناک است

روزنامه آرمان: لعیا زنگنه با بیان اینکه هیچگاه اهل مصاحبه نبوده است، درباره حضور در فضای مجازی نیز می‌گوید: این فضا برای من ترسناک است و اصلا از جنس من نیست.

زنگنه که کاندید بهترین بازیگر زن در جشنواره جام‌جم با ایفای نقش در سریال «پدر» شده است، درباره حضور در این سریال اظهار کرد: این انتخاب دلایل زیادی داشت؛ یکی از دلایل مهم نیز فیلمنامه فوق‌العاده این کار بود.این بازیگر با اشاره به اطلاعات غلطی که از او در فضای مجازی وجود دارد، درباره فضای مجازی اظهار کرد: این فضا برای من ترسناک است و اصلا از جنس من نیست.

فضای مجازی اگر در مسیر خودش باشد می‌تواند مفید باشد، اما برای من مثل این می‌ماند که شما در خانه و حریم خصوصی‌ات هستی و کسی دارد از پشت‌پرده نگاهت می‌کند. من همیشه سعی کرده‌ام بین حریم خصوصی و زندگی کاری‌ام فاصله بگذارم.زنگنه یادآور شد: بازیگری کار سختی است چون نباید دروغ بگویید. اگر می‌گویید مردم سریال «پدر» را دوست دارند یا سریال «پدر» محبوب شد، به این خاطر است که هیچکدام از عوامل دروغ نگفتند.

وقتی آقای عنقا متن را نوشت که ما پیش او نبودیم اما راست و با صمیمت حرف‌زده و من وقتی فیلمنامه را می‌خواندم باورم می‌شد و حتی گریه می‌کردم. به آقای عنقا می‌گفتم این صحنه‌ها را بردارید من خودم فرزند دارم و برایم سخت است این صحنه‌ها را بازی کنم. اما او می‌گفت نگران نباش من خودم کمکت می‌کنم.بازیگر نقش «شریفه» در سریال «پدر» تاکید کرد: من اهل مصاحبه نیستم و اینها را نگفته بودم. اما از صمیم قلبم مدیون آقای عنقا هستم، تک تک بچه‌ها، آقای بهرنگ توفیقی، بچه‌های بازیگر، تصویر، تدارکات و همه و همه کار ما گروهی است. بزرگترین حسن ما دروغ نگفتن بود.

چیز دیگری که خیلی قشنگ و باشکوه است این است که نقشی که من بازی کردم یکی از عزیزترین نزدیکان آقای عنقا است. به ایشان گفتم می‌شود نقش «شریفه» را عوض کنیم و «طیبه» بگذاریم که اسم مادر من است؟ گفت نمی‌شود. وقتی در روند کار قرار گرفتم دیدم «شریفه» در واقع مادر آقای عنقا هستند و این مسئولیت مرا خیلی سنگین کرد. دوست دارم با صدای بلند برای اولین بار بگویم آقای عنقا بی‌نهایت ممنونم که چنین مسئولیتی به من دادید و در من این توانایی را دیدید که ایفاگر نقش مادر مقدستان که آدم بزرگی برای شما بوده، بازی کنم.

زنگنه درباره واکنش مخاطبان به سریال «پدر» گفت: من آن زمان برای کاری مجبور بودم به خارج از کشور بروم و تمام افرادی که در مسیر به آنها برخورد کردم و تمام ایرانی‌هایی که مرا می‌دیدند سریال را دنبال می‌کردند و «پدر» در اروپا هم مخاطب داشت. دلیل این موضوع نقش «پدر» در خانواده بود که متاسفانه کمرنگ می‌شود. انگار همه یادشان رفته که ما یک نقش حمایت‌گرانه داشتیم که متعلق به پدرها بود و این به‌ویژه برای دخترها ملموس‌تر بود.