دعوت از ناطق تحرک انتخاباتی یا آشتی درونی؟

روزنامه همدلی نوشت: ‬ انتخابات مجلس برای احزاب و جریان‌های سیاسی، به دلیل جایگاه مجلس در ترسیم سیاست ها و تدوین قوانین کشور، نقشی تعیین کننده دارد. هم اکنون تا انتخابات دوم اسفند ۹۸ مجلس کمتر از شش ماه زمان باقی است و این مهم،‌ جریان‌های سیاسی را به تکاپو انداخته است.

درحالی‌که در جبهه اصلاح‌طلبی بحث آمدن یا نیامدن پای صندوق‌های رای به هر قیمتی، داغ شده و عملاً به نظر می‌رسد که تا زمان انتخابات ما با دو جبهه و دو رویکرد به انتخابات در اصلاح‌طلبان روبه‌رو باشیم.

اما به نظر می‌رسد اصولگرایان تحرکات زیرپوستی خود را شروع کرده‌اند. هفته گذشته دعوت از حجت‌الاسلام علی‌اکبر ناطق نوری حکایت از تحرکات و آماده شدن این جبهه برای انتخابات پیش رو دارد. ناطق نوری پس از ۱۰ سال غیبت دوباره به دامن این نهاد سیاسی روحانیت بازگشت. هر چند که این بازگشت به نظر نمی‌رسد به معنای مشارکت سیاسی باشد.

اما باید به این نکته توجه داشت که اصولگرایان زمان‌هایی در غیاب و نه حضور رقیب، به قدرت رسیده‌اند که میزان مشارکت مردم پایین بوده است. تا جایی که حمید رسایی، نماینده نزدیک به جبهه پایداری در مجلس نهم، اعتراف کرده بود: «اگر مشارکت مردم در انتخابات بالا باشد، ما بازنده‌ایم. باید تلاش کنیم مشارکت پایین باشد تا ما پیروز باشیم!». با وجود این، کار اصولگریان به شدت سخت شده است؛ چرا که طیف های مختلف اصول گرا اختلافات اساسی در مورد سرلیست‌ها دارند.

این وضعیت اصولگرایان درحالی است که در انتخابات مجلس دهم با ائتلافی حداکثری، فهرستی متحد داده شد، اما حتی یک نماینده از فهرست تهران آنها به مجلس راه نیافت. ولی در مجلس نهم جبهه پایداری در تهران با فهرستی مستقل حاضر شد و در رقابت با فهرست جبهه متحد اصولگرایی در نهایت موفق به کسب ۱۶ کرسی مجلس در مقابل ۱۲ کرسی فهرست جبهه متحد شد. اما نباید از چهره‌هایی مانند محمدباقر قالیباف هم غافل شد. او که در ماجرای انتخابات اخیر ریاست جمهوری به‌شدت از یاران اصولگرایش زخم‌خورده معتقد است که راس تصمیم‌ساز این جریان دچار اختلاف شده، با فراخوان ثبت‌نامی که صادر کرده، قطعاً می‌آید تا عِده و عُده خودش را وارد مجلس کند.

بااین حال در فضای عمومی و رسانه همان تعارفات و کلیشه‌های گفتاری معمول جاری است. تاجایی که محمدرضا باهنر پیش از این گفته است: «سیاست راهبردی ما مثل انتخابات گذشته، وحدت حداکثری است و باید بتوانیم حداکثر نیروهای اصولگرا را دور هم جمع کنیم. بااین وجود وحدت صددرصدی عملاً غیرممکن است؛ ضمن اینکه وحدت ما نیز وحدت فلسفی نیست و قرار نیست هر نحله اصولگرایی از ایدئولوژی خود دست بردارد؛ بلکه می‌توانیم در عین داشتن سلایق مختلف در جریان اصولگرایی با هم وحدت داشته باشید».

به هرحال تحرکات اصولگرایان نشان می‌دهد که آن‌ها به این باور رسیده‌اند که برای پیروزی تنها نباید روی مشارکت ‍پایین مردم در انتخابات حساب باز کنند بلکه باید تلاش کنند هم وحدت درون جبهه و هم محبوبیت خود راافزایش دهند. دعوت جامعه روحانیت مبارز از ناطق نوری را می توان در آستانه انتخابات مجلس را می توان یک تحرک انتخاباتی برای اصولگرایان از چنین منظری تفسیر کرد. به عبارت دیگر آنان می‌خواهند اعتبار از دست خود را برگردانند و قدرت چانه زنی را برای ایجاد وحدت دو چندان کنند. حضور افرادی همچون ناطق نوری می‌تواند به آنان هم اعتبار و هم فرصتی برای مذاکره درونی بدهد.