زرین‌دست: دیوار هنرمندان از همه کوتاه‌تر است

بانی فیلم: علیرضا زرین دست مدیر فیلمبرداری مطرح سینما درباره حواشی اخیر سریال «شهرزاد» و اعتراض برخی به هنرمندان مبنی بر بازگرداندن دستمزهای این پروژه اظهار داشت: بی پناه ترین و شریف ترین طیف های جامعه به سینما می آیند. قاطعانه می گویم حدود ۸۰ درصد از این افراد امنیت شغلی و مالی چندانی ندارند و در حالی که سرپا و مشغول به کار هستند نمی دانند تا چه زمانی می توانند از این طریق امرار معاش کنند.

دوست دارم از آن دسته از افرادی که معتقدند باید دستمزدهای بازیگران به دلیل ارتکاب جرم سرمایه گذارانشان عودت داده شود بپرسم اگر زمانی همان هنرمند خانه نشین شد آیا همین افراد می آیند سراغش را بگیرند و احوالش را بپرسند. یک هنرمند بی اطلاع از اینکه پشت پرده ماجرا چه بوده، بر اساس چه منطقی باید دستمزد چندین ماه زحمت خود را پس بدهد.

وی در ادامه افزود: افراد با آوردن سرمایه شان به سینما می خواهند به آن پول آبرو بدهند. خب پس از تأمین سرمایه اولیه پروژه ها آغاز به کار می کنند. افرادی می آیند به استخدام آن پروژه در می آیند و در نهایت هم کار جذابی تولید می شود که مخاطب نیز از آن لذت می برد. پس از چند ماه که مشخص می شود آن سرمایه از طریق غیر مشروعی جمع شده، این چه ارتباطی به عوامل آن کار دارد. بازیگران و تک تک عوامل پشت دوربین پروژه های سینمایی و تلویزیونی عمر، هنر و خلاقیت شان را به منصه ظهور می گذارند و این به نظر من در درجه اول قیمت ندارد و شایسته قدردانی نیز هست.

مدیر فیلمبرداری فیلم های «حکم» و «بی پولی» در ادامه معتقد است که باید دولت به دنبال منشأ این اتفاقات باشد و در ادامه می افزاید: در این اتفاقات دولت باید به دنبال منشأ اصلی باشد. کسانی که مسبب دادن این پول ها و وام ها بودند حالا باید پاسخگوی افکار عمومی باشند که اصلاً چرا چنین مبالغی بی قید و شرط پرداخت شده است. چرا آنها را کند و کاو نمی کنند و به سراغ دیوار کوتاه هنرمندان آمده اند.

می دانم که به هر حال قانون در این میان پیگیری های لازم را انجام می دهد، اما ای کاش به جای زیر سوال بردن شأن و شخصیت یک هنرمند به سراغ مسببان اصلی این اتفاق می رفتند. از این جنجال ها واقعاً حیرت می کنم، چون تک تک این افراد را می شناسم و ایمان دارم که چقدر شریف زندگی می کنند.

زرین دست در پایان درباره فعالیت های حال حاضر خود نیز گفت: پیشنهادهایی برای همکاری داشته ام، اما هیچکدام از آنها ترغیبم نکرده است. با این حال تا نتوانم با کاری ارتباط برقرار کنم آن را نمی پذیرم.