اصولگرایان از لاریجانی‌ها عبور کرده‌اند؟

روزنامه ابتکار در گزارشی با عنوان عبور اصولگرایان از لاریجانی‌ها؟ حمله برخی از طیف‌های اصولگرایی به برادران لاریجانی را موضوع قرار داد و نوشت: برادران لاریجانی از چهره‌های قدرتمند در صحنه سیاسی کشور محسوب می‌شوند.

در این میان علی لاریجانی، رئیس مجلس یکی از قدرتمندترین چهره‌های لابی‌کننده ایران است و نفوذ بالایی به‌خصوص در میان جریان اصولگرا دارد. این نفوذ به قدری زیاد بود که سال ۸۳ و وقتی احمدی‌نژاد، ولایتی، حداد عادل، قالیباف و توکلی بنای ریاست جمهوری داشتند، نام لاریجانی از جلسات اصولگرایان بیرون آمد. اما مخالفان دولت بعد از انتخابات هیئت رئیسه مجلس، علی لاریجانی را مدیون خود خوانده و خواستار تغییر رویکرد سیاسی او شده‌اند.

علی لاریجانی حدود دوازده سال است ریاست مجلس را بر عهده دارد. او برای ریاست مجلس همه کار کرده است. از لابی گسترده با جبهه پایداری برای رقابت با عارف تا حمایت همه‌جانبه از درگیری نماینده سراوان، برای حفظ شان و جایگاه خود در کرسی ریاست. درواقع می‌توان گفت: از بین برادران لاریجانی، علی لاریجانی از گزینه‌های احتمالی برای ریاست جمهوری ۱۴۰۰ به شمار می‌رود.

اما این روز‌ها جریان اصولگرایی به نظر می‌رسد حمایت تمام و کمال خود را از برادران لاریجانی دریغ می‌کنند. نمونه آن واکنش اصولگرایان نسبت به فضاسازی‌هایی است که علیه برادران لاریجانی به‌خصوص علی لاریجانی در این چند سال رخ داده است. تا به امروز درصورتی‌که علیه اصولگرایی سخنی مطرح می‌شد، حامیان این طیف سیاسی با شدت و حدت در‌خصوص آن موضع می‌گرفتند و از تریبون‌های فراوانی که تحت اختیار دارند، بهره می‌بردند، اما برای نمونه در مورد مسائلی که طی این سال‌ها محمود احمدی‌نژاد در رابطه با لاریجانی‌ها به‌خصوص علی لاریجانی مطرح کرده، ما شاهد هیچ واکنشی از طرف اصولگرایان نبودیم. به نظر می‌رسد حامیان این طیف از حذف سیاسی علی لاریجانی نه‌تن‌ها نگران نیستند بلکه استقبال هم می‌کنند.

رودررویی‌های مکرر برخی از جریان‌ها و افراد منتسب به جریان اصولگرایی علی لاریجانی فقط به این‌ها ختم نمی‌شود. درواقع مخالفت‌ها با علی لاریجانی در جریان مراسم ۲۲ بهمن سال ۹۱ قم به اوج خود رسیده بود و تا همین امروز کم و بیش ادامه یافته است و می‌توان گفت: این‌ها مانعی جدی بر سر افزایش سطح همکاری‌های دو طرف است. بار‌ها شاهد هجمه‌های دلواپسان علیه علی لاریجانی، رئیس مجلس بوده‌ایم. در ۲۲ بهمن سال ۹۱ در شهر قم از او با پرتاب مُهر نماز، کفش و شعار‌های تند استقبال شد.

در ادامه همین مخالفت‌ها و برخورد‌های تند برخی از جریان‌های اصولگرایی در بهمن‌ماه امسال نیز اتفاقی مشابهه قم رخ داد. قرار بود علی لاریجانی در مقام رئیس مجلس در مراسم ۲۲ بهمن در شهر کرج، سخنران مراسم باشد، اما با موضع‌گیری تندرو‌ها و دلواپسان کرج که با حمایت‌های امام جمعه این شهر هم همراه شد، لاریجانی تصمیم گرفت از سخنرانی صرف‌نظر کند. شاید بتوان گفت که لاریجانی نگران تکرار اتفاقات سال ۹۱ بوده است.

چرا چنین برخوردی از سوی برخی از افراد تندرو جریان اصولگرا در مواجهه با لاریجانی‌ها صورت می‌گیرد. چه شکافی بین آن‌ها به وجود آمده است؟ آیا آن‌ها نسبت به جریان اصولگرا تغییر موضع و یا روندی داشته‌اند؟ سید‌رضا اکرمی، عضو جامعه روحانیت مبارز در این رابطه به «ابتکار» گفت: نه، اصلا چنین موضوعی مبنی بر حذف و یا طرد افرادی از سوی جریان اصولگرایی مطرح نبوده و نیست. اگر انتقادی به قوه مقننه و یا ریاست مجلس وارد است در راستای اصلاح است نه تخریب.

کمال‌الدین سجادی، سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری نیز به «ابتکار» گفت: همیشه انتقاد به برخی نهاد‌ها درخصوص عملکردشان مطرح است، اما نباید انتقاد به یک نهاد را به نام یک شخص تلقی کرد. باید این را مورد توجه قرار دارد که انتقادات بیشتر در راستای اصلاح آن نهاد و مجموعه است، نه اینکه به معنی طرد و یا تغییر موضع نسبت به یک فرد که در راس امور آن نهاد قرار دارد، باشد.

وی با اشاره به انتقاداتی که اخیرا از سوی برخی از افراد نسبت به عملکرد قوه قضائیه مطرح شده، خاطرنشان کرد: باید توجه داشته باشیم که انتقادات منصفانه باشد به هر حال در هر کشوری مشکلات وجود دارد. منتقدان باید هم عملکرد‌های خوب را ببینند و هم اشکالات را، بعد در کنار انتقاد، پیشنهاد نیز داده شود.

در قوه قضائیه در گذشته کار‌های خوبی هم انجام شده است. اینکه به اعمال بسیاری از متخلفان در رابطه با اختلاس‌ها، سوء‌استفاده‌ها و ایجاد اخلال در سیستم اقتصادی کشور رسیدگی شد، از عملکرد‌های بسیار مثبت قوه قضائیه بود. اینجا باید عملکرد‌های مثبت تشویق شود. انتقاد و اعتراض باید به قصد اصلاح باشد، نه تخریب. اگر قصد تخریب یک شخص و قوه باشد در چنین شرایطی که کشور از طرف دشمنان خارجی تحت فشار است به اداره هرچه بهتر کشور لطمه می‌زند.