۸روش شگفت‌انگیز برای مقابله با اعتیاد به قند

عصر ایران: به نقل از "ریدرز دایجست"، وابستگی عاطفی یا روانی به خوراکی های شیرین نیز به عنوان اعتیاد به قند شناخته می شود. مصرف قند می تواند افزایش کوتاه مدت و سریع انرژی بدن را موجب شود. برخی مطالعات نشان داده اند که قند می تواند به اندازه کوکائین اعتیادآور باشد. برای مقابله با این شرایط می توانید روش های زیر را مد نظر قرار دهید.

پرهیز از ترک کامل مصرف قند

ترک کامل و ناگهانی مصرف قندها فوق العاده دشوار است و می تواند دستورالعملی برای زیاده‌روی در مصرف دوباره یا حداقل بازگشت به عادات قدیمی باشد. اما حرکت آرام و پایدار در مسیر محدود کردن مصرف قند انتخابی ایده‌آل و عاقلانه است.

دنبال کردن تغییرات ساده و کوچک در رژیم غذایی آسان‌تر است، به ویژه زمانی که در تلاش برای تربیت جوانه های چشایی خود بری لذت بردن از چیزهایی هستید که شیرین نیستند. لازم به ذکر نیست که اضطراب ناشی از تلاش برای پرهیز از مصرف قندها استرس‌زا است. استرس موجب فعال شدن مکانیزم جنگ یا گریز در بدن می شود که تولید هورمون های افزایش دهنده سطوح قند خون و سرکوب سیستم ایمنی را به همراه دارد که هر دو می توانند فواید قطع مصرف قند را به حداقل برسانند. برای محدود کردن مصرف قند و مقابله با هوس خوردن خوراکی های شیرین می توانید اقدامات زیر را مد نظر قرار دهید:

نوشیدن آب

هوس غذاهای شیرین می تواند نشانه ای از کم آبی بدن انسان باشد. پیش از این که به سراغ خوراکی های شیرین بروید، یک لیوان آب بنوشید و چند دقیقه صبر کنید تا ببینید چه اتفاقی رخ می دهد.

فراگیری نام های مختلف قند

نکتار آگوا ممکن است پرچم قرمز را برای شما بلند نکند، اما قند می تواند به نام های مختلفی در غذاها وجود داشته باشد. از جمله واژه هایی که باید مد نظر قرار دهید می توان به لاکتوز، شربت برنج قهوه ای، ملاس، و دکستروز اشاره کرد. قند می تواند در غذاهایی که کمترین انتظار را دارید نیز وجود داشته باشد که از آن جمله می توان به سس باربیکیو، سس پاستا، چاشنی های کم چرب سالاد، نان ها، لوبیاهای پخته، و برخی قهوه های طعم‌دار اشاره کرد. خود را به خواندن برچسب ها پیش از استفاده از غذاها عادت دهید و موارد سرشار از قند را انتخاب نکنید.

خواب کافی و با کیفیت

زمانی که خسته هستید یا استرس دارید، بدن شما در پی کسب انرژی، به طور معمول در قالب قند است. این هوس های غذایی اغلب نتیجه کم خوابی، دیر خوابیدن، یا بیش از حد زود بیدار شدن از خواب هستند. در همین راستا، هشت ساعت خواب خوب شبانه توصیه شده است. اما اگر مجبور هستید تا دیر وقت بیدار بمانید و هوس خوراکی های شیرین به سراغ شما آمده است، مصرف یک میان وعده کوچک و سالم مانند یک سیب را به جای نوشابه مد نظر قرار دهید.

فعال بودن

زمانی که مصرف قند را قطع می کنید، بدن شما در پی منبع جدیدی از انرژی خواهد بود و شاید غیر قابل باور باشد اگر بدانید ورزش می تواند انرژی مورد نیاز بدن شما تامین کند. فعالیت بدنی به تعادل سطوح قند خون کمک می کند، تنش و استرس را کاهش می دهد، و سطوح انرژی را تقویت می کند. اگر فردی تازه کار در ورزش هستید، برنامه خود را با 10 دقیقه فعالیت بدنی در روز آغاز کرده و به تدریج تا حدی که راحت هستید و فشار بیش از حد به شما وارد نمی شود، آن را گسترش دهید. فعالیت بدنی می تواند سطوح اندورفین یا هورمون شادی را افزایش دهد، هوس خوراکی های شیرین را کاهش دهد و خلق و خوی شما را به طور طبیعی بهبود ببخشد.

مصرف پروتئین

مصرف پروتئین روشی ساده برای غلبه بر هوس خوردن خوراکی های شیرین است. غذاهای سرشار از پروتئین آرام‌تر گوارش می شوند، احساس سیری برای مدت زمان طولانی‌تر شکل می گیرد و از افزایش ناگهانی و سریع قند خون همانند شرایطی که به واسطه مصرف کربوهیدرات های پالایش شده و قندها شکل می گیرد، پیشگیری می کند. پروتئین هایی مانند مرغ بدون چربی، ماست کم چرب، تخم مرغ، مغزدانه ها و حبوبات مانند لوبیا، نخود و عدس از بهترین انتخاب ها هستند. مصرف سبزیجات فراوان در کنار پروتئین ها می تواند به تامین فیبر کمک شایانی کند که به کاهش هوس های غذایی منتج می شود.

محدود کردن مصرف قهوه

کافئین می تواند موجب کم آبی بدن و نوسانات قند خون شود که می تواند هوس خوراکی های شیرین را در پی داشته باشد. زمانی که قصد دارید میزان مصرف قند خون را کاهش دهید، بهتر است مصرف قهوه را به یک فنجان در روز محدود کنید. اگر ترک کافئین برای شما دشوار است، مصرف نوشیدنی های مانند چای سبز یا چای ماچا بهتر از اسپرسو یا لاته خواهد بود.

توجه به گفتار

این که چطور درباره سمزدایی قندی خود صحبت می کنید می تواند در کاهش و ترک مصرف قند موثر باشد. برای سبک زندگی کم قند خود از اصطلاحات مثبت مانند «تغذیه خوب» و «فعالیت بدنی بیشتر» به جای «محرومیت» استفاده کنید. پژوهش های روانشناختی نشان داده اند که حتی گفتن «من شکر نمی خورم» موثرتر از گفتن «من نمی توانم شکر بخورم» است زیرا نمی خورم نشان از تصمیم شخصی و زیر کنترل قرار داشتن شرایط دارد، اما نمی توانم نشان می دهد قانونی وجود دارد که باید از آن پیروی شود که اغلب ناراحت کننده به نظر می رسد.