تجارت با دلالی بلیت کنسرت‌‌ها!

خراسان: هرچند طبق آمار ایسپا، ۸۰ درصد مردم به کنسرت نمی‌روند اما نکته‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد رصد کنسرت‌ها برای برخی در حاشیه، بازار پول‌سازی ساخته است.

کافی‌ است به سایت‌های آگهی رایگان، مانند دیوار و شیپور، نگاهی بیندازید تا متوجه شکل گرفتن یک تجارت به ظاهر خرده پا در موسیقی، یعنی خریدوفروش بلیت کنسرت، در هر سبکی باشید. تعداد بالای بلیت‌های فروشی از برخی خواننده‌ها و نوازنده‌ها که از قضا هر کدام در ژانر خود موفقیت یا محبوبیتی دارند، نشان می‌دهد این فروش‌ها تنها یک اتفاق نیست و برخی از آن‌ها، صرفا به قصد فروش با قیمت‌های بالاتر، خریداری شده است تا همچنان دلالی، کسب‌وکار عده‌ای باقی بماند.

توضیح کوتاهی از وضعیت صندلی، نحوه فروش و قیمت بلیت کنسرت داده و نوشته است :«به علت مشکلاتی خودم نمی‌تونم برم. پیامک بفرستین خودم زنگ می‌زنم.» البته بعضی دیگر، همین توضیح مختصر را هم نداده اند و این تقریبا حکایت اغلب بلیت‌هایِ فروشیِ کنسرت در سایت‌های آنلاین است. جالب این که با بررسی برخی بلیت‌ها، می‌توان متوجه شد که فروشنده بلیت کنسرت کیهان کلهر، علیرضا قربانی، بهنام بانی و مهدی احمدوند یک نفر است!

از طرفی، تعداد زیاد این بلیت‌ها نشان می‌دهد همه فروش‌ها به دلیل مشکل شخصی نیست و به نظر می‌رسد پای بازار سیاه از این طریق به موسیقی هم باز شده است. جالب این که این جریان، کاملا با جریان روز موسیقی همخوان است؛ دلال‌ها سلیقه هر سبک را می‌شناسند و به همین دلیل می‌توان به راحتی بلیت کنسرت مد نظر خود را پیدا کرد؛ منتها با قیمت‌های غیر واقعی. فروش‌ چند برابر قیمت واقعی برخلاف تلاش گروه کیهان کلهر مبنی بر شکل نگرفتن بازار سیاه بلیت کنسرت «شهر خاموش»، این اتفاق افتاده است. بلیت‌های هر دوره کنسرت او در تالار وحدت که با توجه به موقعیت قرارگرفتن صندلی از 50 تا 160 هزارتومان متغیر بود، در ساعت‌ آغازین فروش، به پایان رسید.

نکته مهم این که دلالان به خوبی خاص بودن و تشنگی مخاطب را برای این کنسرت شناخته‌ اند و بلیت این کنسرت را تا حدود چهار برابر و نیم قیمت حداکثری، یعنی 700 هزارتومان، به فروش گذاشته و به تئوریِ «همینه که هست» روی آورده‌اند. این آشفتگی درخصوص بلیت دیگر کنسرت‌ها هم وجود دارد و با توجه به آن چه در این سایت‌ها دیده می‌شود، هم اکنون، فروش بلیت کنسرت محسن ابراهیم‌زاده از دیگر خواننده‌های پاپ بیشتر است.

در پی یک سازوکار اصولی اکنون فروش رسمی بلیت کنسرت‌ها از طریق چند سایت خاص انجام می‌شود. خرید بلیت در برخی از این سایت‌ها، با یک کد ملی هیچ محدودیتی ندارد و در برخی سالن‌ها، تنها ارائه بلیت، بدون هیچ مدرک شناسایی‌، کافی است. همین‌ عاملی برای شکل گرفتن این بازار حاشیه‌ای در سایت‌های آگهی رایگان شده است.

از آن جا که ما با این پدیده در بلیت‌فروشی مسابقه‌های جنجالی و حساس فوتبال غریبه نیستیم ،باید به فکر سازوکاری مانند انحصاری کردن خرید هر بلیت با یک کد ملی و ایجاد قواعدی برای اصالت بلیت هر شخص بود تا این بازار سیاه که هنوز در موسیقی به اندازه فوتبال جان نگرفته است، عقیم بماند و حال موسیقی را از اینی که هست آشفته‌تر نکند.