انتقاد تند از یغما گلرویی به خاطر «کوچه نسترن»

روزنامه جوان نوشت: انتشار یک موزیک ویدئو با نام کوچه نسترن به خوانندگی ابراهیم حامدی، خواننده لس آنجلس‌نشین که با موضوع جنگ ایران و عراق ساخته شده واکنش برخی از فرزندان شهدا در فضای مجازی را در پی داشت.

ترانه کوچه نسترن را یغما گلرویی سروده که حدود ۲۰ سال است با برخی خواننده‌های لس‌آنجلسی همکاری می‌کند. در اشعار گلرویی همواره وارونه‌نمایی و قلب مفاهیم ارزشی و انقلابی دیده می‌شود.

ترانه کوچه نسترن بیشتر به قرائت سازمان منافقین و سلطنت‌طلب‌ها از موضوع دفاع مقدس شباهت دارد و جالب است خواننده‌ای که در اوج این واقعه مهم تاریخی در لس آنجلس به عیش و نوش مشغول بوده درباره این موضوع کاملاً مقدس و ارزشی وارد میدان شده است.

رویکرد تازه منافقین

اما ورود منافقین و سلطنت‌طلب‌ها به تولید آثار درباره مضامین کاملاً ارزشی که جامعه ایران برای آن احترام ویژه‌ای قائلند تقریباً رویکردی تازه است. پیش از این کوشش برای قلب حقیقت موضوعاتی، چون حسین فهمیده و حتی تحریف سخنان امام خمینی (ره) از سوی جریان‌های مغرض و معاند خود را نشان داده بود و این بار، اما از طریق هنر سعی می‌شود به نسلی که حافظه تاریخی درباره دفاع مقدس ندارند درباره موضوعی، چون دفاع مقدس خوراک فکری داده شود.

ترانه کوچه نسترن اگرچه با ژست دفاع از رزمندگان جنگ ساخته شده، اما در واقع به تفکر بسیج و مقاومت حمله می‌کند و پر از تناقض‌های تصویری است. در این کلیپ از نشانه‌هایی، چون چفیه برای بازیگری که نقش یک شهید را بازی می‌کند استفاده شده است.

چفیه در واقع اصلی‌ترین نماد مقاومت در دفاع مقدس است و بیش از همه یادآور نهاد مردمی بسیج است، اما در موزیک ویدئوی کوچه نسترن به طرزی کاملاً نچسب از آن برای نوجوانی استفاده شده که به عنوان یک شهید در حال خواندن نامه‌ای برای مادر و پدرش است و از آن‌ها می‌خواهد تا نام او را روی کوچه نگذارند و اسم کوچه همان نسترن بماند، چون نام نامزد این شهید بوده است.

شهید مورد اشاره در ترانه یغما گلرویی صرفاً به انگیزه عشق زمینی‌اش در خیال پدر و مادر زنده شده و وصیتنامه‌اش درباره دختری است که مثلاً قصد داشته با او ازدواج کند. این اصلی‌ترین تناقضی است که در شعر گلرویی وجود دارد و اتفاقاً برای آن‌ها که درک مناسبی از فضای فکری و اعتقادی شهدای دفاع مقدس دارند کاملاً خود را عیان می‌کند.

فهم تفکر بسیجی

این نشان می‌دهد که امثال یغما گلرویی در واقع هیچ گاه توان و ظرفیت فهم جهان فکری بسیجیان و رزمندگان دفاع مقدس را پیدا نخواهند کرد چراکه ظرف فکری این افراد صرفاً عشق زمینی را درک می‌کند و وقتی می‌خواهند درباره حماسه دفاع مقدس شعری بسرایند نیز بیشتر در حال غرغر کردن هستند و دوست دارند حماسه را تبدیل به تراژدی کنند. جالب است که این افراد همواره از اینکه مردم نیاز به روحیه دارند و نظام حاکم مردم را گریان و ناراحت می‌خواهند نیز شکایت دارند.