بهار عربی سودان خزان می‌شود؟

برترین‌ها: محمدعلی ابطحی، فعال سیاسی در یادداشتی درباره تحولات سودان و موضوع بهار عربی نوشت: جهان عرب ١٠ سال پیش دچار دومینوی سقوط شد. بعضی آن را خیزش اسلامی و بعضی آن را بهار عربی نامیدند. ٣ کشور تونس و مصر و لیبی در خط مقدم سقوط نظام قرار گرفتند و به رغم قیام مردم،‌ ‌سوریه و بحرین با حمایت‌های کشورهای خارجی از سقوط جستند.

گرچه در ٢ کشور مصر و لیبی اتفاقاتی افتاد که عملا دیکتاتوری رسمی‌تر شد و در لیبی ‌٢ دولت حاکم شدند و هنوز بعد از گذشت ١٠ سال جنگ و خون‌ریزی برپاست، باز به‌ صورت ناگهانی و در کمتر از یک ماه، نظام جاری ٢ کشور بزرگ الجزایر و سودان در پی خیزش‌های مردمی سقوط کرد.

دلیل مشترک در هر ٢ اتفاق انتظار بیش‌ازحد مردم برای جابه‌جایی قدرت بود. بوتفلیقه شخصیت محترمی در انقلاب الجزایر بود و به‌ وقت قرارداد ایران و عراق در عهد شاه، وزیر خارجه الجزایر بود. خدمات خوبی هم به ملت ایران کرده بود و در چند ملاقاتی که با آقای خاتمی داشت، هر بار از این کار ایران‌دوستانه‌اش یاد می‌کرد، اما شاید نه خودش که اطرافیانش که بقای خود‌ را در نگهداری او می‌دیدند نگذاشتند استعفا کند. ۳۰ سال رئیس‌جمهور بود و ۷ سال پیش سکته کرد. در طول ٧ سال مردم الجزایر فقط ٣ بار او را در تلویزیونشان دیده بودند اما سود‌‌برندگان از وجود او وادارش کردند ‌باز هم نامزد شود. جامعه الجزایری و نسل جوان با این خبر منفجر شد و حرمت و تاریخ و سوابقش قربانی هوس خدمت بیشتر به مردم گردید و با قیام مردم، مجبور به استعفا شد.

در کشور همسایه‌اش، سودان، نیز مردم ‌از حاکم سی‌ساله‌شان خسته شده بودند. وضعیت اقتصادی به وخامت کشیده بود. آن‌ها هم به خیابان‌ها آمدند، ایستادند،‌ اصرار کردند تا اینکه فرمانده ارتش بشیر را عزل کرد و کودتای نظامی انجام داد .بشیر خودش هم با کودتای نظامی سر کار آمده بود. مردم الجزایر و سودان این بار از بهار عربی درس گرفته بودند. به نظر می‌رسد خیلی نگران این هستند که سرنوشت لیبی و مصر در انتظارشان باشد و انقلابشان دزدیده شود. به این دلیل، کار را رها نکردند. بزرگ‌ترین اجتماع در نماز جمعه این هفته الجزایر برگزار شد که در آن دوباره بر آرمان‌های آزادی‌خواهانه انقلابشان تأکید کردند.

در سودان وضعیت جالب‌تر است. مردم زیر بار فرماندهی نظامی که بشیر او را نصب کرده بود و حالا او بشیر را کنار زده است نرفتند .شعارها را ادامه دادند تا در کمتر از یک روز، فرمانده ارتش هم استعفا داد. برایشان شعار شیرینی بود که بگویند «در ٢ روز ٢ رئیس را ساقط کردیم» .زنان هم در انقلاب سودان نقشی ویژه‌‌ پیدا کردند.

در کشورهای عربی زنان کمتر موردتوجه هستند. زنان شعر خواندند، تهییج کردند، رهبری کردند اما متأسفانه سودان با توجه به رهبر نظامی جدید که تمایلاتی قدیمی به عربستان و امارات دارد‌ می‌تواند دستخوش دخالت‌های خارجی شود. مردم تلاش می‌کنند‌ و هزینه می‌دهند تا تغییرات موردنیاز خود را به دست آورند اما معمولا این قدرت‌های خارجی هستند که در بحران‌ها وارد می‌شوند. کاش سرنوشت مردم این ٢ کشور آن شود که می‌خواهند. خدا کند بهار عربی جدید واقعا بهار باشد و خزان نشود.