ساخت موزیک ویدئو در خارج از کشور یا آواز دهل؟!

خراسان نوشت: موزیک ویدئوها چاشنی هر قطعه و آلبوم موسیقی است. به همین دلیل این روزها خواننده‌ها با اعتماد به این چاشنی، دل به دریای تولید موزیک ویدئو می‌زنند، برخی با استفاده از چند ترفند فتوشاپی و اضافه کردن چند شکلک، بعضی دیگر با الهام از مفاهیم عمیق، عده‌ای هم با تکیه بر جذابیت چند نقطه جغرافیایی. در این بین نیز، خوانندگانی هستند که برای تولید موزیک ویدئو، پاشنه ور می‌کشند و چمدان به دست راهی کشورهای دیگر می شوند. رضا یزدانی و امیر عباس گلاب دو خواننده‌ای هستند که تازه‌ترین موزیک ویدئوهایشان را در خارج از کشور ضبط کرده‌اند و هر دو ضعف‌های تقریبا مشترکی در ساخت آن داشته‌اند.

موزیک ویدئو یا سفر دورهمی؟!

تازه‌ترین موزیک ویدئوی رضا یزدانی با عنوان «کلافه» در لیسبون پرتغال ساخته شده و آن طور که پیداست علی اوجی کارگردانی و تصویربرداری این اثر را برعهده داشته است. او با همان شوخ طبعی همیشگی خود، این موزیک ویدئو را هم به شوخی گرفته و تنها انگار از دل یک سفر دورهمی، یک نماهنگ خاطره‌انگیز ساخته است. نبود یک خط سیر داستانی، یکی از ضعف‌های این موزیک ویدئو به شمار می‌آید، ضعفی که حتی آهنگ سازی و صدای خاص یزدانی هم نتوانسته است آن را بپوشاند.

به گونه ای که یکی از کاربرها در واکنش به این موزیک ویدئو نوشته است:« رضا یزدانی رو از توش برداری، میشه فروخت به آژانس‌های مسافرتی.» این درحالی است که لیسبون به محله‌های رنگی و گرافیتی‌هایش مشهور است و ما در این موزیک ویدئو چیزی از آن ها نمی‌بینیم و این از رضا یزدانی که اغلب موزیک‌ویدئوهای‌ جذابی از او دیده‌ایم، بعید است.

چندسکانس هندی و تمام!

اوایل خرداد بود که خبر عزیمت امیرعباس گلاب به هندوستان آمد. او به همراه مهدی فلک‌بلند به عنوان کارگردان به هند رفت تا دو موزیک ویدئو را در این کشور ضبط کند. حال موزیک ویدئوی اول این سفر به نام «بماند» با ترانه علی بحرینی منتشر شده است. اما در «بماند»، از هندوستان با آن مولفه‌های جذاب و شاخصش خبری نیست و این موزیک ویدئو تنها به چند سکانس هندی بین گلاب و یک بازیگر خانم که مزین به خال قرمز است، ختم می‌شود؛ بدون حتی یک دیالوگ هندی برای جذابیت بیشتر بخشیدن به موزیک ویدئو.

اشتباه نکنید چمدان بستن به نیت موزیک ویدئو ساختن در کشورهای دیگر، به خودی خود ایده جذابی‌ است؛ اما باید آن را درست کارگردانی کرد. اگر قرار است یک موزیک ویدئو در خارج از کشور به شکلی ساخته شود که با نمونه ساخته شده آن در داخل کشور فرق چندانی نکند و نماد و نشانی از فرهنگ آن کشور در موزیک ویدئو پیدا نباشد که تحمل رنج سفر بی‌فایده است؛ چون در کشور خودمان هم می‌توان به آن و بهتر از آن رسید.